Κουμουτσάκος: Το μεταναστευτικό «δεν είναι εύκολο θέμα στον πολιτικό διάλογο»

Το μετα­να­στευ­τικό «δεν είναι εύκολο θέμα στον εσω­τε­ρικό πολι­τικό διάλογο, είναι πολύ­πλοκο, σύνθετο και δύσκολο» παρα­δε­χτηκε ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη, Γιώργος Κου­μου­τσά­κος κατά την ομιλία του. Όπως περιέ­γραψε, οι κάτοι­κοι της Λέσβου το 2015 «άνοιξαν τα σπίτια τους, τις καρδιές τους, τα χέρια τους για να υπο­δε­χτούν τους ταλαι­πω­ρη­μέ­νους ανθρώ­πους που έφτασαν». Σήμερα, «οι ίδιοι ακριβώς άνθρω­ποι για πολύ λιγό­τε­ρες αφίξεις έχουν μια τελείως δια­φο­ρε­τική στάση, αντί για ανοι­χτές πόρτες τώρα έχουμε κλει­στές πόρτες, εκεί που υπήρχε μια διάθεση καλω­σο­ρί­σμα­τος, υπάρχει μια εσω­στρέ­φεια, διότι πέντε χρόνια μετά, έχει επέλθει μια κόπωση».

Όπως υπο­γράμ­μισε ο κ. Κου­μου­τσά­κος, «οφεί­λουμε να δου­λέ­ψουμε σκληρά για να κάνουμε τα μηνύ­ματα κατα­νοητά και πρέπει να ξεκι­νή­σουμε από το να καθο­ρι­στούν με σαφή­νεια οι όροι, ώστε όλοι να ξέρουν τι εννο­ούμε πρό­σφυ­γας ή μετα­νά­στης, τι είναι η νόμιμη και η παρά­νομη μετα­νά­στευση, τι είναι οι επι­στρο­φές, τι οι επα­να­προ­ω­θή­σεις, διότι όλα αυτά στο μυαλό των απλών πολιτών και ειδικά κοι­νω­νιών που είναι αντι­μέ­τω­πες κάθε μέρα με το πρό­βλημα, είναι ασαφή».

Ο ίδιος συμπλή­ρωσε ότι «πρέπει να δου­λέ­ψουμε πολύ βαθιά στη ρίζα της κοι­νω­νίας, να ξεκα­θα­ρί­σουν τα πράγ­ματα. Όσο όλα αυτά μένουν ασαφή, τόσο οι κοι­νω­νίες θα γίνο­νται εύκολα θύματα ή της σκληρά εθνι­κι­στι­κής ρητο­ρίας ή της υπερ­βο­λικά δικαιω­μα­τι­στι­κής. Αυτή είναι η μεγάλη πρό­κληση, αυτό προ­σπα­θούμε στη νέα κυβέρ­νηση να κάνουμε πράξη κάθε μέρα, βασι­σμέ­νοι στη φιλο­σο­φία της δημο­κρα­τι­κής αυστη­ρό­τη­τας, που προ­στα­τεύει το αίσθημα της ασφά­λειας των πολιτών και ταυ­τό­χρονα το σεβασμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των».

Ο ‘Αντριου Γκίντες, καθη­γη­τής και διευ­θυ­ντής του Κέντρου Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής του European University Institute, επι­σή­μανε ότι «δεν είναι αληθές ότι υπάρχει αντι­με­τα­να­στευ­τικό κύμα που σαρώνει όλη την Ευρώπη, υπάρ­χουν ελά­χι­στα στοι­χεία για κάτι τέτοιο. Την τελευ­ταία δεκα­ε­τία, το συναί­σθημα των Ευρω­παίων κατά των μετα­να­στών δεν ανε­βαί­νει. Υπάρχει αντι­με­τα­να­στευ­τικό αίσθημα, αλλά στην πορεία του χρόνου έχει σταθερά χαρα­κτη­ρι­στικά». Πρό­σθεσε δε, ότι «κατά τη διάρ­κεια της κρίσης ενι­σχύ­θηκε η άνοδος της προ­βο­λής του θέματος και τώρα παρου­σιά­ζει μια κάμψη. ‘Αρα αυτό που άλλαξε στην Ευρώπη είναι η ειδική σημασία που απο­δί­δουν οι Ευρω­παίοι κάτοι­κοι στη μετα­νά­στευση, άλλαξε δηλαδή η υπεροχή του θέματος στην ημε­ρή­σια διάταξη». Κατέ­ληξε δε ότι «θα πρέπει να ανα­γνω­ρί­σουμε την πολυ­πλο­κό­τητα του δια­λό­γου για το μετα­να­στευ­τικό και να κινη­θούμε με τέτοιο τρόπο στο διάλογο, ώστε να είναι περισ­σό­τερο εξι­σορ­ρο­πη­μέ­νος και λιγό­τερο πολω­τι­κός».

Ο Τζου­λιέν Σάιμον, περι­φε­ρεια­κός συντο­νι­στής του ICMPD για τη Μεσό­γειο, έκανε λόγο για μια έντονη πόλωση στο δημόσιο λόγο, υπο­γράμ­μισε ότι «το θέμα της επι­κοι­νω­νίας έχει σημασία σήμερα πολύ περισ­σό­τερο από ό,τι παλαιό­τερα» και πρό­σθεσε ότι «μια εξι­σορ­ρό­πηση της μετα­να­στευ­τι­κής πολι­τι­κής σημαί­νει να βρούμε τα κοινά στοι­χεία, παρά αυτά που μας διχά­ζουν».