Επειγόντως σεμινάρια

Οι πολι­τι­κοί μας, ας θυμού­νται ότι οι ήρωες του ’40 δεν περι­μέ­νουν το δικό τους περί­τε­χνο tweet ή δήλωση για να δοξα­στούν. Είναι βεβαίως άκρως γοη­τευ­τικό αυτό, καθώς με το ανα­κά­τεμα γεγο­νό­των και ιδίων απόψεων  αισθά­νε­ται κάποιος ότι γίνεται μέρος της ιστο­ρίας, μέσω της δικής του προ­σπά­θειας επα­να­ση­μα­το­δό­τη­σής της. Γι΄αυτό αν επι­μέ­νουν να πουν κάτι, ας μην επι­χει­ρή­σουν του­λά­χι­στον να ερμη­νεύ­σουν ατεκ­μη­ρί­ωτα το χθες με βάση το σήμερα και να φέρουν επι­λε­κτικά στο σήμερα τα γεγο­νότα του χθες, με περισσή ανοησία. Κάποιοι δυστυ­χώς δεν το απέ­φυ­γαν και κάπως έτσι ακού­σαμε για μάχη κατά του λαϊ­κι­σμού, για μαθή­ματα εθε­λο­ντι­σμού , λες και οι πρό­γο­νοί μας δεν πήγαν στα βουνά να πολε­μή­σουν, αλλά για δεν­δρο­φύ­τευση και μπερ­δεύ­ο­ντας  τον αέρα που φώναζαν οι παπ­πού­δες και οι για­γιά­δες μας με το «how dare you» της Γκρέτα Τούν­μπεργκ, με την προ­τροπή να ανα­φω­νή­σουμε όλοι « ΟΧΙ στα ορυκτά καύσιμα» και άλλα σύγ­χρονα concept που μας χάρισαν θλιβερά χαμό­γελα επί διή­με­ρον. Νομίζω ότι η αρι­στεία κάποιων πολι­τι­κών χρειά­ζε­ται επι­κοι­νω­νιακή επι­μόρ­φωση μια και για την ιστο­ρική είναι μάλλον αργά… Ταχύρ­ρυθμα σεμι­νά­ρια ενόψει 25ης Μαρτίου…