Δεν τους «χαλάει» στη Διμυλιά η επιπλέον υπομονή

Τα τόσα χρόνια ανα­μο­νής και ταλαι­πω­ρίας που άντεξαν «εκπαί­δευ­σαν» τους ανθρώ­πους του Ατρό­μη­του Διμυ­λιάς τόσο καλά, που τους επι­τρέ­πουν να προ­σπε­ρά­σουν μ’ ένα χαμο­γε­λα­στό «δεν πει­ρά­ζει» το επι­πλέον δίμηνο, το οποίο θα χρεια­στεί να περι­μέ­νουν οι για να αρχί­σουν να χαί­ρο­νται το φυσικό χορτάρι του αγω­νι­στι­κού χώρου του γηπέδου της κοι­νό­τη­τάς τους.

Βάσει του αρχικού προ­γραμ­μα­τι­σμού, η εγκα­τά­σταση θα ήταν έτοιμη να υπο­δε­χθεί την ομάδα στα μέσα Ιανουα­ρίου, ωστόσο οι κακές και­ρι­κές συν­θή­κες των τελευ­ταίων ημερών δεν άφησαν ανε­πη­ρέ­α­στο τον «φρέσκο» χλο­ο­τά­πητα, προ­σθέ­το­ντας λίγες επι­πλέον εβδο­μά­δες στην απαι­τού­μενη δια­δι­κα­σία ωρί­μαν­σης του έργου.

Ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου Στέργος Σαρίκας και οι συνερ­γά­τες του δεν ανη­συ­χούν και δεν έχουν το παρα­μι­κρό πρό­βλημα με την προ­ο­πτική να συνε­χί­σει να χρη­σι­μο­ποιεί η ομάδα για λίγο καιρό ακόμα το γήπεδο της Σαλάκου όπου φιλο­ξε­νεί­ται, για τις ανάγκες των προ­πο­νή­σεων και των επί­ση­μων αγώνων της.

Όπως λένε με μία φωνή, λόγος για βια­σύ­νες δεν υπάρχει ο παρα­μι­κρός, το βασικό ζητού­μενο είναι το γήπεδο να παρα­δο­θεί όταν θα είναι απόλυτα έτοιμο και η χρήση του ασφαλής, ενώ η μικρή καθυ­στέ­ρηση τους δίνει τη δυνα­τό­τητα να συνε­χί­σουν με την άνεσή τους την προ­σπά­θεια ανέ­γερ­σης των νέων απο­δυ­τη­ρίων της ομάδας.

Η δεύτερη φάση των εργα­σιών, καθώς τα μπετά έχουν ήδη πέσει, θα ξεκι­νή­σει άμεσα και θα οδη­γή­σουν στη δημιουρ­γία ενός και­νούρ­γιου λει­τουρ­γι­κού χώρου, που θα χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τους γηπε­δού­χους.

Τα υφι­στά­μενα απο­δυ­τή­ρια των τελευ­ταίων θα ενο­ποι­η­θούν με αυτά των φιλο­ξε­νού­με­νων, συνεπώς οι απο­στο­λές που θα επι­σκέ­πτο­νται το γήπεδο της Διμυ­λιάς θα απο­λαμ­βά­νουν κι εκείνες ανά­λο­γες ανέσεις.

Τέλος, με ατο­μι­κές προ­πο­νή­σεις, για την εξέλιξη των οποίων ενη­με­ρώ­νε­ται λεπτο­με­ρώς ο προ­πο­νη­τής Γιώργος Μυλωνάς από τους ίδιους, περνούν την καθη­με­ρι­νό­τητά τους οι ποδο­σφαι­ρι­στές του Ατρό­μη­του.

Ο στόχος τους είναι να δια­τη­ρή­σουν τη φυσική τους κατά­σταση σε επίπεδο που θα τους επι­τρέ­ψει όταν με το καλό το απο­φα­σι­στεί το «ξεπά­γωμα» των ποδο­σφαι­ρι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, να μπουν σε ομαδικό πρό­γραμμα δου­λειάς περιο­ρί­ζο­ντας τον χρόνο που θα χρεια­στούν προ­κει­μέ­νου να ανα­κτή­σουν τον αγω­νι­στικό τους ρυθμό.