ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο φαροφύλακας της Στρογγύλης: Οι Τούρκοι να κάτσουν στ’ αυγά τους!

news room 3 λεπτά ανάγνωση
φάρος Στρογγύλη

Όσο το Oruc Reis κινεί­ται απει­λη­τικά στις θαλάσ­σιες ζώνες του νησιω­τι­κού συμπλέγ­μα­τος της Μεγί­στης και συγκε­κρι­μένα μεταξύ Καστε­λό­ρι­ζου και Στρογ­γύ­λης, το newsit.gr με την βοήθεια του συντα­ξιού­χου φαρο­φύ­λακα Νικήτα Σαμ­ψά­κου πραγ­μα­το­ποιεί ένα “ταξίδι” πάνω στην βρα­χο­νη­σίδα, που απο­τε­λεί το ανα­το­λι­κό­τερο τμήμα της ελλη­νι­κής γης.

Όπως ανα­φέ­ρει από το 1975 που πρώτος πάτησε το πόδι του στο νησί μέχρι και το 2006 φυλούσε Θερ­μο­πύ­λες, καθώς η Στρογ­γύλη βρί­σκε­ται μια ανάσα μακριά από τα Τουρ­κικά παράλια.

«Το νησάκι είναι νοτιο­α­να­το­λικά κοντά στην Τουρκία, ενώ απέ­να­ντι έχει ένα ακόμα νησί που το λένε Δασειά. Φόβο δεν είχαμε όσο έμεινα επάνω, όμως θυμάμαι έντονα τις δύσκο­λες μέρες του πολέμου στο Ιράκ το 1991, όπου έβγαι­ναν τότε οι πρό­σφυ­γες. Τα πράγ­ματα τώρα με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντο­γάν έχουν αγριέ­ψει και με τις ορέξεις που φαί­νε­ται να έχει», ανα­φέ­ρει.

«Όσο υπάρχω και μπορώ θα πηγαίνω γιατί το έχω αγα­πή­σει το νησί. Ακόμα και όταν παντρεύ­τηκα γαμήλιο ταξίδι στην Στρογ­γύλη πήγα την γυναίκα μου»

Και προ­σθέ­τει: «Από το Καστε­λό­ριζο η Στρογ­γύλη είναι μια από­σταση κοντά στα 4 μίλια. Μπορεί να είμαι συντα­ξιού­χος πια αλλά εξα­κο­λουθώ και πηγαίνω γιατί έχω τα ζώα μου εκεί. Επι­σκέ­πτο­μαι το νησί κάθε δέκα μέρες. Όσο υπάρχω και μπορώ θα πηγαίνω γιατί το έχω αγα­πή­σει το νησί. Ακόμα και όταν παντρεύ­τηκα γαμήλιο ταξίδι στην Στρογ­γύλη πήγα την γυναίκα μου».

Ανα­μνή­σεις μια ζωής

«Μπορεί να έχω φύγει εδώ και 14 χρόνια από την Στρογ­γύλη, ωστόσο οι ανα­μνή­σεις εξα­κο­λου­θούν να είναι χαραγ­μέ­νες στο μυαλό μου. Η ζωή σίγουρα ήταν μονό­τονη, όμως έχω πολλά να θυμάμαι. Ήμασταν δυο και τρία άτομα επάνω και είχαμε την ευθύνη να ανά­βουμε και να σβή­νουμε τον φάρο. Σήμερα στο νησί υπάρχει φαρο­φύ­λα­κας νεό­τε­ρης γενιάς. Τώρα υπάρ­χουν τα πάντα στο νησάκι. Όταν πήγα εγώ δεν υπήρχε τίποτα. Πριν το 1987 που ο φάρος έγινε αυτό­μα­τος η ζωή ήταν δύσκολη. Πάνω εκεί ζυμώ­ναμε ψωμί, τρώγαμε όλα εκεί τα κάναμε».

Από το σύμπλεγμα των νησιών κάποια είναι Τουρ­κικά

«Είναι ένα σύμπλεγμα νησιών από τα οποία κάποια είναι Ελλη­νικά και κάποια ανήκουν στην Τουρκία. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα έχουμε φασα­ρίες και πως όλα είναι στο πλαίσιο της Τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας. Ο κόσμος δεν φοβάται έχουμε ησυχία μέχρι και σήμερα, οι Τούρκοι να καθί­σουν στ’ αυγά τους και να μην θέλουν φασα­ρίες».

Ατε­λεί­ω­τες βάρδιες μονα­ξιάς

«Τον φάρο τον έφτια­ξαν οι Γάλλοι το 1916 και υπάρχει ένα σπίτι εκεί με τρία δωμάτια, κουζίνα, απο­θή­κες, φούρνο τα πάντα. Εκεί έμεινα από το 1975 μέχρι το 2006. Κάναμε βάρδιες καθό­μα­σταν κάθε φορά 15 με 20 μέρες και μετά για 10 μέρες ήμασταν εκτός. Πηγαί­ναμε και ερχό­μα­σταν», λέει.

«Η αγάπη για την πατρίδα ήταν, είναι και θα είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και τα δύσκολα γίνο­νται εύκολα»

Και κατα­λή­γει: «Η περί­με­τρος του νησιού είναι περίπου δυο χιλιό­με­τρα. Με το κάθισμα του ήλιου ο φάρος έπρεπε ν’ ανάψει και με την ανατολή να σβήσει. Τώρα όμως είναι αυτό­μα­τος γιατί πριν το 1987 ήταν πετρε­λαιο­κί­νη­τος. Τότε κάναμε κανο­νι­κές βάρδιες 6 από­γευμα με 12 βράδυ και 12 βράδυ με 6 το πρωί, ήταν δύσκολα. Η αγάπη όμως για την πατρίδα ήταν, είναι και θα είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και τα δύσκολα γίνο­νται εύκολα».

Πηγή: newsit.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.