Γραφείο Τύπου Δήμου Ρόδου: Απάντηση στον Φώτη Χατζηδιάκο

Από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Ρόδου, σε απά­ντηση σχε­τι­κού δημο­σιεύ­μα­τος, εκδό­θηκε η ακό­λουθη δήλωση:

Όποιος και να κοι­λο­πονά, ότι κι αν γεννά ποντί­κια, ένα είναι το βέβαιο: Η απο­τυ­χία και η ανι­κα­νό­τητα έχουν ονο­μα­τε­πώ­νυμο: Φώτης Χατζη­διά­κος.

Αφού απέτυχε ως διοί­κηση, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς που κάθε χρόνο πήγαι­ναν στα βράχια, όπως έχει εξάλλου δια­πι­στώ­σει η επίσημη ελεγ­κτική αρχή, βγαίνει τώρα με περίσ­σιο θράσος, να δώσει και μαθή­ματα. Αντί να πει “ευχα­ρι­στώ”, που κάποιοι άλλοι κάνουν σήμερα τη δουλειά, που θα έπρεπε να είχε κάνει εκείνος, εχθές. Η παροι­μία “εκεί που μας χρω­στού­σανε, ζητούνε και το βόδι”, είναι η μόνη απά­ντηση που ται­ριά­ζει στην περί­πτωσή του.

Απο­δει­κνύ­ε­ται ανί­κα­νος όμως και σαν αντι­πο­λί­τευση. Με το γνωστό παλαιο­μο­δί­τικο λαϊ­κι­σμό που τον χαρα­κτη­ρί­ζει, επι­χει­ρεί να κρύψει, πως δεν έχει ούτε μισή πρόταση, σύμφωνη την νομο­θε­σία και πως είναι αδιά­βα­στος, για όλα τα θέματα.

Από τον καθα­ρι­σμό των ρεμάτων, την διαφορά μεταξύ πρα­σί­νου και …αγριό­χορ­των, μέχρι το πρό­γραμμα “Αντώνης Τρίτσης”. Δεν μπήκε καν στον κόπο να ενη­με­ρω­θεί σχετικά, από τα μέλη της παρά­τα­ξής του, τα οποία συμ­με­τέ­χουν στην Οικο­νο­μική Επι­τροπή.

Όσο για το οικο­νο­μικό βοήθημα προς τους πλητ­τό­με­νους Ροδίτες, που τον έτσουξε περισ­σό­τερο απ’ όλα, είναι προ­φα­νής ο λόγος: Ο Δήμος Ρόδου σήμερα, με δια­φά­νεια και προ­γραμ­μα­τι­σμό, υλο­ποιεί μια κοι­νω­νική πολι­τική, για όλη την κοι­νω­νία της Ρόδου και όχι για μια συγκε­κρι­μένη ομάδα ευνο­ού­με­νων “πελατών”, όπως ψηφο­θη­ρικά έκανε ο ίδιος, στις ανα­ρίθ­μη­τες, εξαι­ρε­τι­κές κατ’ αυτόν, θητείες του.

Η σημε­ρινή Δημο­τική Αρχή και ξέρει και μπορεί να κάνει το καθήκον της, προς τον Ροδιακό λαό. Τιμώ­ντας στο ακέραιο το συμ­βό­λαιο εμπι­στο­σύ­νης, που έχει υπο­γρά­ψει με τους πολίτες. Ας το απο­δε­χθεί επι­τέ­λους, κι ας στα­μα­τή­σει το θέατρο τού παρα­λό­γου, που γελοιο­ποιεί μόνο τον ίδιο και την παρά­ταξή του.

Οπότε, ας μην ανα­ρω­τιέ­ται κανείς: έτσι αισθά­νε­ται, έτσι τα βλέπει. Έτσι είναι αυτός.