Δήλωση της Κικής Τσακίρη

Το δια­φο­ρε­τικό είναι εξέλιξη !

Φίλοι μου δια­δι­κτυα­κοί και μη, ζητώ τη ψήφο σας στις δημο­τι­κές εκλογές, κυρίως για να απο­δείξω πως ένας άνθρω­πος ολικά ανά­πη­ρος, μπορεί να προ­σφέ­ρει με το δικό του ξεχω­ρι­στό τρόπο, στα κοινά. Ζω εδώ και χρόνια τον κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό στο πετσί μου και γνωρίζω ποσό δύσκολο είναι στην Ελλάδα, που ” κρύβουν ” ακόμα οι ίδιοι συγ­γε­νείς, τους ανθρώ­πους τους, να ανα­τρέ­ψεις νοο­τρο­πίες χρόνων. Η ίδια μου η μάνα σταυ­ρο­κο­πιέ­ται και κλαίει, τι κι αν λέω “ρε μάνα η ίδια είμαι! “. Απλά κάνω ότι μπορώ αξιο­ποιώ­ντας το μονα­δικό εργα­λείο που λει­τουρ­γεί, τα μάτια μου!

Σπού­δασα πολι­τική οικο­νο­μία στο πανε­πι­στή­μιο της Φραν­κφούρ­της, ένα χρόνο ασκού­μενη στη διεύ­θυνση περι­βάλ­λο­ντος της επι­τρο­πής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, δέκα χρόνια εργα­σίας στο δήμο της Ρόδου κι άλλα τόσα απο­σπα­σμένη στην περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Κυρίως δια­χει­ρι­ζό­μουν έργα και προ­γράμ­ματα του Ευρω­παϊ­κού κοι­νω­νι­κού ταμείου για τα νησιά μας.

Γνωρίζω απέξω κι ανα­κα­τωτά τις δυσκο­λίες απορ­ρό­φη­σης κοι­νο­τι­κών κον­δυ­λίων και το αλι­σβε­ρίσι με το πολι­τικό παι­χνίδι, προ­σφι­λούς σπορ των ανθρώ­πων σε θέσεις εξου­σίας, πολ­λά­κις εις βάρος της ορθής εκτέ­λε­σης προ­γραμ­μά­των και έργων.

Από φοι­τή­τρια με ενδιέ­φερε η πολι­τική οικο­λο­γία, και δρα­στη­ριό­τη­τες προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος. Αισθα­νό­μουν και νιώθω ευθύνη να προ­στα­τεύσω το περι­βάλ­λον που ζω με τα παιδιά μου.Στο σημε­ρινό αλλη­λο­ε­ξαρ­τώ­μενο κόσμο κανένα κράτος η άτομο δεν μπορεί να λύσει τα προ­βλή­ματα μόνο του. Χρεια­ζό­μα­στε ο ένας τον άλλον. Είναι συλ­λο­γική ευθύνη και ατομική να φρο­ντί­σουμε και να δια­τη­ρή­σουμε το περι­βάλ­λον του Νησιού , και να υπο­στη­ρί­ξουμε τους ασθε­νέ­στε­ρους δημότες. έχω και κάτι εμμονές που δεν κατά­φερα με μισό αιώνα στις πλάτες μου και παρόλο την κατά­σταση μου ν’ απο­βάλλω.

εμμονή στην κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, στην κοινή λογική και στην απλό­τητα. Δίψα να δω τις συν­θή­κες ζωής μας να βελ­τιώ­νο­νται.

Δεν υπό­σχο­μαι να κάνω τα πέντε δέκα. Όμως τα επτά σίγουρα με προ­ϋ­πό­θεση συνερ­γα­σίας με την υπό­λοιπη ομάδα. Εξάλλου στην πράξη έχουμε ετε­ρο­διοί­κηση . Βήχει η Αθήνα και κρυώ­νουμε εμείς. Ποτέ δεν ήταν τόσο ασφυ­κτικά εξαρ­τώ­μενη από απο­φά­σεις της κυβέρ­νη­σης, η τοπική αυτο­διοί­κηση. Μόνο τις προ­σπά­θειες να ξεπου­λή­σουν όσο όσο την Ροδιακή περιου­σία, να σκεφτώ, μεγα­λώ­νει την αγα­νά­κτηση μου. Δεν είμαι ενα­ντίον της αξιο­ποί­η­σης δημο­τι­κών κτιρίων από ιδιώτες. Όμως πρέπει οι όροι των συμ­βά­σεων να είναι προς όφελος του κοι­νω­νι­κού συνόλου.!

Θα χαρώ να μ’ εμπι­στευ­τείτε με τη ψήφο σας και να καλέ­σετε φίλους σας να επι­σκε­φτούν την σελίδα μου και να με γνω­ρί­σουν.

Μόνο μέσω της τεχνο­λο­γίας επι­κοι­νωνώ, γρά­φο­ντας με τα μάτια.

Περι­μένω απόψεις και ερω­τή­σεις σας!