Πως γίνεται;

Η απο­σύν­δεση της προ­ε­δρι­κής εκλογής από τις εθνικές εκλογές, απο­τε­λεί, κατά κοινή ομο­λο­γία, μια σωστή επιλογή, στην οποία μάλιστα συμ­φω­νούν σχεδόν όλα τα κόμματα. Είναι όμως άλλο αυτό και άλλο η εκλογή του ανώ­τα­του πολι­τεια­κού άρχοντα ακόμη και με κάτω από 150 ψήφους όπως αφήνει ανοιχτό η ΝΔ. Το πρώτο συμπέ­ρα­σμα θα είναι ότι θα πρό­κει­ται για πρόεδρο που δεν εγκρί­νει η πλειο­ψη­φία της Βουλής- στην οποία επα­φί­ε­ται εξ ολο­κλή­ρου η εκλογή. Ουσια­στικά θα είναι κομ­μα­τι­κός πρό­ε­δρος, ακόμη και αν το πρόσωπο δεν προ­έρ­χε­ται από τον κυβερ­νη­τικό χώρο. Και αφού το κάνει αυτή η κυβέρ­νηση θα το κάνει φυσικά και η επόμενη -αφού το Σύνταγμα θα ισχύει πέραν της τετρα­ε­τίας. Ποιο κύρος θα έχει ένας τέτοιος Πρό­ε­δρος; Με ποια νομι­μο­ποί­ηση θα ασκήσει το ρόλο του ως ρυθ­μι­στής του πολι­τεύ­μα­τος; Είναι αδια­νό­ητο το πρόσωπο που θα χει­ρί­ζε­ται τις πιο κρί­σι­μες κατα­στά­σεις για το έθνος-μακάρι τέτοιες ημέρες να μην έρθουν ποτέ-, να έχει εκλεγεί με λιγό­τε­ρες από 151 ψήφους! Δεν μπορεί εκείνοι που υπο­στη­ρί­ζουν ότι η χώρα δεν μπορεί να έχει κυβέρ­νηση μειο­ψη­φίας, να θέλουν μέσω της συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης έναν Πρόεδρο- «μειο­ψη­φίας».