Χωρίς αναστολές

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Οι πρώτες εκατό μέρες μετά από εθνικές εκλογές χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως περί­ο­δος χάριτος για την όποια νεο­ε­κλε­γείσα κυβέρ­νηση.

Δίδεται η πίστωση χρόνου προ­κει­μέ­νου να εγκλι­μα­τι­στεί στα δεδο­μένα, να τα κατα­γρά­ψει πλέον εκ των έσω, να οργα­νω­θεί διοι­κη­τικά και συντε­ταγ­μένα σε όλα τα επίπεδα. Σχεδόν τέσ­σε­ρις μήνες μετά από τις κάλπες της 7η Ιουλίου ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης απο­δει­κνύ­ε­ται σε καθη­με­ρινή βάση δια­βα­σμέ­νος. Χωρίς πομπώ­δεις και βαρύ­γδου­πες εκφρά­σεις, χωρίς κραυγές και πόλωση κατα­φέρ­νει να πείσει και τους μη ψηφο­φό­ρους του, του­λά­χι­στον, να τον ακού­σουν.

Αναμ­φί­βολα ο τομέας της οικο­νο­μίας απο­δει­κνύ­ε­ται ότι απο­τε­λεί το δυνατό χαρτί του. Ο δανει­σμός της χώρας με πολύ χαμηλά επι­τό­κια, η ανα­βάθ­μιση του αξιό­χρεου της χώρας, η βελ­τί­ωση του δείκτη οικο­νο­μι­κού κλί­μα­τος και μια σειρά άλλων ανα­κου­φι­στι­κών και βελ­τιω­τι­κών για τους πολίτες μέτρων που έχουν ληφθεί και νέων που θα εφαρ­μο­στούν τα επόμενα χρόνια, απο­τε­λούν τις καλές ειδή­σεις και τα επι­χει­ρή­ματα για όσους του κατα­λο­γί­ζουν αδρά­νεια και καθυ­στε­ρή­σεις. Στον αντί­ποδα ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης δείχνει να προ­σπα­θεί να βρει την αντι­πο­λι­τευ­τική περ­πα­τη­σιά του, φαί­νε­ται να δυσκο­λεύ­ε­ται να εξοι­κειω­θεί με τον νέο θεσμικό του ρόλο. Άλλωστε ο κ. Τσίπρας μας έχει συνη­θί­σει στις έντονες εξάρ­σεις με βαριά τσιτάτα και λαϊκές ρήσεις επι­χει­ρώ­ντας κάθε φορά να αλλάξει τα αυτο­νό­ητα και τα εννο­ού­μενα, να ανα­κα­λέ­σει τις αυτα­πό­δει­κτες αλή­θειες. Εν ολίγοις επι­χει­ρεί μέσα από τις λέξεις του να δημιουρ­γή­σει έντονες εικόνες, κάτι που κατά­φερε να επι­κοι­νω­νή­σει δυνατά το 2014 όπερ και τον έφερε στην εξουσία.

Κάπως έτσι λοιπόν και με το ίδιο σθένος παρα­κο­λου­θή­σαμε τον πρώην πρω­θυ­πουργό στη Βουλή να ανα­φέ­ρε­ται για τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η κυβέρ­νηση ως προς τη δια­χεί­ριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού. Ποντά­ρο­ντας όμως στην κοντή μνήμη απέφυγε να ανα­φερ­θεί και να δώσει απα­ντή­σεις για όσα έγιναν επί των ημερών του στην Ειδο­μένη, την Μόρια, στις καταγ­γε­λίες για την κακο­δια­χεί­ριση των ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων, στις διά­τρη­τες δια­δι­κα­σίες παροχής ασύλου, στα κυκλώ­ματα που δρούσαν ανε­ξέ­λεγ­κτα με τις ΜΚΟ και τους ιδιώτες για­τρούς που έδιναν πιστο­ποι­η­τικά μετα­τραυ­μα­τι­κού στρες για να εγκρί­νο­νται οι αιτή­σεις ασύλου.

Τελώ­ντας υπό μετε­κλο­γικό στρες ο π. πρω­θυ­πουρ­γός (όπως του κατα­λό­γισε ο κ. Μητσο­τά­κης) απέφυγε να ανα­φερ­θεί στην πολι­τική των ανοι­κτών συνόρων, στο «λιάσιμο των μετα­να­στών» μετα­κι­νού­με­νος ελαφρώς από τη θέση ότι στη θάλασσα δεν υπάρ­χουν σύνορα, παρα­τη­ρώ­ντας ότι τα σύνορα είναι τεχνικά αδύνατο να ελεγ­χθούν.

Ανα­ντί­λε­κτα το μεταναστευτικό- προ­σφυ­γικό πρό­βλημα λαμ­βά­νει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις επο­μέ­νως η σωστή και άμεση δια­χεί­ριση του απο­τε­λεί εκ των ων ουκ άνευ.

Η κυβέρ­νηση οφείλει να επι­δεί­ξει άμεσα αντα­να­κλα­στικά δρα­στι­κές ενέρ­γειες υλο­ποιώ­ντας τις προ­ε­κλο­γι­κές της εξαγ­γε­λίες. Η διε­θνο­ποί­ηση του προ­βλή­μα­τος, η εφαρ­μογή των κλει­στών κέντρων κρά­τη­σης, τα διευ­ρυ­μένα μέτρα φύλαξης των συνόρων αλλά και η επί­σπευση των δια­δι­κα­σιών χορή­γη­σης ασύλου και δια­χω­ρι­σμού των παρά­νομα εισερ­χο­μέ­νων στη χώρα είναι δεσμεύ­σεις που άμεσα πρέπει να εφαρ­μο­στούν και όλα θα κριθούν εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος.

Η κυβέρ­νηση οφείλει να κλείσει τα αυτιά της στην ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική πίεση που δέχεται από την αξ. Αντι­πο­λί­τευση –η οποία συνέ­χεια την εγκαλεί για ακρο­δε­ξιές πρα­κτι­κές και να αφου­γκρα­στεί τη βούληση του λαού. Να λάβει υπόψη της, τις δημο­σκο­πι­κές μετρή­σεις, οι οποίες στα θέματα του προ­σφυ­γι­κού και της δημό­σιας ασφά­λειας κατα­γρά­φουν χαμηλή ικα­νο­ποί­ηση των πολιτών. Είναι αδια­νό­ητο, ενώ καταρ­γή­θηκε το άσυλο, μπα­χα­λά­κη­δες να κατα­φεύ­γουν σε πανε­πι­στη­μια­κούς χώρους εν ώρα λει­τουρ­γίας των σχολών και η ΕΛΑΣ να επι­χει­ρεί υπό ειδικές συν­θή­κες. Τι σημαί­νει αυτό και τότε γιατί καταρ­γή­θηκε το άσυλο;

Για ποιο λόγο δόθηκε τόση μεγάλη έκταση στο θέμα της προ­βο­λής της ταινίας ΤΖΟΚΕΡ με πολι­τι­κές παρεμ­βά­σεις και ενέρ­γειες; Υπάρχει ρητή από τον νόμο ηλιακή απα­γό­ρευση κάτι που ισχύ και τηρεί­ται από όλα τα ευρω­παϊκά κράτη… και τα σκυλιά δεμένα.

Στη χώρα μας γιατί έπρεπε να απο­λο­γη­θούν υπουρ­γοί επειδή κάποιοι υπάλ­λη­λοι έπραξαν τα προ­βλε­πό­μενα από τον νόμο;

Χωρίς ιδε­ο­λο­γι­κές και πολι­τι­κές ανα­στο­λές η κυβέρ­νηση οφείλει να υλο­ποι­ή­σει το πρό­γραμμα αυτό για το οποίο ο ελλη­νι­κός λαός την ενί­σχυσε με αυτο­δυ­να­μία και έτερον ουδέν.