“Είναι κι αυτοί που δεν ΜΠΟΡΟΥΝ να μείνουν σπίτι…”

Γράφει ο Τσίκκης Ν. Δημή­τριος

Είναι κι αυτοί που δεν ΜΠΟΡΟΥΝ να μείνουν σπίτι…

Είναι κι αυτοί οι εργα­ζό­με­νοι… οι καθα­ρί­στριες και οι καθα­ρι­στές και είναι οι ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ μου. Υπάρ­χουν κι αυτοί οι εργα­ζό­με­νοι που αφήνουν το σπίτι για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή στην δικιά τους μάχη στον «πόλεμο με τον αόρατο εχθρό», τον ιό που μας ταλα­νί­ζει.

Είναι η κάθε γυναίκα ο κάθε άντρας που ασχο­λεί­ται με την καθα­ριό­τητα σε δημό­σιους ή ιδιω­τι­κούς χώρους. Είναι αυτοί οι εργα­ζό­με­νοι που αφήνουν νυχθη­με­ρόν το σπίτι για να φρο­ντί­σουν όλους εμάς και να κρα­τή­σουν τους λιγο­στούς ανοι­κτούς δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς χώρους καθα­ρούς και ασφα­λείς από τον «αόρατο εχθρό»

Είναι οι προ­στά­τες μας σ αυτό που βιώ­νουμε, είναι οι εργα­ζό­με­νοι που μαζί με τους για­τρούς, νοσο­κό­μες, αστυ­νο­μι­κούς οδηγούς λεω­φο­ρείων, εργα­ζό­με­νους στα κατα­στή­ματα τρο­φί­μων και εργα­ζό­με­νους delivery μας φρο­ντί­ζουν.

Είναι αυτοί όλοι οι εργα­ζό­με­νοι που τους οφεί­λουμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τον επαγ­γελ­μα­τι­σμό και την ευσυ­νει­δη­σία που επι­δει­κνύ­ουν καθη­με­ρινά.

Δεν υπάρχει πλέον χρόνος, ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ !!!

Τσίκκης Ν. Δημή­τριος