Το Πόρισμα για τη Μεγάλη Ανεξιχνίαστη Κλοπή Όπλων στην Κω

Το καλο­καίρι του 2002 ήταν πυρε­τικό, καθώς βρι­σκό­ταν σε εξέλιξη η εξάρ­θρωση της 17 Νοέμβρη. Όλη η Ελλάδα ήταν στημένη μπροστά στις τηλε­ο­ρά­σεις. Όταν απο­κα­λύ­φθηκε η μεγάλη κλοπή οπλι­σμού στο στρα­τό­πεδο της Κω, ο συνειρ­μός ήταν αβί­α­στος, ωστόσο καμία σύνδεση με τη 17Ν δεν απο­δεί­χθηκε τα επόμενα χρόνια. Αντί­θετα, η ΕΔΕ που έκαναν οι Ένοπλες Δυνά­μεις για την υπόθεση απο­κά­λυψε κωμι­κο­τρα­γικά λάθη και «τρύπες». Το ριφιφί στην Κω παρα­μέ­νει έως σήμερα ανε­ξι­χνί­α­στο, ενώ ο κλεμ­μέ­νος οπλι­σμός δεν βρέθηκε. Το VICE παρου­σιά­ζει το πόρισμα της εσω­τε­ρι­κής στρα­τιω­τι­κής έρευνας. Με την υπόθεση της Λέρου ανοιχτή, φαί­νε­ται ότι έκτοτε ελά­χι­στα πράγ­ματα βελ­τιώ­θη­καν στην ασφά­λεια των στρα­το­πέ­δων.

Τα ξημε­ρώ­ματα του Σαβ­βά­του 3 Αυγού­στου 2002, δύο φαντά­ροι που έκαναν περί­πολο στο στρα­τό­πεδο «Κων­στα­ντί­νου Παλαιο­λό­γου» στο Λινο­τόπι της Κω, παρα­τή­ρη­σαν ότι το λουκέτο της πόρτας της απο­θή­κης ιμα­τι­σμού ήταν κομμένο. Μπήκαν μέσα και είδαν στον τοίχο μια τρύπα 30Χ40 εκα­το­στών. Το άνοιγμα οδη­γούσε στην διπλανή αποθήκη οπλι­σμού του 544 Τάγ­μα­τος Εθνο­φυ­λα­κής. Έλειπαν 17 πιστό­λια των 45 χιλιο­στών, τρία οπλο­πο­λυ­βόλα ΗΚ-11 Α1 και τρία πολε­μικά τυφέκια G3A3 – ένα τέταρτο όπλο βρέθηκε στο έδαφος και προ­φα­νώς είχε πέσει από τα χέρια των δραστών, που βιά­ζο­νταν να απο­μα­κρυν­θούν.

Από το πόρισμα προ­κύ­πτει ότι η αποθήκη οπλι­σμού διέθετε σύστημα συνα­γερ­μού, που μπο­ρούσε να ενερ­γο­ποι­η­θεί με το άνοιγμα της πόρτας. Υπήρχε επίσης ένας αισθη­τή­ρας χώρου, δίπλα στο σημείο που ανοί­χτηκε η τρύπα. «Τη συγκε­κρι­μένη περίοδο όμως, ο εν λόγω συνα­γερ­μός ήταν εκτός λει­τουρ­γίας, επειδή η μπα­τα­ρία, αξίας 100 ευρώ, από εξα­μή­νου περίπου είχε εξα­ντλη­θεί, δεν είχε όμως αντι­κα­τα­στα­θεί λόγω ελλεί­ψεως οικο­νο­μι­κών πόρων», σημειώ­νε­ται. Αυτοί που μπήκαν στο στρα­τό­πεδο γνώ­ρι­ζαν την παρα­πάνω λεπτο­μέ­ρεια. Δεν ήταν μόνο αυτό.

Στον εξω­τε­ρικό τοίχο του κτιρίου της απο­θή­κης υπήρχε μέσα σε κλει­δω­μένο μεταλ­λικό κουτί ένας δια­κό­πτης που άνοιγε τον φωτισμό στον χώρο που βρί­σκο­νταν τα όπλα. Ο δια­κό­πτης ήταν μόνιμα τοπο­θε­τη­μέ­νος στη θέση ΟΝ και άνοιγε κάθε βράδυ μαζί με τον γενικό δια­κό­πτη φωτι­σμού του όρχου οχη­μά­των, με το φως στον εσω­τε­ρικό χώρο της απο­θή­κης οπλι­σμού να παρα­μέ­νει ανοιχτό καθ’ όλη τη διάρ­κεια της νύχτας. Αυτό συνέ­βαινε «αντί­θετα με τη σχετική πάγια διαταγή, που προ­έ­βλεπε την αφή του φωτι­σμού μόνο στην περί­πτωση που εργά­ζε­ται προ­σω­πικό στο εσω­τε­ρικό της απο­θή­κης», όπως σημειώ­νε­ται στο πόρισμα. Έτσι, η λάμπα ήταν καμμένη και ο χώρος δεν φωτι­ζό­ταν, είτε κάποιος έμπαινε μέσα είτε όχι.

Η εσω­τε­ρική έρευνα έδειξε, επίσης, ότι στον ακά­λυ­πτο χώρο πίσω από την αποθήκη δεν υπήρχε φωτι­σμός, λόγω εκκέ­νω­σης μέρους των εγκα­τα­στά­σεων του στρα­το­πέ­δου και της προ­ο­πτι­κής εκκέ­νω­σης και των υπο­λοί­πων – υπήρχε μια αίσθηση προ­σω­ρι­νό­τη­τας, εξαι­τίας του σχεδίου να μετα­φερ­θουν άνθρω­ποι και εξο­πλι­σμός από το βόρειο στο νότιο τμήμα του στρα­το­πέ­δου. «Η έλλειψη φωτι­σμού δυσχε­ραί­νει τον οπτικό έλεγχο της περιο­χής κατά τη νύχτα, αλλά και την κίνηση των περι­πό­λων, οι οποίες συνήθως απέ­φευ­γαν την κίνηση στο υπόψη σκο­τεινό σημείο», σημειώ­νε­ται. «Ο συγκε­κρι­μέ­νος χώρος δεν εκα­λύ­πτετο από σκοπό, λόγω της ελλεί­ψεως προ­σω­πι­κού, παρά μόνον με περί­πολο και εφόδους, ως εκ τούτου στην περιοχή είχε δημιουρ­γη­θεί κενό ασφα­λείας».

Την ίδια μέρα της απο­κά­λυ­ψης της κλοπής του οπλι­σμού, ανα­κλή­θη­καν όλες οι άδειες του μόνιμου προ­σω­πι­κού και των φαντά­ρων, ενώ το στρα­τό­πεδο «σφρα­γί­στηκε», ότι δηλαδή συνέβη αυτήν την εβδο­μάδα στη Λέρο. Στη μονάδα της Κω απα­γο­ρεύ­τηκε σε όλους να επι­κοι­νω­νή­σουν τηλε­φω­νικά με άτομα εκτός στρα­το­πέ­δου, ενώ την επόμενη μέρα έγινε ανα­πα­ρά­σταση της κλοπής. Ζητή­θηκε από στρα­τιώ­τες να ανοί­ξουν δεύτερη τρύπα στον εσω­τε­ρικό τοίχο της απο­θή­κης. Ο σκοπός ήταν να δια­πι­στω­θεί αν ο φρουρός στη σκοπιά, που βρι­σκό­ταν σε από­σταση 50 μέτρων, μπο­ρούσε να αντι­λη­φθεί τον θόρυβο. Απο­δεί­χθηκε ότι δεν θα μπο­ρούσε να ακούσει τους «ποντι­κούς». Ο θόρυβος που έκαναν οι δράστες θεω­ρή­θηκε κλειδί στην έρευνα κι αυτό διότι το κιβώτιο με τα 45άρια πιστό­λια ήταν τσι­με­ντο­ποι­η­μένο στο δάπεδο της απο­θή­κης, επο­μέ­νως χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε καλέμι και σφυρί για να αφαι­ρε­θεί. Επι­πλέον, οι αξιω­μα­τι­κοί που έκαναν την αυτοψία ζήτησαν από τους άντρες του προ­σω­πι­κού της μονάδας να περά­σουν ένας-ένας από το άνοιγμα στον τοίχο, ώστε να απο­κλει­στούν όσοι δεν χωρού­σαν να τρυ­πώ­σουν εκεί μέσα.

Η ΕΔΕ ολο­κλη­ρώ­θηκε σε λιγό­τερο από μία εβδο­μάδα, χρόνος που είχε σχο­λια­στεί τότε στο στρά­τευμα. Το ΓΕΣ επέβαλε τελικά πολυ­ή­με­ρες ποινές παύσης σε έξι αξιω­μα­τι­κούς που ήταν υπεύ­θυ­νοι για την αποθήκη του στρα­το­πέ­δου της Κω. Ανα­λυ­τικά, επι­βλή­θη­καν οι παρα­κάτω ποινές: Αφαί­ρεση της διοί­κη­σης και διοι­κη­τική ποινή φυλά­κι­σης 20 ημερών στον ταξίαρχο-διοικητή της Nήσου Κω, απόλυση από τις Ένοπλες Δυνά­μεις του αντισυνταγματάρχη-διοικητή του 544 Τάγ­μα­τος Εθνο­φυ­λα­κής και ποινή φυλά­κι­σης 60 ημερών, ποινή φυλά­κι­σης 30 ημερών στον αρχι­λο­χία αξιω­μα­τικό υπη­ρε­σίας, ποινή φυλά­κι­σης 20 ημερών στο διοι­κητή του 80ου ΛΑΤΕΘ, ποινή φυλά­κι­σης 15 ημερών στο διοι­κητή του 282 Τάγ­μα­τος Εθνο­φυ­λα­κής, ποινή φυλά­κι­σης 10 ημερών στον δόκιμο αξιω­μα­τικό που ήταν υπεύ­θυ­νος για τις περι­πο­λίες.

https://www.vice.com