Μάνος Κόνσολας : 3 δις ευρώ τα “κόκκινα δάνεια” στον τομέα του τουρισμού

Το πρό­βλημα του ιδιω­τι­κού χρέους πρέπει να λυθεί με ρυθ­μί­σεις οφειλών και παροχή δεύ­τε­ρης ευκαι­ρίας»

«Η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, κάτω από το βάρος των – δυσμε­νών για την ίδια – μετρή­σεων της κοινής γνώμης, διο­λι­σθαί­νει σε ξεπε­ρα­σμέ­νες και απο­τυ­χη­μέ­νες πολι­τι­κές του παρελ­θό­ντος. Mια προ­σχη­μα­τική πρόταση μομφής για να συσπει­ρω­θεί ένα απο­συ­σπει­ρω­μένο πολι­τικά και κοι­νω­νικά κόμμα, δεν είναι άσκηση και παρα­γωγή πολι­τι­κής. Είναι τακτι­κι­σμός και παρα­πο­λι­τική», επι­ση­μαί­νει ο Υφυ­πουρ­γός Του­ρι­σμού και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, ανα­φο­ρικά με την πρόταση μομφής που κατέ­θεσε ο ΣΥΡΙΖΑ ενα­ντίον του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών.

Ο κ. Κόν­σο­λας τονίζει ότι: «ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρ­νησε τη χώρα για τεσ­σε­ρά­μισι χρόνια. Είχε την ευκαι­ρία να αντι­με­τω­πί­σει προ­βλή­ματα όπως το πρό­βλημα του ιδιω­τι­κού χρέους αλλά δεν το έκανε. Αντί­θετα με όλα όσα έκανε, αλλά, κυρίως, με όλα όσα δεν έκανε, επι­δεί­νωσε ακόμα περισ­σό­τερο το πρό­βλημα που έχει φτάσει πλέον σε οριακό σημείο.

Οι οφειλές των πολιτών προς την Εφορία φτάνουν τα 106 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ, προς τις τρά­πε­ζες τα 92 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ και προς τα ασφα­λι­στικά ταμεία τα 38 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ».

Ανέφερε ότι οι ρυθ­μί­σεις των 120 δόσεων που έφερε η κυβέρ­νηση, οι μειώ­σεις φόρων παρά­γουν θετικά απο­τε­λέ­σματα αφού ανα­σχέ­θηκε και επι­βρα­δύν­θηκε ο ρυθμός αύξησης των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών των πολιτών προς την Εφορία, ενώ το Μάρτιο είχαμε για πρώτη φορά μείωση των κόκ­κι­νων δανείων από το 40% στο 37,4%.

«Το πρό­βλημα του ιδιω­τι­κού χρέους είναι πολύ σοβαρό και μεγα­λύ­τερο από αυτό του δημό­σιου χρέους», επι­σή­μανε ο κ. Κόν­σο­λας που έκανε ειδική αναφορά στον του­ρι­σμό, λέγο­ντας ότι πριν ακόμα εκδη­λω­θεί η παν­δη­μία – δηλαδή πριν από το Μάρτιο – το 1 στα 3 δάνεια των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων ήταν μη εξυ­πη­ρε­τού­μενο.

Το ύψος των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων στον τομέα του του­ρι­σμού φτάνει τα 3 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ ενώ, σε ρύθμιση έχουν μπει δάνεια ύψους 700 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Ανα­φέρ­θηκε στην ανη­συ­χία που υπάρχει για επι­δεί­νωση των δεικτών στα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια, αλλά και στο συνο­λικό ιδιω­τικό χρέος των του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, με δεδο­μένο ότι ο του­ρι­σμός βρί­σκε­ται στη δίνη της πιο μεγάλης κρίσης που έχει βρεθεί ποτέ και τόνισε ότι χρειά­ζε­ται ένα ενιαίο πλαίσιο ρύθ­μι­σης συνο­λικά των οφειλών προς τις τρά­πε­ζες, τα ασφα­λι­στικά ταμεία και το δημόσιο.

«Ο στόχος είναι να δοθεί η ευκαι­ρία σε νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις να ρυθ­μί­σουν συνο­λικά τις οφειλές τους. Αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μέσα από έναν απο­τε­λε­σμα­τικό εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό που δίνει τη δυνα­τό­τητα εξό­φλη­σης όλων των οφειλών σε 240 δόσεις.

Ταυ­τό­χρονα, υπάρ­χουν θετικά σημεία στο νέο πτω­χευ­τικό δίκαιο που κανείς δεν μπορεί να προ­σπε­ρά­σει.

Μέχρι σήμερα, αυτός που δεν πλη­ρώ­νει τις οφειλές του είναι αντι­μέ­τω­πος με κατα­σχέ­σεις και πλει­στη­ρια­σμούς από τους οφει­λέ­τες του. Ο πολίτης, όμως, συνε­χί­ζει να χρω­στάει, ακόμη και όταν του κατα­σχέ­σουν ολό­κληρη την περιου­σία του και την πρώτη κατοι­κία του, αφού δεν υπάρχει προ­στα­σία της με τη συμ­φω­νία της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης με την Τρόικα.

Και οι πιστω­τές του κινού­νται να κατα­σχέ­σουν τα εισο­δή­ματα του αλλά και τα εισο­δή­ματα των συγ­γε­νών του.

Επίσης, δεν μπορεί να απο­κτή­σει νέα περιου­σία γιατί οι πιστω­τές του κατά­σχουν κάθε νέο εισό­δημα και περιου­σιακό στοι­χείο. Για αυτό και βλέ­πουμε ένα τόσο μεγάλο αριθμό απο­ποι­ή­σεων κλη­ρο­νο­μιάς.

Με το νέο νόμο που έφερε η κυβέρ­νηση, μετά την πτώ­χευση προ­βλέ­πε­ται η απαλ­λαγή του οφει­λέτη από όλες τις οφειλές, έτσι ώστε να έχει μια 2η ευκαι­ρία, για να κάνει ένα νέο ξεκί­νημα χωρίς χρέη.

Είναι σαφές ότι ένα πλαίσιο ρύθ­μι­σης οφειλών πρέπει να έχει κοι­νω­νική στό­χευση, να προ­στα­τεύει την πρώτη κατοι­κία αυτών που πραγ­μα­τικά έχουν ανάγκη.

Σε αυτή την κατεύ­θυνση κινεί­ται η ρύθμιση οφειλών με 240 δόσεις, αλλά και η επι­δό­τηση των δανείων της πρώτης κατοι­κίας για μια πεντα­ε­τία για τις κοι­νω­νικά ευά­λω­τες ομάδες.

Οι εύκολες λύσεις που υπό­σχο­νταν κάποιοι, δοκι­μά­στη­καν και απέ­τυ­χαν.

Με το νέο πλαίσιο, όμως, που έφερε η κυβέρ­νηση δίνεται η δυνα­τό­τητα συνο­λι­κής ρύθ­μι­σης των δανείων και στους τρεις πυλώνες, δηλαδή στις τρά­πε­ζες, στα ασφα­λι­στικά ταμεία και στο δημόσιο. Το πλαίσιο αυτό, αν χρεια­στεί, θα επι­και­ρο­ποι­η­θεί, θα γίνουν και διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις όπου χρειά­ζε­ται.

Σε μία χρονική περίοδο που η αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας, αλλά και της αμφι­σβή­τη­σης των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των από την Τουρκία απο­τε­λούν εθνική προ­τε­ραιό­τητα, καλό θα είναι να υπο­χω­ρή­σουν οι πολι­τι­κοί τακτι­κι­σμοί. Γιατί πολι­τι­κός τακτι­κι­σμός, χωρίς ουσια­στικό υπό­βα­θρο και αντί­κρι­σμα, ήταν η κατά­θεση της πρό­τα­σης μομφής.

Άλλωστε, οι πολίτες είναι αυτοί που απο­δί­δουν μομφή. Και το έπραξαν πρό­σφατα, μέσα από την άσκηση του κορυ­φαίου δημο­κρα­τι­κού δικαιώ­μα­τος.

Με την ψήφο τους».