Ανακοίνωση του κ. Κώστα Σαρρή, προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου

Είναι αυτο­νό­ητο ότι η αντι­με­τώ­πιση των θεμάτων που άπτο­νται της Δικαιο­σύ­νης θα πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με σοβα­ρό­τητα και προ­πά­ντων υπευ­θυ­νό­τητα. Είναι δε γνωστό στους συνα­δέλ­φους, οι οποίοι ενδια­φέ­ρο­νται για τα προ­βλή­ματα τα οποία μας απα­σχο­λούν και μετέ­χουν στις συνε­λεύ­σεις και παρα­κο­λου­θούν τις συνε­δριά­σεις των κατα­στα­τι­κών του οργάνων, ότι το θέμα της επέ­κτα­σης του δικα­στι­κού μεγάρου στο παρα­κεί­μενο κτίριο, το οποίο χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τον Στρατό, μας είχε απα­σχο­λή­σει από το 2004. Μάλιστα δε προς τον σκοπό αυτό έχουν συντα­χθεί με μέριμνα και φρο­ντίδα μας σχε­τι­κές μελέτες και για τις δυο κτη­μα­το­με­ρί­δες Ι-47 και ΙΙ-112 Οικο­δο­μών Ρόδου, οι οποίες απαρ­τί­ζουν το κτίριο μετά του ακα­λύ­πτου αυτού χώρου και τα οποία από το 1971 και μέχρι σήμερα φέρο­νται εγγε­γραμ­μένα κατά κυριό­τητα στο κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου στο όνομα του ΕΟΤ.

Οι μελέτες αυτές μετά του σχε­τι­κού αιτή­μα­τος, είχαν υπο­βλη­θεί στα αρμόδια προς τούτο όργανα, όμως λάβαμε αρνη­τική απά­ντηση, με την επι­σή­μανση μάλιστα ότι δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα παρα­χω­ρή­σεως του ως άνω ακι­νή­του. Μετά την απόρ­ριψη του ως άνω αιτή­μα­τος και προς επίλυση του προ­βλή­μα­τος το οποίο ταλαι­πω­ρεί όλους τους εμπλε­κο­μέ­νους με τη Δικαιο­σύνη, ζητή­σαμε από τον τότε Δήμο Ροδίων, την παρα­χώ­ρηση τμή­μα­τος του παλαιού νοσο­κο­μείου.

Εξαι­τίας της ανυ­πο­χώ­ρη­της απαί­τη­σης μας, της επί­λυ­σης του χρο­νί­ζο­ντος προ­βλή­μα­τος του Δικα­στι­κού Μεγάρου, το οποίο και παρου­σιά­σαμε σαν απαί­τηση της κοι­νω­νίας και όχι των δικη­γό­ρων, πρω­το­στα­τού­ντος προς τούτο του βου­λευτή Ανα­στά­σιου Καρα­μά­ριου, το παλιό νοσο­κο­μείο παρα­χω­ρή­θηκε το έτος 2008 κατά χρήση στον Δήμο Ρόδου, με την προ­ο­πτική της περαι­τέρω παρα­χώ­ρη­σης του στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης. Στη συνέ­χεια το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο με τις υπ’αριθμ. 601/2008 και 519/2010 απο­φά­σεις του, παρα­χώ­ρησε κατά χρήση το αιτηθέν τμήμα του νοσο­κο­μείου προς το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης. Να σημειω­θεί δε ότι αντι­με­τω­πί­σαμε κατά τη συζή­τηση του θέματος στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, τις παρεμ­βά­σεις και άλλων φορέων οι οποίοι αξίωναν την παρα­χώ­ρηση του παλαιού Νοσο­κο­μείου για τη στέγαση άλλων υπη­ρε­σιών, πλην των Δικα­στη­ρίων.

Μετά την ορι­στική αποδοχή πλέον του αιτή­μα­τος, αφίχθη στη Ρόδο ο τότε Γενικός Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος και μηχα­νι­κός της εται­ρίας του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης «ΘΕΜΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ», οπότε και καταρ­τί­σθη­καν οι σχε­τι­κές μελέτες για την κατάλ­ληλη δια­μόρ­φωση των χώρων.

Επειδή το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης θα πρεπε να απο­δε­χθεί τις απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, ο Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης εξέδωσε απόφαση τον Απρίλιο του 2012, με την οποία απο­δέ­χθηκε την παρα­πάνω παρα­χώ­ρηση, πλην όμως η απόφαση αυτή από παρά­λειψη υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων δεν δημο­σιεύ­τηκε στο ΦΕΚ. Για την ολο­κλή­ρωση της σχε­τι­κής δια­δι­κα­σίας πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν όχι μόνο συχνές επι­σκέ­ψεις στο αρμόδιο Υπουρ­γείο, αλλά ομο­λο­γου­μέ­νως κατε­βλή­θη­σαν επί­πο­νες προ­σπά­θειες, με συνε­χείς επι­σκέ­ψεις και πιέσεις.

Στη συνέ­χεια ο τότε Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Αντ. Ρου­πα­κιώ­της, περιέ­λαβε στο νομο­σχέ­διο περί ενε­χύ­ρου την σχετική πρό­βλεψη ότι το Υπουρ­γείο Υγείας παρα­χω­ρεί κατά χρήση το περι­λαμ­βα­νό­μενο στις απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, τμήμα του ακι­νή­του του παλαιού νοσο­κο­μείου προς το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης για τη στέγαση των Δικα­στι­κών Υπη­ρε­σιών της Ρόδου, το οποίο έκτοτε εκκρε­μεί. Τούτο δε διότι ατυχώς στο ως άνω νομο­σχέ­διο περι­λαμ­βά­νε­ται και άλλη διάταξη, με την οποία εισά­γε­ται στη Δωδε­κά­νησο άκρως δυσμε­νές οικο­νο­μικό μέτρο τόσο για την κοι­νω­νία μας, όσο και για τους δικη­γό­ρους, για την απά­λειψη της οποίας ο Σύλ­λο­γος μας βρί­σκε­ται σε συνεχή προ­σπά­θεια και είναι ο μονα­δι­κός λόγος για τον οποίο καθυ­στε­ρεί η ψήφιση του.

Πρέπει όμως να τονι­στεί ότι σε κάθε περί­πτωση πλέον της από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, απαι­τεί­ται και συνα­πό­φαση του αρμό­διου Υπουρ­γού του εκπρο­σω­πού­ντος τον ΕΟΤ και του Υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης προ­κει­μέ­νου το οποιο­δή­ποτε ακίνητο να παρα­χω­ρη­θεί ως Δικα­στικό Μέγαρο. Αυτός δε είναι και ο λόγος για τον οποίον έχει καθυ­στε­ρή­σει η έκδοση από­φα­σης για το παλαιό Νοσο­κο­μείο Ρόδου. Ως εκ τούτου η «θριαμ­βο­λο­γία» συνα­δέλ­φου ότι αυτός είχε την φαεινή ιδέα επέ­κτα­σης του Δικα­στη­ρίου στο παρα­κεί­μενο κτίριο του Στρατού, απο­τε­λεί στην κυριο­λε­ξία «επιταγή άνευ αντι­κρί­σμα­τος» τόσο του συνα­δέλ­φου, όσο και όποιου όψιμα και προ­σχη­μα­τικά συντά­χθηκε με την άποψη αυτή. Τα ανα­φε­ρό­μενα παρα­πάνω έγγραφα είναι στη διάθεση του οποιου­δή­ποτε συνα­δέλ­φου, τα οποία εάν εζη­τού­ντο, θα είχε απο­φευ­χθεί το ατόπημα της παρα­πλά­νη­σης. Από τα παρα­πάνω και μόνο φαί­νε­ται ότι ο Σύλ­λο­γος έχει διαρκή δράση και ενέρ­γεια, θέλω δε να πιστεύω ότι η σχετική ανα­κοί­νωση του συνα­δέλ­φου οφεί­λε­ται σε προφανή άγνοια.

Με τιμή Κων/νος Ιακ. Σαρής Υπο­ψή­φιος Πρό­ε­δρος του ΔΣΡ