Ακτιβιστική αντιπολίτευση

Οι απε­χθέ­στε­ρες περι­πτώ­σεις όπως κατα­γρά­φο­νται κάθε χρόνο, στους εορ­τα­σμούς του Πολυ­τε­χνείου,  είναι εκείνες που εργο­λα­βικά μονο­πω­λούν την εξέ­γερση στή­νο­ντας επα­να­στα­τικά μαγα­ζά­κια που­λώ­ντας στο παζάρι σπυρί το σπυρί ξένα κόλλυβα. Μόνο κάποιοι που δεν έχουν ιδέα από πολι­τική και Ιστορία θα έβαζαν τις ντου­ντού­κες τους να φωνά­ζουν σε μια τέτοια πορεία: «Δεν θα ξεμπερ­δέ­ψετε με την Αρι­στερά». Πιο  μειο­ψη­φικό σύνθημα δεν θα μπο­ρούσε να  υπάρχει από ένα κόμμα που μέχρι χθες είχε την πλειο­ψη­φία και αύριο διεκ­δι­κεί να την ξανα­πά­ρει. Τι ακριβώς είναι αυτό το «ξεμπέρ­δεμα» στο οποίο ανα­φέ­ρο­νται;  Πού  κολλάει το σύνθημα «Το πρό­βλημα είναι ο καπι­τα­λι­σμός» από ένα κόμμα εξου­σίας; Ακόμη πιο παρά­δοξη είναι η δια­πί­στωση ότι η πορεία  ήταν η «πρώτη  αντι­κυ­βερ­νη­τική δια­δή­λωση» Σε λάθος πορεία πήγαν. Οι δια­δη­λω­τές δεν έκαναν άσκηση αντι­κυ­βερ­νη­τι­σμού. Δεν ήταν  μια πορεία ενα­ντίον της κυβέρ­νη­σης – όπως την «διάβασε» ο ΣΥΡΙΖΑ  που εν τέλει δεν ήταν και η πλειο­ψει­φούσα δύναμη των συμ­με­τε­χό­ντων. Δεν προ­βλέ­πε­ται λαμπρό το μέλλον  ενός ΣΥΡΙΖΑ ακτι­βι­σμού. Το 31,53% που του έδωσε η κάλπη της 7ης Ιουλίου, είναι ο αριθμός της ληξιαρ­χι­κής πράξης θανάτου του ΣΥΡΙΖΑ των κινη­μά­των και της αγα­νά­κτη­σης, αλλά μάλλον δεν το έχουν κατα­λά­βει.