Μήνυση σε εφημερίδα καταθέτει η διοίκηση της Συνεταιριστικής Τράπεζας!

Σε δελτίο τύπου που εξέδωσε το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

” Στο φύλλο της Δευ­τέ­ρας, 3ης Μαρτίου 2014 της Εβδο­μα­διαίας Εφη­με­ρί­δας «ΓΝΩΜΗ» και μάλιστα, στην πρώτη σελίδα, ως πρω­το­σέ­λιδο κύριο θέμα με τον έντονα μεγάλο τίτλο «Οσμή σκαν­δά­λων», δημο­σιεύ­ε­ται ρεπορ­τάζ, το οποίο συνε­χί­ζε­ται στην τέταρτη σελίδα με τον επίσης ολο­σέ­λιδο τίτλο με έντονα μεγάλα στοι­χεία «Σκάει βόμβα μεγα­τό­νων» και υπό­τι­τλο «ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ Ο ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ».

Το δημο­σί­ευμα αυτό είναι στο σύνολό του ανα­λη­θές και συκο­φα­ντικό. Για το λόγο αυτό, το Δ.Σ. πρό­κει­ται να προ­σφύ­γει άμεσα στη δικαιο­σύνη για την προ­στα­σία της υπό­λη­ψης των μελών του αλλά και της ίδιας της Τρά­πε­ζας.

Με αφορμή το δημο­σί­ευμα αυτό και προς ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης της Δωδε­κα­νή­σου, αλλά και προς απο­κα­τά­σταση της αλή­θειας, σημειώ­νουμε τα ακό­λουθα:

1. Οι χορη­γή­σεις δανείων της Τρά­πε­ζας στην 19ετή λει­τουρ­γία της ήταν πάντοτε σύμ­φω­νες με το ρυθ­μι­στικό κανο­νι­στικό πλαίσιο της τρα­πε­ζι­κής αγοράς και τους εσω­τε­ρι­κούς κανο­νι­σμούς που οφείλει να τηρεί οποιο­δή­ποτε πιστω­τικό ίδρυμα με άδεια λει­τουρ­γίας στην Ελλάδα. Η σύννομη δρα­στη­ριό­τητα και λει­τουρ­γία της Τρά­πε­ζας ελεγ­χό­ταν τακτικά από την Τράπεζα της Ελλάδος, δηλ. την αρμόδια επο­πτεύ­ουσα αρχή, η οποία δια­χρο­νικά στους πολυά­ριθ­μους τακτι­κούς και έκτα­κτους ελέγ­χους της δεν της έθεσε ποτέ θέμα πλημ­με­λών και παρά­νο­μων δανειο­δο­τή­σεων και δρα­στη­ριο­τή­των. Η Τράπεζα ουδέ­ποτε χορή­γησε δάνεια χωρίς να τηρήσει το ισχύον κανο­νι­στικό πλαίσιο και να λάβει τις προ­σή­κου­σες εξα­σφα­λί­σεις. Η αύξηση των λεγό­με­νων «κόκ­κι­νων δανείων», που χαρα­κτή­ρισε όλη την Τρα­πε­ζική αγορά και που ήταν ο κύριος παρά­γο­ντας πτώσης του Δείκτη Κεφα­λαια­κής Επάρ­κειας της Τρά­πε­ζας, οφεί­λε­ται στις τρέ­χου­σες οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες εξαι­τίας των οποίων πλειάδα επι­χει­ρή­σεων και ιδιωτών αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει στις δανεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, και φυσικά δεν οφεί­λε­ται στον τρόπο χορή­γη­σης του εκά­στοτε δανείου, που ήταν καθ’ όλα σύν­νο­μος.

2. Ανα­φε­ρό­με­νοι μάλιστα σε στοι­χεία δημο­σιευ­μένα την τελευ­ταία 3ετία, ήτοι «με την εκδή­λωση της βαθιάς οικο­νο­μι­κής κρίσης», η Τράπεζα περιό­ρισε στο ελά­χι­στο την χορή­γηση νέων δανείων και πιστώ­σεων, όπως αυτό μάλιστα απο­τυ­πώ­νε­ται και στις δημο­σιευ­μέ­νες Οικο­νο­μι­κές της Κατα­στά­σεις, οι οποίες ανα­φέ­ρουν υπό­λοιπο χορη­γή­σεων την 31/12/2011 269,5εκ. ευρώ, την 31/12/2012 270,6εκ. ευρώ και την ημε­ρο­μη­νία κλει­σί­μα­τος της Τρά­πε­ζας (08/12/2013) 267,3εκ. ευρώ. Η Τράπεζα μείωσε δρα­μα­τικά τις χορη­γή­σεις νέων δανείων και είναι απο­λύ­τως ψευδές να υπο­στη­ρί­ζει κάποιος ότι αυτές αυξά­νο­νταν.

3. Το Δ.Σ. της Τρά­πε­ζας, εφαρ­μό­ζο­ντας το νόμο και τις εγκυ­κλί­ους της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και με στόχο να προ­στα­τεύ­σει την κεφα­λαιακή επάρ­κεια και κατ’ επέ­κταση την ομαλή λει­τουρ­γία του Πιστω­τι­κού Ιδρύ­μα­τος, ανέ­στειλε με απόφασή του την εξαρ­γύ­ρωση των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων της Τρά­πε­ζας από την 09/11/2011. Η ανα­στολή ήταν καθο­λική και ίσχυε έναντι όλων, μετά τη συγκε­κρι­μένη ημε­ρο­μη­νία. Φυσικά, όσες απο­φά­σεις περί εξαρ­γύ­ρω­σης είχαν ληφθεί προ την 09/11/2011 εκτε­λέ­στη­καν κανο­νικά, κατ’ εφαρ­μογή σχε­τι­κής υπο­χρέ­ω­σης της Τρά­πε­ζας.

4. Ουδέ­ποτε πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε το έτος 2013 ρευ­στο­ποί­ηση μερίδων ποσού άνω του ενός εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ και δη σε «κολ­λη­τούς φίλους», όπως παντε­λώς ανα­λη­θώς ανα­γρά­φε­ται στο προ­α­να­φε­ρό­μενο δημο­σί­ευμα. Η αλήθεια είναι ότι τον Αύγου­στο του 2013 ακυ­ρώ­θη­καν μερίδες, κατόπιν απαι­τή­σεως της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και της Επι­τρο­πής Κεφα­λαια­γο­ράς, οι οποίες είχαν εξα­γο­ρα­στεί νομίμως από την Τράπεζα πριν την απα­γό­ρευση της 09/11/2011 και τηρού­νταν σε ειδικό λογα­ρια­σμό της Τρά­πε­ζας ούτως ώστε να δια­τε­θούν σε νέους μερι­διού­χους. Οι ισχυ­ρι­σμοί περί του αντι­θέ­του αγνοούν τον υπο­λο­γι­σμό ακόμα και στοι­χειω­δών τρα­πε­ζι­κών δεικτών.

5. Η Τράπεζα ειδικά την τελευ­ταία 4ετία, προ­σπά­θησε να κρα­τή­σει «ζωντα­νές» τις Δωδε­κα­νη­σια­κές επι­χει­ρή­σεις, ως όφειλε βάσει του σκοπού της, σε αντί­θεση με τα λοιπά πιστω­τικά ιδρύ­ματα του ελλη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού κλάδου και αυτό το γνω­ρί­ζει πολύ καλά η τοπική αγορά. Στην προ­σπά­θειά της δε αυτή γνώ­μο­νας ήταν η αυστηρή τήρηση του κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου και των ανα­γνω­ρι­σμέ­νων ως σύν­νο­μων πρα­κτι­κών του τρα­πε­ζι­κού κλάδου. Η ατεκ­μη­ρί­ωτη άποψη επο­μέ­νως για «επαί­σχυ­ντο παι­χνίδι ακά­λυ­πτων επι­τα­γών προς φίλους και ημε­τέ­ρους» είναι άλλη μία προ­κα­τει­λημ­μένη θέση παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης.

6. Η Τράπεζα λαμ­βά­νο­ντας μέρος σε κλειστό δημόσιο δια­γω­νι­σμό, μαζί με του­λά­χι­στον άλλες τέσ­σε­ρις Εμπο­ρι­κές Τρά­πε­ζες, είχε κατα­φέ­ρει να κερ­δί­σει τον δια­γω­νι­σμό και να απο­κτή­σει την κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα εξυ­πη­ρέ­τηση του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου και των φαρ­μα­κείων – μελών του όσον αφορά στις πλη­ρω­μές του Δημο­σίου. Συγκε­κρι­μένα, μέσω της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου δια­κι­νού­νταν όλες οι χρη­μα­το­ροές των φαρ­μα­κείων του Νομού από το Δημόσιο, ενώ παράλ­ληλα, η Τράπεζα παρείχε τη δυνα­τό­τητα χορή­γη­σης βιβλια­ρίου επι­τα­γών στα μέλη του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου καθώς και χορή­γη­σης, με απο­λύ­τως Τρα­πε­ζικά κρι­τή­ρια, ατο­μι­κών επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων, για την κάλυψη της απαι­τού­με­νης καθη­με­ρι­νής ρευ­στό­τη­τας που είχαν οι επι­χει­ρή­σεις αυτές. Τα δάνεια αυτά μάλιστα χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν σε λιγό­τερο από το 15% των φαρ­μα­κείων του Νομού και είναι στη συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία σε ενήμερη κατά­σταση. Ειδικά σε ό,τι αφορά στον Πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Φρόνα, πρέπει να κατα­στεί σαφές ότι η λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σής του ήταν και είναι απόλυτα σύννομη και σύμφωνη με τις πάγιες εμπο­ρι­κές πρα­κτι­κές, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας την ομαλή προ­μή­θεια και λει­τουρ­γία πλειά­δας επι­χει­ρή­σεων της Δωδε­κα­νή­σου.

7. Η Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου από τη σύστασή της απο­τε­λούσε το βασικό εργα­λείο ανά­πτυ­ξης της Δωδε­κα­νη­σια­κής οικο­νο­μίας. Μέχρι και το έτος 2011 παρου­σί­αζε διαρκώς κερ­δο­φο­ρία. Ο λόγος επι­δεί­νω­σης των οικο­νο­μι­κών της μεγεθών ήταν η κατα­κό­ρυφη αύξηση των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων και η από­συρση σημα­ντι­κού μέρους των κατα­θέ­σεων από το έτος 2011 και μετά. Όλοι γνω­ρί­ζουμε τις συν­θή­κες που οδή­γη­σαν στα γεγο­νότα αυτά και το εύρος της οικο­νο­μι­κής κρίσης που έχει πλήξει και τη Δωδε­κά­νησο. Παρ’ όλες τις αντί­ξοες συν­θή­κες, τα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου έδιναν αγώνα για τη δια­τή­ρηση των μεγεθών της Τρά­πε­ζας, αγώνα που δυστυ­χώς δεν στη­ρί­χθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος. Είναι άλλωστε γνωστό ότι η Τράπεζα της Ελλάδος προτού επι­βά­λει στην Τράπεζα το πιο επαχθές μέτρο της ανά­κλη­σης αδείας, δεν είχε επι­βά­λει κανένα άλλο επο­πτικό μέτρο κατ’ αυτής. Περαι­τέρω, το Δ.Σ. της Τρά­πε­ζας έχει ήδη προ­σφύ­γει στην δικαιο­σύνη ζητώ­ντας την προ­στα­σία της περιου­σίας της Τρά­πε­ζας και των συνε­ταί­ρων της.

8. Ωστόσο, οι προ­σπά­θειες μικρής μερίδας του Τύπου να «απο­κα­λύ­ψει» δήθεν σκάν­δαλα, ανύ­παρ­κτα και αστή­ρι­κτα, προ­φα­νώς για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν ίδια συμ­φέ­ρο­ντα, υπο­νο­μεύει με τον χει­ρό­τερο τρόπο την προ­σπά­θεια διά­σω­σης της Τρά­πε­ζας και διχάζει τους Δωδε­κα­νή­σιους.

9. Το Δ.Σ. δηλώνει ρητά ότι θα συνε­χί­σει την προ­σπά­θεια για την όποια δυνατή προ­ά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων των συνε­ταί­ρων από αυτή την άδικη και αναι­τιο­λό­γητη απόφαση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για το κλεί­σιμο της Τρά­πε­ζας. Ταυ­τό­χρονα όμως ούτε θα επι­τρέ­ψουμε ούτε θα δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με κανένα την υπόληψη και την ακε­ραιό­τητα των μελών του Δ.Σ. και των κορυ­φαίων στε­λε­χών της Τρά­πε­ζας.

Για το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου μέχρι την 8/12/2013,

Ο Πρό­ε­δρος”