21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Ενάντια στον Ρατσισμό και τον Φασισμό

Στην Ελλάδα του 2014 η ασθέ­νεια του ρατσι­σμού τείνει να γίνει μάστιγα! Ο σύγ­χρο­νος ρατσι­σμός έχει επι­πτώ­σεις στην καθη­με­ρι­νό­τητα όλων μας. Η θανα­τη­φόρα εκδοχή του παρου­σιά­ζε­ται κυρίως προς τους «ξένους», τους μετα­νά­στες και τις μετα­νά­στριες.

Όσους δεν έχουν δηλαδή ελλη­νική κατα­γωγή. Ή μήπως όσους δεν έχουν ευρω­παϊκή κατα­γωγή; Ή μήπως όσους δεν έχουν σκαν­δι­να­βική κατα­γωγή; Ή μήπως τελικά όσους δεν έχουν «χοντρό» πορ­το­φόλι;

Ο ρατσι­σμός ορί­ζε­ται ως η προ­κα­τά­ληψη έναντι μιας φυλε­τι­κής, εθνικής, κοι­νω­νι­κής, θρη­σκευ­τι­κής κτλ. ομάδας και εκδη­λώ­νε­ται με τη δυσμενή διά­κριση, την περι­θω­ριο­ποί­ηση, τον κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό ή ακόμη και την εξό­ντωση αυτής της ομάδας. Οι μετα­νά­στες και οι μετα­νά­στριες βρί­σκο­νται σήμερα στο μάτι του κυκλώνα. Η ζωή τους απει­λεί­ται καθη­με­ρινά, από ρατσι­στι­κές οργα­νω­μέ­νες ομάδες σχε­τι­ζό­με­νες, ή μη, με το νεο­να­ζι­στικό, ρατσι­στικό και μισάν­θρωπο κόμμα της χρυσής αυγής, από κυκλώ­ματα δια­κί­νη­σης και κυκλώ­ματα trafficking που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την ανάγκη τους για μια καλύ­τερη ζωή ή ακόμη και την επι­βί­ωση, από τον θεσμικό ρατσι­σμό που τους εγκλω­βί­ζει σε μια κατά­σταση ανυ­παρ­ξίας στε­ρώ­ντας τους την ουσια­στική δυνα­τό­τητα νομι­μο­ποί­η­σης.

Χιλιά­δες άνθρω­ποι κυνη­γη­μέ­νοι από τη φτώχεια και τον πόλεμο, ανάμεσά τους γυναί­κες και μικρά παιδιά χάνουν τη ζωή τους, φυλα­κί­ζο­νται και βασα­νί­ζο­νται επί σε κρα­τη­τή­ρια και στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης, στο όνομα του δόγ­μα­τος της «απο­τρο­πής των λαθρο­με­τα­να­στών», κυβέρ­νη­σης και ΕΕ.

Οι άνθρω­ποι αυτοί, πολλοί χωρίς χαρτιά, στην νέα πατρίδα τους στην Ελλάδα βρί­σκο­νται εκ των πραγ­μά­των στον πάτο της εργα­τι­κής τάξης. Από τη μία η εκμε­τάλ­λευση των αφε­ντι­κών, από την άλλη ο φόβος της απέ­λα­σης και των ρατσι­στι­κών επι­θέ­σεων. Ο κοι­νω­νι­κός απο­κλει­σμός και οι δυσμε­νείς δια­κρί­σεις ενα­ντίον τους, εντεί­νουν την φτώχεια που χαρα­κτη­ρί­ζει τους μετα­νά­στες αλλά όλο και περισ­σό­τε­ρους ντό­πιους εργα­ζό­με­νους στην Ελλάδα της πολι­τι­κής της λιτό­τη­τας και των μνη­μο­νίων.

Η ταξική φύση του ρατσι­σμού που στρέ­φε­ται όχι πάντα ενάντια προς τους μη Έλληνες αλλά κυρίως στους πιο σκου­ρό­χρω­μους, στους πιο αδύ­να­μους, στους πιο φτωχούς, είναι και η κατα­στροφή της ίδιας μας της κοι­νω­νίας. Εντεί­νει την διαί­ρεση της εργα­τι­κής τάξης, δυσχε­ραί­νει τους αγώνες μας, υπη­ρε­τεί τα συμ­φέ­ρο­ντα των αφε­ντι­κών. Ο ρατσι­σμός κατε­βά­ζει τους μισθούς όχι οι μετα­νά­στες!

Όσο μένουμε θεατές και δεν αντι­δρούμε στον ρατσι­σμό υπο­νο­μεύ­ουμε την ανθρω­πιά και τα συμ­φέ­ρο­ντά μας. Ήμασταν και είμαστε ρατσι­στές προς τους μετα­νά­στες, γίναμε ρατσι­στές οι ιδιω­τι­κοί προς τους δημό­σιους υπαλ­λή­λους, οι παλιοί προς τους νέους υπαλ­λή­λους κ.ο.κ.

Το όμορφο νησί της Ρόδου λου­σμένο από το Αιγαίο ετοι­μά­ζε­ται για την νέα του­ρι­στική σαιζόν. Φαρ­μα­κο­νήσι, Σύμη, Μυτι­λήνη. Στον πάτο του Αιγαίου όμως κεί­το­νται πτώματα μετα­να­στών και ταυ­τό­χρονα πιάνει πάτο ο πολι­τι­σμός μας.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΡΟΔΟΥ