Ιωάννης Παππάς: Η τριπλή απειλή της πανδημίας.

Άρθρο στην εφη­με­ρίδα Παρα­πο­λι­τικά

Η παν­δη­μία του κορο­νοϊού υπάρχει ακόμα στη ζωή μας. Το βλέ­πουμε στα καθη­με­ρινά νούμερα τα οποία ανα­κοι­νώ­νο­νται επί καθη­με­ρι­νής βάσης και συνε­χί­ζουν να προ­κα­λούν σοκ.

Η πρώτη απειλή είναι η προ­φα­νής. Η ίδια η παν­δη­μία και οι επι­πτώ­σεις της στη δημόσια υγεία, το μεγα­λύ­τερο αγαθό που έχουμε αλλά και στην οικο­νο­μία, τη ζωή δηλαδή που θα συνε­χί­σουμε να έχουμε και μετά το τέλος της παν­δη­μίας. Τις κοι­νω­νι­κές μας σχέσεις και την οικο­νο­μική μας δρα­στη­ριό­τητα. Η τελευ­ταία είναι αυτή που μας δίνει τη δυνα­τό­τητα να ζούμε με αξιο­πρέ­πεια στο παρόν και να θέτουμε τα θεμέλια και τις βάσεις για το μέλλον, τόσο το δικό μας, κυρίως όμως των επό­με­νων γενεών.

Η δεύτερη απειλή εξαρ­τά­ται απόλυτα από την πρώτη. Είναι όλοι εκείνοι που υπο­βαθ­μί­ζουν τα μέτρα για τη δια­τή­ρηση της δημό­σιας υγείας, υπο­τι­μούν τους επι­στή­μο­νες, τις προ­βλέ­ψεις τους και τις οδηγίες τους. Είναι εκείνοι που στην αρχή αρνή­θη­καν τον κορο­νοϊό, στη συνέ­χεια αρνή­θη­καν τη μάσκα, μετά αρνή­θη­καν τους περιο­ρι­σμούς και πλέον αρνού­νται τον εμβο­λια­σμό με θεωρίες συνω­μο­σίας περί παγκο­σμίου σχεδίου και λοιπά φαιδρά. Αυτό το οποίο δεν κατα­λα­βαί­νουν είναι ότι το μονα­δικό το οποίο αρνού­νται, είναι το δικαί­ωμα των συναν­θρώ­πων μας να έχουν την ελπίδα για ένα καλύ­τερο αύριο. Υπο­τι­μούν όλους εκεί­νους που τηρούν τα μέτρα και περιο­ρί­ζο­νται για να προ­στα­τέ­ψουν την υγεία του κοι­νω­νι­κού συνόλου.

Το τρίτο μέτωπο της παν­δη­μίας, είναι και το πιο σιωπηλό και για τον λόγο αυτό και το πιο επι­κίν­δυνο. Είναι όλοι εκείνοι που περι­μέ­νουν στη γωνία για να εκμε­ταλ­λευ­τούν τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες από την παν­δη­μία και το κλεί­σιμο της οικο­νο­μίας για το καλό της δημό­σιας υγείας. Στην αρχή ψέλ­λι­σαν ότι το κλεί­σιμο της οικο­νο­μίας δεν μπορεί να συμβεί και όταν είδαν ότι και οι χώρες που επέ­λε­ξαν αυτόν τον δρόμο αντι­με­τώ­πι­σαν βαρύ φόρο ζωής και άλλαξαν στάση. Η τρίτη απειλή της παν­δη­μίας είναι και η μεγα­λύ­τερη γιατί είναι άνθρω­ποι που θέλουν να εκμε­ταλ­λευ­τούν την άγνοια άλλων για τους δικούς τους σκοπούς. Είναι όλοι εκείνοι που κάποτε υπο­δύ­θη­καν τους δικα­στές για να κατα­κρί­νουν μία απόφαση της Δικαιο­σύ­νης, έγιναν οικο­νο­μο­λό­γοι για να κρίνουν τα μέτρα σε πλα­τείες και σε αυτο­σχέ­δια δικα­στή­ρια και τώρα έγιναν λοι­μω­ξιο­λό­γοι και επι­δη­μιο­λό­γοι.

Σε όλες αυτές τις απειλές, το υγιές κομμάτι της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας οφείλει να σταθεί απέ­να­ντι αλλά να μην τις περι­θω­ριο­ποι­ή­σει και τις μεγε­θύ­νει στο περι­θώ­ριο, όπως λαν­θα­σμένα έγινε στο παρελ­θόν. Οφείλει να εξη­γή­σει το σωστό και το χρήσιμο γιατί εδώ κρί­νο­νται οι ζωές των συναν­θρώ­πων μας και έχουμε χρέος να τις προ­στα­τεύ­σουμε.