Επαυσε οριστικά η ποινική δίωξη εις βάρος δύο ιατρών

Με την υπ’ αρίθμ. 1476/2019 από­φα­ση του Ε’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου αναι­ρέ­θη­κε η υπ’ αρίθμ. 262/2018 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία είχαν κα­τα­δι­κα­στεί δύο ια­τροί του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου για μη ορθή ενη­μέ­ρω­ση των γο­νέ­ων βρέ­φους 13 μηνών, που απε­βί­ω­σε, για την κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του.

Με την ίδια από­φα­ση έπαυ­σε ορι­στι­κά η ποι­νι­κή δίωξη εις βάρος των ια­τρών.

Η από­φα­ση, βρί­σκε­ται στο στά­διο της κα­θα­ρο­γρα­φής, από την 4η Σε­πτεμ­βρί­ου 2019 και σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες το Ανώ­τα­το Ακυ­ρω­τι­κό Δι­κα­στή­ριο έκανε δε­κτούς τους ισχυ­ρι­σμούς, που ανέ­πτυ­ξαν οι ια­τροί στην πο­λυ­σέ­λι­δη αί­τη­ση αναι­ρέ­σε­ως, που άσκη­σαν δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου τους κ. Γρη­γό­ρη Μο­ρά­ρη.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου είχε επι­βά­λει ποινή φυ­λά­κι­σης 20 μηνών σε κάθε ιατρό την οποία είχε ανα­στεί­λει επί τριε­τία.

Το βρέ­φος, που γεν­νή­θη­κε στις 24 Σε­πτεμ­βρί­ου 2009, θυ­γα­τέ­ρα των πο­λι­τι­κώς ενα­γό­ντων, την 1η Απρι­λί­ου 2010, σε ηλι­κία έξι μηνών, έπεσε από την αγκα­λιά οι­κεί­ου της πάνω στο χαλί και κτύ­πη­σε στο κε­φά­λι, με­τα­φέρ­θη­κε δε για το λόγο αυτό στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου.

Στη συ­νέ­χεια, την 29η Ιου­λί­ου 2010, το βρέ­φος, ήδη ηλι­κί­ας 10 μηνών, ει­σή­χθη λόγω σπα­σμών στην Παι­δια­τρι­κή Κλι­νι­κή του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου και νο­ση­λεύ­θη­κε μέχρι την επο­μέ­νη ημέρα.

Κατά την επί­σκε­ψη των ια­τρών στις 29 Ιου­λί­ου 2010 στο θά­λα­μο, όπου νο­ση­λευό­ταν το βρέ­φος, οι γο­νείς, φέ­ρο­νται κατά τη λήψη του ιστο­ρι­κού του βρέ­φους, να ανέ­φε­ραν στους θε­ρά­πο­ντες ια­τρούς ότι οι σπα­σμοί δι­ήρ­κε­σαν πε­ρί­που μισή ώρα, καθώς και το ως άνω πε­ρι­στα­τι­κό της πτώ­σης του βρέ­φους και την κά­κω­ση της κε­φα­λής του.

Η διά­γνω­ση κατά την έξοδο ήταν «πυ­ρε­τι­κοί σπα­σμοί», ενώ δεν δια­γνώ­σθη­κε λόγος για πε­ραι­τέ­ρω νο­ση­λεία του στο νο­σο­κο­μείο, εδό­θη­σαν δε στους γο­νείς οδη­γί­ες αντι­με­τώ­πι­σης σπα­σμών για το σπίτι (σε πε­ρί­πτω­ση επα­νά­λη­ψης) και συ­νε­στή­θη η λήψη φαρ­μά­κου.

Πα­ράλ­λη­λα, οι ια­τροί εφέ­ρο­ντο να κα­θη­σύ­χα­σαν οι γο­νείς ότι το φαι­νό­με­νο των πυ­ρε­τι­κών σπα­σμών ήταν αρ­κε­τά σύ­νη­θες σε βρέφη και παι­διά, ηλι­κί­ας μέχρι 5 ετών.

Την 14 Οκτω­βρί­ου 2010 περί ώρα 09.30′, το βρέ­φος, σε ηλι­κία ενός έτους, με­τα­φέρ­θη­κε εσπευ­σμέ­να από τους γο­νείς του στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών του ως άνω νο­σο­κο­μεί­ου, όπου έγινε νέα ει­σα­γω­γή του στην Παι­δια­τρι­κή Κλι­νι­κή λόγω νέου επει­σο­δί­ου σπα­σμών.

Αυτή τη φορά το επει­σό­διο των σπα­σμών, σύμ­φω­να με την πε­ρι­γρα­φή των γο­νέ­ων, είχε διαρ­κέ­σει 20 λεπτά πε­ρί­που και επρό­κει­το για απύ­ρε­τους σπα­σμούς.

Κατά τη διάρ­κεια της νο­ση­λεί­ας του το βρέ­φος εξε­τά­στη­κε και η διά­γνω­ση ήταν «απύ­ρε­τοι σπα­σμοί», νο­ση­λεύ­τη­κε δε έως την επο­μέ­νη ημέρα 15 Οκτω­βρί­ου 2010, οπότε εξήλ­θε, αφού δεν κρί­θη­κε ότι υπήρ­χε λόγος για πε­ραι­τέ­ρω νο­ση­λεία του στο νο­σο­κο­μείο.

Κατά την έξοδο εδό­θη­σαν στους γο­νείς οδη­γί­ες αντι­με­τώ­πι­σης των σπα­σμών με λήψη φαρ­μά­κου, πα­ράλ­λη­λα δε έγινε σύ­στα­ση στους γο­νείς από αμ­φό­τε­ρους τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στο βρέ­φος -με την επι­μέ­λεια των γο­νέ­ων, ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φη­μα με στέ­ρη­ση ύπνου και πι­θα­νόν απει­κο­νι­στι­κός έλεγ­χος εγκε­φά­λου σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο.

Η από­φα­ση του Εφε­τεί­ου έκρι­νε ότι οι ια­τροί όφει­λαν να πα­ρέ­χουν τις απα­ραί­τη­τες ια­τρι­κές υπη­ρε­σί­ες φρο­ντί­ζο­ντας να το πα­ρα­πέμ­ψουν οι ίδιοι πά­ραυ­τα σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο ώστε να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι ανα­γκαί­ες δια­γνω­στι­κές εξε­τά­σεις του ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρα­φή­μα­τος και της μα­γνη­τι­κής το­μο­γρα­φί­ας εγκε­φά­λου, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί εάν υπήρ­χε το νό­ση­μα της επι­λη­ψί­ας ώστε -σε πε­ρί­πτω­ση που τα ευ­ρή­μα­τα των εξε­τά­σε­ων ήταν θε­τι­κά- να αντι­με­τω­πι­στεί με θε­ρα­πευ­τι­κή αγωγή.

Εφέ­ρο­ντο επι­πλέ­ον να ήταν ιδιαι­τέ­ρως κα­θη­συ­χα­στι­κοί απέ­να­ντι στους γο­νείς και τους συ­νέ­στη­σαν μεν να προ­βούν στις ανω­τέ­ρω εξε­τά­σεις, πλην όμως, δεν επι­σή­μα­ναν τους κιν­δύ­νους από την κα­θυ­στέ­ρη­ση διε­ξα­γω­γής των εξε­τά­σε­ων αυτών ούτε τους ενη­μέ­ρω­σαν για το εν­δε­χό­με­νο έναρ­ξης προ­λη­πτι­κής αντιε­πι­λη­πτι­κής φαρ­μα­κευ­τι­κής αγω­γής στο βρέ­φος για την απο­φυ­γή νέων σπα­σμών.

Οι γο­νείς του βρέ­φους δεν έσπευ­σαν να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν άμεσα τις ανω­τέ­ρω εξε­τά­σεις, παρά προ­γραμ­μά­τι­σαν αυτές στις 8 Νο­εμ­βρί­ου 2010 σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Την 21η Οκτω­βρί­ου 2010, λόγω ανη­συ­χί­ας της μη­τέ­ρας, οι γο­νείς, με δική τους πρω­το­βου­λία, πήγαν με το βρέ­φος στην Αθήνα και έγινε ει­σα­γω­γή του στο Νο­σο­κο­μείο Παί­δων «Η Αγία Σοφία».

Κα­τό­πιν ενη­μέ­ρω­σης, όμως, των γο­νέ­ων από το πα­ρα­πά­νω νο­σο­κο­μείο ότι, εφό­σον δεν υπήρ­χε πα­ρα­πεμ­πτι­κό ση­μεί­ω­μα από το νο­σο­κο­μείο Ρόδου για επεί­γον πε­ρι­στα­τι­κό, οι ει­δι­κές εξε­τά­σεις του βρέ­φους θα πραγ­μα­το­ποιού­νταν μετά την 28η Οκτω­βρί­ου 2010, φέ­ρο­νται να εξήλ­θαν λάθρα στις 23 Οκτω­βρί­ου 2010 από το νο­σο­κο­μείο «Η Αγία Σοφία».

Το βρέ­φος, ηλι­κί­ας 13 μηνών, πα­ρου­σί­α­σε νέο επει­σό­διο σπα­σμών στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2010, οπότε και απε­βί­ω­σε.

Οι ια­τροί στις αναι­ρέ­σεις τους, προ­έ­βα­λαν με­τα­ξύ άλλων ότι είναι αντι­φα­τι­κές και εν­δοια­στι­κές οι πα­ρα­δο­χές της από­φα­σης ανα­φο­ρι­κά με τον αι­τιώ­δη σύν­δε­σμο με­τα­ξύ των φε­ρό­με­νων πα­ρα­λεί­ψε­ων τους και του επελ­θό­ντος απο­τε­λέ­σμα­τος και ταυ­τό­χρο­να ότι λεί­πει η νό­μι­μη βάση.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο πυ­ρή­νας της αμε­λούς συ­μπε­ρι­φο­ράς, που τους απο­δό­θη­κε, συ­νί­στα­ται κατά τις πα­ρα­δο­χές της από­φα­σης στην φε­ρό­με­νη μη «άμεση» πα­ρα­πο­μπή του βρέ­φους προς πε­ραι­τέ­ρω εξε­τά­σεις, τις οποί­ες παρ’ όλα αυτά συ­νέ­στη­σαν, ώστε από την εν λόγω κα­θυ­στέ­ρη­ση να μα­ταιώ­θη­κε η δυ­να­τό­τη­τα ακρι­βούς διά­γνω­σης και αντι­με­τώ­πι­σης της πά­θη­σης, λόγω της οποί­ας απε­βί­ω­σε το άτυχο βρέ­φος.

Τό­νι­σαν ότι με­τα­ξύ των φε­ρό­με­νων πα­ρα­λεί­ψε­ων, που τους απο­δό­θη­καν και του επελ­θό­ντος απο­τε­λέ­σμα­τος του θα­νά­του, με­σο­λά­βη­σαν ενέρ­γειες και πα­ρα­λεί­ψεις πε­ρισ­σό­τε­ρων προ­σώ­πων, οι οποί­ες διέ­κο­ψαν την αι­τιώ­δη δια­δρο­μή.

Σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό της από­φα­σης, αν οι πο­λι­τι­κώς ενά­γο­ντες δεν είχαν εξέλ­θει «λάθρα» από το νο­σο­κο­μείο «Η Αγία Σοφία», οι ει­δι­κές εξε­τά­σεις του βρέ­φους «θα πραγ­μα­το­ποιού­νταν μετά την 28/10/2010», δη­λα­δή σε ημε­ρο­μη­νία προ­γε­νέ­στε­ρη της εκ­δή­λω­σης του τρί­του επει­σο­δί­ου σπα­σμών (5.11.2010).

Υφί­στα­ται όπως τό­νι­σαν ακόμη πα­ντε­λής έλ­λει­ψη ανα­φο­ράς στη δια­κό­πτου­σα τον αι­τιώ­δη σύν­δε­σμο πα­ρά­λει­ψη των ια­τρών του νο­σο­κο­μεί­ου «Η Αγία Σοφία» για τη διε­νέρ­γεια των ει­δι­κών ια­τρι­κών εξε­τά­σε­ων.

Πε­ραι­τέ­ρω όπως τό­νι­σαν, ενώ οι φε­ρό­με­νες «κα­θη­συ­χα­στι­κές» δήθεν συ­στά­σεις, που εξέ­φρα­ζαν πά­ντως, κατά τις πα­ρα­δο­χές της από­φα­σης, την ανα­γκαιό­τη­τα διε­ξα­γω­γής πε­ραι­τέ­ρω εξε­τά­σε­ων, φέ­ρο­νται να συ­νέ­βα­λαν ώστε οι γο­νείς να προ­γραμ­μα­τί­σουν αυτές για την 8η Νο­εμ­βρί­ου 2010, την ίδια στιγ­μή οι ίδιοι «εφη­συ­χα­σμέ­νοι» γο­νείς απο­φα­σί­ζουν, παρά τούτο τον προ­γραμ­μα­τι­σμό να επι­σκε­φθούν νω­ρί­τε­ρα (21.10.2010) το εξει­δι­κευ­μέ­νο Νο­σο­κο­μείο Παί­δων «Η Αγία Σοφία», από το οποίο ωστό­σο φέ­ρο­νται να εξέρ­χο­νται λάθρα στις 23.10.2010, ενέρ­γεια στην οποία, ου­δό­λως θα προ­έ­βαι­ναν εάν είχαν πλήρη ενη­μέ­ρω­ση για την κα­τά­στα­ση του βρέ­φους και το επεί­γον αυτής.

Επε­σή­μα­ναν ότι αν οι γο­νείς είχαν δήθεν «εφη­συ­χά­σει» ενό­ψει των φε­ρό­με­νων συ­στά­σε­ων των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, έλα­βαν την από­φα­ση, παρά το γε­γο­νός ότι είχαν ήδη προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες εξε­τά­σεις λίγες ημέ­ρες μετά (8.11.2010) σε νο­σο­κο­μείο της Θεσ­σα­λο­νί­κης, να προ­σφύ­γουν ενω­ρί­τε­ρα (23.10.2010), υπο­βαλ­λό­με­νοι σε πρό­σθε­τα κόστη τα­ξι­δί­ου κ.λπ., σε νο­σο­κο­μείο των Αθη­νών, από το οποίο ωστό­σο θα ανα­χω­ρού­σαν «λάθρα» ενό­ψει δήθεν της έλ­λει­ψης αί­σθη­σης επεί­γο­ντος που είχαν απο­κο­μί­σει.

Κατά τη λο­γι­κή εκ­φο­ρά των πραγ­μά­των, όπως εξή­γη­σαν, ου­δείς εφη­συ­χα­σμέ­νος γο­νέ­ας λαμ­βά­νει την από­φα­ση να υπο­βά­λει το βρέ­φος του και την οι­κο­γέ­νειά του σε πρό­σθε­τη προ­φα­νή δο­κι­μα­σία τα­ξι­δί­ου και ει­σα­γω­γής σε έτερο νο­σο­κο­μεια­κό ίδρυ­μα δε­κα­πέ­ντε (15) μόλις ημέ­ρες πριν από την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη ει­σα­γω­γή του σε έτερο νο­σο­κο­μείο, αν δεν έχει λάβει ενη­μέ­ρω­ση ότι μια πρό­σθε­τη εξέ­τα­ση είναι ανα­γκαία το ενω­ρί­τε­ρο δυ­να­τό.

Ούτε βέ­βαια είναι συμ­βα­τή μια τέ­τοια πρό­σθε­τη ει­σα­γω­γή με τη με­τέ­πει­τα «λάθρα» ανα­χώ­ρη­ση, ενό­ψει δήθεν των ίδιων συ­στά­σε­ων.