Ελπίζοντας πως δεν θα παραμείνουμε «αγέλη»

«Τα όσα ρατσι­στικά γρά­φο­νται από χθες το βράδυ και η στο­χο­ποί­ηση ολό­κλη­ρου του χωριού μου του Αρχαγ­γέ­λου ,πραγ­μα­τικά με ξεπερ­νάει! Όσα προ­βλέ­πο­νται και πρέπει να γίνουν ,γίνο­νται ! Σας λείπουν τα δέκα λεπτά δημο­σιό­τη­τας, φαί­νε­ται…Στα­μα­τή­στε επι­τέ­λους τις γελοιό­τη­τες!!» ήταν το σχόλιο της Χαρού­λας Για­σι­ράνη, μετά την υστερία και την ρατσι­στική χολή που ξεχύ­θηκε στο δια­δί­κτυο, όταν έγινε γνωστή η ύπαρξη του πρώτου κρού­σμα­τος στη Ρόδο.

Υστερία και κατά­πτυ­στα σχόλια για την οικο­γέ­νεια του μωρού, για ένα χωριό ολό­κληρο, βοη­θού­ντων και κάποιων «δημο­σιο­γρά­φων» που έστησαν κάμερες έξω από το σπίτι της οικο­γέ­νειας, δημο­σί­ευ­σαν βίντεο στο οποίο μας έδει­χναν με το δάχτυλο τον πατέρα της οικο­γέ­νειας, πήραν τον ρόλο πολι­τι­κής προ­στα­σίας κάνο­ντας… ιχνη­λά­τηση και της ΕΛΑΣ… συλ­λαμ­βά­νο­ντας την οικο­γέ­νεια που δήθεν το…έσκασε, ρίχνο­ντας λάδι στην υστερία.

Πολλοί λένε, ότι αυτή η παν­δη­μία θα μας αλλάξει, θα είναι πολλά αυτά που θα ανα­θε­ω­ρή­σουμε και οι πολύ αισιό­δο­ξοι επι­μέ­νουν πως θα μας κάνει καλύ­τε­ρους ανθρώ­πους. Προς το παρόν, το μόνο που βλέ­πουμε –και όχι μόνον εδώ στο νησί- είναι πως η αρρώ­στια δεν σε κάνει καλύ­τερο άνθρωπο. Την αλήθεια σου ξεμπρο­στιά­ζει. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι τέτοιες εποχές μας δίνουν τη δυνα­τό­τητα να μετρη­θούμε ξανά, να δούμε πόσο άνθρω­ποι παρα­μέ­νουμε μέσα μας και αν μας ενδια­φέ­ρει το κοινό καλό και η ανα­ζή­τηση μιας λύσης για όλους ή το ξεκα­θά­ρι­σμα λογα­ρια­σμών με όσους θεω­ρούμε, ότι στέ­κο­νται απέ­να­ντί μας, η μικρο­πο­λι­τική ο ωφε­λι­μι­σμός. Τα Μέσων Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης και κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, βοηθούν να ξεγυ­μνω­θούν χαρα­κτή­ρες, να ανα­δει­χθούν κίνητρα και αντι­λή­ψεις. Μπορεί ορι­σμέ­νοι από αυτούς τους χαρα­κτή­ρες ν’ απο­δει­χθούν ολέ­θριοι για λίγους ή πολλούς αλλά του­λά­χι­στον δεν απο­μέ­νουν πολλά ερω­τη­μα­τικά για το ποιόν τους.

Δεν είμαι σίγουρη αν σχόλια σαν κι αυτά που δια­βά­ζουμε, είναι αντι­προ­σω­πευ­τικά ενός μεγάλου τμή­μα­τος του πλη­θυ­σμού. Το σίγουρο είναι, πως η μετά-κορωνοϊό εποχή θα μας βρει εντελώς δια­φο­ρε­τι­κούς σε πολλά επίπεδα, ελπί­ζο­ντας να μη μας βρει χει­ρό­τε­ρους. Ελπί­ζο­ντας, ότι και αυτή η δοκι­μα­σία θα περάσει, χωρίς να αφήσει πίσω της καμένη γη και κυρίως, ότι δεν θα ξεχα­στεί την επόμενη μέρα, ότι θα μας έχει διδάξει πολλά.  Γιατί, μεταξύ μας, η οικο­νο­μική δεν μας δίδαξε ιδιαί­τερα… Ελπί­ζο­ντας, πως η  η νέα κοι­νω­νία που θα προ­κύ­ψει πρέπει να είναι δια­φο­ρε­τική, απαλ­λαγ­μένη από τα λάθη της προη­γού­με­νης. Μια κοι­νω­νία που δεν θα μοιάζει με «αγέλη», αλλά θα είναι της αλλη­λεγ­γύης και του αλλη­λο­σε­βα­σμού, του ανθρω­πι­σμού. Θα τα χρεια­στούμε, γιατί η επόμενη ημέρα δεν θα είναι καθόλου μα καθόλου εύκολη, με δεδο­μένη την απόλυτη οικο­νο­μική κατα­στροφή…