Ν. Σαντορινιός: Οι μελισσοκόμοι της χώρας και των νησιών να στηριχτούν άμεσα και ουσιαστικά. Κατάθεση Ερώτησης

Σχετικά με την ενί­σχυση της μελισ­σο­κο­μίας και την στήριξη του σημα­ντι­κού αυτού, για τον πρω­το­γενή τομέα της χώρας μας, κλάδου, ερώτηση κατέ­θε­σαν προς τον Υπουργό Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων, 43 βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ- Προ­ο­δευ­τική Συμ­μα­χία, με τη συμ­με­τοχή και του Νεκτά­ριου Σαντο­ρι­νιού.

Στην Ελλάδα απα­σχο­λού­νται με τη μελισ­σο­κο­μία περισ­σό­τε­ροι από 20.000 άνθρω­ποι, με το 36% εξ αυτών να είναι κατ΄ επάγ­γελμα μελισ­σο­κό­μοι, ανε­βά­ζο­ντας την εγχώρια παρα­γωγή μελιού, στην 4η θέση της Ευρώπης, παρά­γο­ντας περίπου 16.000 τόνους ετησίως. Ιδιαί­τερα στη Δωδε­κά­νησο η μελισ­σο­κο­μία είναι βασικός κλάδος του πρω­το­γε­νούς τομέα, με το μέλι των νησιών, χάρη στο κλίμα και την μεγάλη βιο­ποι­κι­λό­τητά τους, να ξεχω­ρί­ζει για την ποιό­τητά του.

Η ελλη­νική μελισ­σο­κο­μία, δια­χρο­νικά, αντι­με­τω­πί­ζει πολλές δυσκο­λίες και εμπόδια τόσο σε σχέση με την παρα­γωγή, όσο και με την ανά­δειξη των προ­ϊ­ό­ντων. Δυστυ­χώς, όμως, στα ήδη δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα του κλάδου, η πρό­σφατη κρίση της παν­δη­μίας προ­κά­λεσε συν­θή­κες αβε­βαιό­τη­τας για τη βιω­σι­μό­τητα του κλάδου. Με βασικό απο­τέ­λε­σμα την απώλεια εισο­δή­μα­τος, λόγω της μειω­μέ­νης κατα­νά­λω­σης μελιού εξαι­τίας της ισχνής του­ρι­στι­κής κατα­νά­λω­σης και της υπο­λει­τουρ­γίας των λαϊκών αγορών, οι μελισ­σουρ­γοί των νησιών, αλλά και όλης της χώρας αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας, συντή­ρη­σης εξο­πλι­σμού και συνέ­χι­σης της παρα­γω­γής.

Στα σοβαρά αδιέ­ξοδα των μελισ­σουρ­γών, με την επέλαση της κρίσης του Covid- 19, το Υπουρ­γείο έχει απα­ντή­σει με αδρά­νεια, αδια­φο­ρία και έλλειψη ουσια­στι­κών μέτρων στή­ρι­ξης, τα οποία θα μπο­ρού­σαν να ανα­στρέ­ψουν τις αρνη­τι­κές προ­ο­πτι­κές που δια­μορ­φώ­νο­νται για την ελλη­νική παρα­γωγή. Ειδικά για τους παρα­γω­γούς των νησιών, οι όποιες ενι­σχύ­σεις ανα­κοι­νώ­θη­καν, δεν απο­τε­λούν μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας, ενώ είναι σταγόνα στον ωκεανό δεδο­μέ­νων των μεγάλων οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουν, την ώρα που οι νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες καταρ­ρέ­ουν μέρα με τη μέρα και δια­λύ­ε­ται ο παρα­γω­γι­κός τους ιστός.

Στην ερώτησή τους, οι βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ επι­ση­μαί­νουν ότι οι μελισ­σο­πα­ρα­γω­γοί χρειά­ζο­νται ένα ευρύ­τερο, πολυ­ε­πί­πεδο, πλαίσιο ενί­σχυ­σης που να στο­χεύει στην ένταξη της ελλη­νι­κής μελισ­σο­κο­μίας στις ενι­σχύ­σεις ήσσονος σημα­σίας (de minimis)- με ενί­σχυση ανά κυψέλη οριζόντια-, στην μοριο­δό­τηση των μελισ­σο­κό­μων σε ότι αφορά στα Σχέδια Βελ­τί­ω­σης και την επι­δό­τηση κεφα­λαίου στα προ­γράμ­ματα Νέων Αγροτών και στη χορή­γηση δικαιω­μά­των βασικής ενί­σχυ­σης από το Εθνικό Απόθεμα.

Το Υπουρ­γείο οφείλει να απα­ντή­σει, επι­ση­μαί­νει ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, ποιο το στρα­τη­γικό του σχέδιο για την Ελλη­νική μελισ­σο­κο­μία και ποιο το χρο­νο­διά­γραμμα υλο­ποί­η­σης του, ποιες πρω­το­βου­λίες έχει λάβει

για τη στήριξη της ελλη­νι­κής παρα­γω­γής μελιού, ποια είναι η πολι­τική της Κυβέρ­νη­σής σας για την προβολή του ελλη­νι­κού μελιού στη διεθνή αγορά και ποιες οι παρεμ­βά­σεις της Κυβέρ­νη­σης προς την Επι­τροπή της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης για την ενί­σχυση της ελλη­νι­κής μελισ­σουρ­γίας.

Τέλος, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός σχο­λιά­ζο­ντας επί του θέματος υπο­γραμ­μί­ζει ότι το ελλη­νικό μέλι απο­τε­λεί, σύμφωνα με τα ποιο­τικά και ποσο­τικά στοι­χεία, άλλο ένα εθνικό μας προϊόν, στο οποίο μπο­ρούμε να βασί­σουμε την εξω­στρέ­φεια του πρω­το­γε­νούς τομέα μας. Τα νησιά του Αιγαίου, σε αυτή την υπόθεση, με την υψηλή παρα­γωγή τους, την εμπει­ρία των μελισ­σουρ­γών τους με την μονα­δι­κό­τητα του νησιω­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος, έχουν να συνει­σφέ­ρουν πολλά. Η κρίση της παν­δη­μίας χτύπησε με ανηλεή τρόπο τόσο την γεωργία, την κτη­νο­τρο­φία και τους παρα­γω­γούς των νησιών, όσο και τους ανθρώ­πους τους τρι­το­γενή τομέα. Η βαθιά αυτή ύφεση των νησιών μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί μόνο με άμεσα και ουσια­στικά μέτρα ενί­σχυ­σης αλλά και με έναν νέο σχε­δια­σμό του παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου, με βάση τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών και τα συγκρι­τικά τους πλε­ο­νε­κτή­ματα