ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εθνικό έγκλημα. Τα απροστάτευτα παιδιά της Ελλάδας

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΠΑΙΔΙ

Υβρυ­δική η κατά­σταση της παι­δι­κής προ­στα­σίας στην Ελλάδα. Από 3 έως 18 έτη ο χρόνος καθυ­στέ­ρη­σης απο­κά­λυ­ψης παι­δι­κής σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης. Τι πρέπει να αλλάξει άμεσα

Για ένα παιδί η απουσία ψυχο­συ­ναι­σθη­μα­τι­κής φρο­ντί­δας δεν απο­τε­λεί ψυχο­λο­γικό ζήτημα, ή κάτι που εξε­τά­ζει απο­κλει­στικά η επι­στήμη της ψυχια­τρι­κής. Η απουσία ψυχο­συ­ναι­σθη­μα­τι­κής φρο­ντί­δας οδηγεί σε δυσλει­τουρ­γία της υγείας του παιδιού βιο­λο­γικά και στον ψυχισμό του, ανα­κό­πτε­ται, αλλοιώ­νε­ται ή δια­στρέ­φε­ται η δια­δι­κα­σία ανά­πτυ­ξής του, αλλη­λε­πι­δρώ­ντας με το περι­βάλ­λον του φθεί­ρε­ται η ποιό­τητα ζωής όχι μόνο του ίδιου, αλλά και των κοι­νω­νι­κών ομάδων που συμ­με­τέ­χει, το οικο­γε­νειακό και σχολικό περι­βάλ­λον.

Το συγκε­κρι­μένο στοι­χείο δια­φεύ­γει συχνά της αντί­λη­ψης ανθρώ­πων που φρο­ντί­ζουν παιδιά, επι­σή­μανε ο Αλέξιος Λάππας, ψυχί­α­τρος παιδιών και εφήβων, υπεύ­θυ­νος του Ελλη­νι­κού Παι­δι­κού Χωριού στο Φίλυρο και του Ινστι­τού­του Ψυχικής Υγείας «Προς Όψη» μιλώ­ντας στην επι­στη­μο­νική ημερίδα “Παιδική Προ­στα­σία και Δικαιώ­ματα Παιδιού”, που άρχισε χθες στη Θεσ­σα­λο­νίκη και συνε­χί­ζε­ται σήμερα, από τον Τομέα Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης της Περι­φέ­ρειας Κεντρι­κής Μακε­δο­νίας.

Μέσα από τον δια­γε­νε­ακό κύκλο της κακο­ποί­η­σης και της βίας γεν­νιού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την εκδή­λωση στις επό­με­νες γενιές αντί­στοι­χων προ­βλη­μά­των και έτσι όταν κληθεί το σημε­ρινό παιδί να αντα­πε­ξέλ­θει ως ενή­λι­κας πολίτης, γονέας ή φρο­ντι­στής θα ανα­νε­ώ­σει και στα δικά του παιδιά αυτές τις εμπει­ρίες, τόνισε ο κ. Λάππας.

Ένα στα τρία παιδιά που φρο­ντί­ζο­νται μαζικά θα περά­σουν τμήμα της ζωής τους από το σωφρο­νι­στικό σύστημα. Αντί­στροφα όσον αφορά τους έγκλει­στους σε σωφρο­νι­στικά ιδρύ­ματα η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία έχει εμπει­ρία παι­δι­κής παρα­μέ­λη­σης ή παι­δι­κής κακο­ποί­η­σης, ανέφερε.

Αγόρι κάθεται μόνο του
Αγόρι κάθεται μόνο του  123RF

Επι­στή­μο­νες και εκπρό­σω­ποι φορέων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην παιδική προ­στα­σία, τα δικαιώ­ματα του παιδιού, την προ­α­γωγή της εκπαί­δευ­σης, την προ­σβα­σι­μό­τητα και την αξιο­ποί­ηση της τέχνης και την κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση παιδιών και εφήβων, οι οποίοι συμ­με­τέ­χουν στην επι­στη­μο­νική διη­με­ρίδα, είναι εκείνοι, που όπως επι­σή­μανε, “μέσα από την έμπνευση και τη δημιουρ­γι­κό­τητα μοχθούν καθη­με­ρινά για τη θερα­πεία του παι­δι­κού πόνου και την επα­να­νοη­μα­το­δό­τηση της ζωής των παιδιών”.

Χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας υβρι­δική την κατά­σταση της παι­δι­κής προ­στα­σίας στην Ελλάδα, τόνισε ότι αν και είναι ευνο­μού­μενο κράτος, η απουσία χρη­μα­το­δό­τη­σης, ή άλλοτε η απουσία επαρ­κούς ή κατάλ­λη­λης, στοι­χειώ­δους στε­λέ­χω­σης απε­νερ­γο­ποιεί συχνά την εμπι­στο­σύνη των ίδιων των εργα­ζο­μέ­νων στην παιδική προ­στα­σία λει­τουρ­γών.

Ο εργα­ζό­με­νος στην παιδική προ­στα­σία στην Ελλάδα καθη­με­ρινά θα σχοι­νο­βα­τή­σει ανάμεσα στο θεσμο­θε­τη­μένο, αλλά μη εφαρ­μο­σμένο ή μη εφαρ­μό­σιμο για κάποιους λόγους και την εμπει­ρική διεκ­πε­ραί­ωση. Είναι πολύ λεπτή γραμμή, ο καθένας καλεί­ται να απο­φα­σί­σει ανάμεσα στη δυνα­τό­τητα να ενερ­γο­ποι­η­θεί ο νόμος και τη συνερ­γα­σία που θα δια­σώ­σει το παιδί από ένα περι­βάλ­λον κιν­δύ­νου, εξήγησε.

Τόνισε ακόμη ότι μία παρά­δοξη παρα­τή­ρηση της UNICEF δια­πι­στώ­νει ότι σε ολό­κληρο τον πλανήτη τα παιδιά είναι η κοι­νω­νική ομάδα που λαμ­βά­νει τις μικρό­τε­ρες επι­χο­ρη­γή­σεις, καθυ­στε­ρεί η εφαρ­μογή νέων νομο­σχε­δίων βελ­τί­ω­σης των συν­θη­κών δια­βί­ω­σής τους και έχουν ταυ­τό­χρονα τη δυσκο­λό­τερη πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες και ποιό­τητα υπη­ρε­σιών. “Ο λόγος είναι παρά­δο­ξος και αυτός δεν έχουν φωνή, ψήφο, δεν έχουν άμεση πρό­σβαση στη λήψη απο­φά­σεων, δεν έχουν άμεση πρό­σβαση στη δια­δι­κα­σία αλλαγή της φρο­ντί­δας τους και όλα αυτά τα μετα­φρά­ζουν οι άνθρω­ποι που συμ­με­τέ­χουν στην επι­στη­μο­νική διη­με­ρίδα και μοι­ρά­ζο­νται τις εμπει­ρίες τους” είπε.

Kαθυστέρηση στην απο­κά­λυψη παι­δι­κής σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης

Το 30-80% των παιδιών αρνεί­ται να απο­κα­λύ­ψει τη θυμα­το­ποί­ησή του, ο μέσος χρόνος καθυ­στέ­ρη­σης στην απο­κά­λυψη κυμαί­νε­ται από 3 έως 18 χρόνια, τόνισε η Σοφία Κου­σί­δου, αστυ­νό­μος Α΄από το Τμήμα Προ­στα­σίας Ανη­λί­κων της Διεύ­θυν­σης Ασφά­λειας Θεσ­σα­λο­νί­κης, η οποία ανα­φέρ­θηκε στην παιδική σεξουα­λική κακο­ποί­ηση και την αστυ­νο­μική προ­α­να­κρι­τική προ­σέγ­γιση.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, από τον Ιανουά­ριο του 2015 έως τον Οκτώ­βριο του 2017, το Τμήμα Προ­στα­σίας Ανη­λί­κων χει­ρί­στηκε 200 υπο­θέ­σεις από απλά πλημ­με­λή­ματα, προ­σβο­λές της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας, έως πολύ βαριά κακουρ­γή­ματα.

Συνε­λή­φθη­σαν 36 δράστες, 13 μετά από κατόπιν ενταλ­μά­των σύλ­λη­ψης, ενώ οι υπό­λοι­πες συλ­λή­ψεις έγιναν στο πλαίσιο αυτό­φω­ρης δια­δι­κα­σίας. Μεταξύ των συλ­λη­φθέ­ντων δράστες ήταν δέκα ανή­λι­κοι. Οι 15 υπο­θέ­σεις αφο­ρού­σαν αδι­κή­ματα που τελέ­στη­καν σε κέντρα φιλο­ξε­νίας προ­σφύ­γων.

Περι­πτώ­σεις με προ­α­να­κρι­τι­κές δυσκο­λίες, όπως ανέφερε η κ. Κου­σί­δου είναι τα περι­στα­τικά κακο­ποί­η­σης μέσα σε σχολικό περι­βάλ­λον, καθώς η αστυ­νο­μική έρευνα ανα­τρέ­χει αρκετά χρόνια πίσω, χάνεται η μυστι­κό­τητα, κοι­νο­λο­γεί­ται το περι­στα­τικό ανάμεσα στους γονείς και τους μαθητές και πολλές φορές οι μαθητές δεν είναι ακρι­βείς στις κατα­θέ­σεις, καθώς και η κακο­ποί­ηση σε βάρος παιδιών με ειδικές ανάγκες.

Στο πρω­τό­κολλο δια­χεί­ρι­σης δια­δι­κα­σίας αφαί­ρε­σης της επι­μέ­λειας παρα­με­λη­μέ­νων και κακο­ποι­η­μέ­νων παιδιών στόχος του οποίου είναι ελα­χι­στο­ποί­ηση της δευ­τε­ρο­γε­νούς θυμα­το­ποί­η­σης του ανα­φέρ­θηκε η Δήμητρα Τσια­δαρ­κλή, εισαγ­γε­λέας πρω­το­δι­κών, προϊ­στα­μένη του Τμή­μα­τος Ανη­λί­κων της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Στην εφαρ­μογή του, όπως υπο­γράμ­μισε, είναι σημα­ντική η διε­πι­στη­μο­νική συνερ­γα­σία με τους ειδι­κούς της ψυχικής υγείας, τονί­ζο­ντας ότι στη Θεσ­σα­λο­νίκη δεν υπάρ­χουν παιδιά εγκα­τα­λειμ­μένα στα νοσο­κο­μεία, καθώς μετά από έρευνες που διε­νερ­γή­θη­καν σε 19 τέτοιες περι­πτώ­σεις, τα 16 παιδιά επέ­στρε­ψαν στο σπίτι τους.

«Στο­χεύ­ουμε σήμερα και φιλο­δο­ξούμε μέσα από τον κύκλο εργα­σιών της διη­με­ρί­δας και με μια ολι­στική θέαση και προ­σέγ­γιση του θεσμι­κού πλαι­σίου, των φορέων, των οργα­νι­σμών και των ιδρυ­μά­των, των επι­στη­μό­νων, των ενερ­γειών, των δράσεων και των πρω­το­βου­λιών που αφορούν και απο­σκο­πούν στην προ­ά­σπιση και προ­στα­σία των δικαιω­μά­των του παιδιού, να παντρέ­ψουμε θέσεις και απόψεις, να ενη­με­ρώ­σουμε και να ενη­με­ρω­θούμε, να προ­τεί­νουμε αλλά και να προ­βλη­μα­τι­στούμε» τόνισε ο τομε­άρ­χης Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης της Περι­φέ­ρειας Κεντρι­κής Μακε­δο­νίας, Δημή­τρης Ασλα­νί­δης.

Τα συμπε­ρά­σματα που θα εξα­χθούν, όπως υπο­γράμ­μισε, θα απο­τε­λέ­σουν κινη­τή­ριο μοχλό και εφαλ­τή­ριο γα περαι­τέρω δρα­στη­ριο­ποί­ηση, για δημιουρ­γική συνέρ­γεια όλων των φορέων, που θα ανοίξει ομπρέλα προ­στα­σίας, που θα προ­ω­θή­σει την ενη­μέ­ρωση, που θα πιέσει για εφαρ­μογή του νομικού πλαι­σίου και θα παρά­σχει κατα­φύ­γιο και θα σώσει παι­δι­κές ψυχές.

Στο έργο του συλ­λό­γου κοι­νω­νι­κής πρω­το­βου­λίας, “Πρω­το­βου­λία για το Παιδί” με έδρα τη Βέροια, ο οποίος προ­στα­τεύει και φρο­ντί­ζει παιδιά σε ανάγκη και σε κίνδυνο (ορφανά, παρα­με­λη­μένα, κακο­ποι­η­μένα και εγκα­τα­λειμ­μένα παιδιά) μέχρι την ορι­στική τους απο­κα­τά­σταση, ανα­φέρ­θηκε πρό­ε­δρος του, Αρι­στο­τέ­λης Σιδη­ρό­που­λος.

Η “Πρω­το­βου­λία για το Παιδί” ανα­πτύσ­σει δράσεις ενη­μέ­ρω­σης, πρό­λη­ψης και κατα­πο­λέ­μη­σης της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, εργά­ζε­ται στη θερα­πεία του τραύ­μα­τος των παιδιών-θυμάτων, καλ­λιερ­γεί ένα οικο­γε­νειακό μοντέλο λει­τουρ­γίας και επεν­δύει στο επι­στη­μο­νικό προ­σω­πικό της, διευ­κρί­νισε.

Ο Σύλ­λο­γος προωθεί προ­γράμ­ματα επι­στη­μο­νι­κών και μορ­φω­τι­κών ανταλ­λα­γών με οργα­νώ­σεις από το εξω­τε­ρικό, όπως το National Child Advocacy Center, στο Χάν­τσβιλ στην Αλα­μπάμα των ΗΠΑ και την Caritas / Kinderdorf του Μονάχου.

Στο Κέντρο Ημε­ρή­σιας Φρο­ντί­δας της Πρω­το­βου­λίας για το Παιδί που ιδρύ­θηκε τον Μάρτιο του 2010 βρί­σκουν κατα­φύ­γιο και βοήθεια παιδιά 6-18 ετών από την Ημαθία, την Πιερία και την Πέλλα, από δια­λυ­μέ­νες ή δυσλει­τουρ­γι­κές οικο­γέ­νειες, που βιώνουν παρα­μέ­ληση ή και κακο­ποί­ηση.

Από τον Φεβρουά­ριο του 2019 λει­τουρ­γεί η Στέγη Ημιαυ­τό­νο­μης Δια­βί­ω­σης Νέων και Εφήβων ηλικίας 16-22 ετών, που προ­έρ­χο­νται από δυσλει­τουρ­γι­κές οικο­γέ­νειες ή φιλο­ξε­νού­νται σε δομές κλει­στής φιλο­ξε­νίας.

Επίσης, η Πρω­το­βου­λία για το Παιδί έχει δημιουρ­γή­σει το Κέντρο Θερα­πείας Τραύ­μα­τος της Βέροιας και τον τηλε­φω­νικό αριθμό ανα­φο­ράς 2331023700.

ΠΗΓΉ news247.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.