A-τυπος και υπογραμμός: Η άλλη ανάγνωση

Ο σάλος που ξέσπασε για την κατη­γο­ριο­ποί­ηση των νησιών χρήζει διπλής ανά­γνω­σης. Οπως μάθαμε, κατόπιν εορτής, προ­έ­κυψε από την αξιο­λό­γηση των δομών Υγείας για τη δια­χεί­ριση και αντι­με­τώ­πιση πιθανών κρου­σμά­των Covid-19 σε κάθε νησί που απο­τε­λεί του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό.

Με δεδο­μένο λοιπόν ότι η Ρόδος, η Κως και η Κάλυ­μνος χαρα­κτη­ρί­στη­καν ως μεσαίας επι­κιν­δυ­νό­τη­τας νησιά και υψηλής επι­κιν­δυ­νό­τη­τας όλα τα υπό­λοιπα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, προ­κύ­πτουν δύο ζητού­μενα.

Το ένα αφορά στην -δια της πλαγίας οδού- επι­βε­βαί­ωση της ανάγκης ανα­βάθ­μι­σης των δομών υγείας στα νησιά και άρα ανα­γνώ­ριση του προ­βλή­μα­τος. Αυτό δηλαδή για το οποίο ωρυό­μα­στε όσοι ζούμε σε νησιά. Το δεύτερο ζητού­μενο, αφορά στις «μαγικές ιδιό­τη­τες» του προ­βλή­μα­τος. Όπως κατα­λά­βαμε, αυτό υφί­στα­ται μόνον όταν πρό­κει­ται για επι­σκέ­πτες που έρχο­νται για δια­κο­πές το καλο­καίρι, όταν πρό­κει­ται για τους μόνι­μους κατοί­κους των νησιών… δεν υφί­στα­ται!

Οι δομές υγείας κρί­νο­νται ανε­παρ­κείς από τους έχοντες την ευθύνη, μόνο όταν πρό­κει­ται για κορω­νοϊό, όταν πρό­κει­ται για άλλα σοβαρά νοσή­ματα για τα οποία είμαστε ανα­γκα­σμέ­νοι να απευ­θυ­νό­μα­στε σε μεγάλα νοσο­κο­μεία της Αθήνας ή της Κρήτης, οι αρμό­διοι (αυτή η μάστιγα) κάνουν τα στραβά μάτια…

Εν ολίγοις, για να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομά τους, πήραν άρον άρον πίσω την κατη­γο­ριο­ποί­ηση των νησιών, όχι επειδή λύθηκε το πρό­βλημα αλλά για να μην «τρο­μά­ξουν» οι του­ρί­στες με τα χάλια μας, φέτος που τους έχουμε ανάγκη. Γιατί έχουν προη­γη­θεί κι άλλες σεζόν, με υπο­στε­λε­χω­μένα νοσο­κο­μεία και Κέντρα Υγείας, με λειψές βάρδιες ασθε­νο­φό­ρων και με πανι­κό­βλη­τους για­τρούς και νοση­λευ­τές να τρέχουν πάνω-κάτω, αλλά δεν ίδρωσε κανενός το αυτί, παρά μόνο το δικό μας.

Το ότι πάσχουμε εμείς οι νησιώ­τες να τη βγά­λουμε καθαρή χειμώνα-καλοκαίρι, και κάνουμε το σταυρό μας μην δώσει ο Θεός να αρρω­στή­σουμε, μην νομί­ζετε ότι τους πολυα­φορά. Αν τους αφο­ρούσε, δεν θα χρεια­ζό­ταν να γίνει καμία κατη­γο­ριο­ποί­ηση νησιών με βάση το υγειο­νο­μικό τους προφίλ, θα έκοβαν το σβέρκο τους να βρουν λύση. Αν τους αφο­ρούσε τι γίνεται το χειμώνα στα νησιά, δεν θα έψαχναν λύσεις του ποδα­ριού για να καλύ­ψουν «όσα βλέπει η πεθερά», και εν προ­κει­μένω οι του­ρί­στες και οι tour operators αλλά θα είχαν δώσει κίνητρα σε για­τρούς να έρθουν στην άγονη γραμμή…

Μόλις τελειώ­σει η κου­τσου­ρε­μένη φετινή σεζόν και ο κορω­νο­ϊός αντι­με­τω­πι­σθεί, το πρό­βλημα θα ξανα­μπεί στο συρτάρι.

Στη χώρα της φαιδράς πορ­το­κα­λέας, ο νησιώ­της είναι ξένος στον τόπο του, κι ας είναι εκείνος που την κρατά όρθια. Η υγεία του «κοστο­λο­γεί­ται» φθη­νό­τερα και η καθη­με­ρι­νό­τητά του μπαίνει στο ζύγι ανα­λό­γως την εποχή…