H χαμένη ευκαιρία της Ρόδου και τα Island Games

Ένα πολύ ενδια­φέ­ρον άρθρο σχετικά με τη μη συμ­με­τοχή του νησιού μας στη διορ­γά­νωση των Island Games 2019 που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν τον περα­σμένο μήνα στο Γιβραλ­τάρ, υπο­γρά­φει η αθλή­τρια τριά­θλου, Ελένη Καρα­γιάννη. Η κ. Καρα­γιάννη «καυ­τη­ριά­ζει» τον τρόπο με τον οποίο έγιναν οι επι­λο­γές αθλητών που επρό­κειτο να συμ­με­τά­σχουν στην απο­στολή για το Γιβραλ­τάρ, ενώ ανα­φέ­ρε­ται και στο τι πρέπει να γίνει στο μέλλον προ­κει­μέ­νου να μην χαθούν άλλες παρό­μοιες αθλη­τι­κές «ευκαι­ρίες» για τη Ρόδο. Ανα­λυ­τικά τα όσα ανα­φέ­ρει η Ελένη Καρα­γιάννη:

«Η Ρόδος είχε πετύχει πριν από αρκετά χρόνια συγκε­κρι­μένα το 1996, εργα­ζό­μουν στον τότε Δημο­τικό Οργα­νι­σμό Νεο­λαίας και Άθλησης, τη μονα­δική Πανελ­λα­δικά συμ­με­τοχή της στη διεθνή διορ­γά­νωση των Island Games, των Παι­χνι­διών των Νήσων δηλαδή.  Αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις στα πλαίσια μιας συνα­δέλ­φω­σης, μεταξύ αθλητών που προ­έρ­χο­νται από νησιά με περίπου τα ίδια χαρα­κτη­ρι­στικά, έκταση, κάτοι­κοι κλπ.

Τα τελευ­ταία χρόνια η απο­στολή της Ρόδου στα Island Games δεν απαρ­τί­ζε­ται από αθλητές για συμ­με­τοχή σε όλα τα αθλή­ματα και ειδι­κό­τερα απου­σί­α­ζαν οι συμ­με­το­χές στο άθλημα του ολυ­μπια­κού τριά­θλου κυρίως δε η γυναι­κεία συμ­με­τοχή.

Μετά την πλη­ρο­φό­ρηση μου αυτή, μέσα από αναρ­τή­σεις συνα­θλη­τών μου στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης απο­φά­σισα να δηλώσω συμ­με­τοχή για το Ολυ­μπιακό Τρίαθλο για τα Island Games στο Γιβραλ­τάρ 2019 μιας και επρό­κειτο για ένα αγώ­νι­σμα στο οποίο θα μπο­ρούσα να τερ­μα­τίσω αξιο­πρε­πώς.  Η απόφαση μου αυτή λήφθηκε λίγο πριν την επίσημη έναρξη της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου για τις δημο­τι­κές εκλογές 2019 παρόλο που υπήρχε μεγάλος βαθμός δυσκο­λίας για τις προ­πο­νή­σεις μου, μιας και επρό­κειτο να δηλώσω υπο­ψη­φιό­τητα ως δημο­τική σύμ­βου­λος.  Επίσης υπήρχαν εργα­σια­κές, ακα­δη­μαϊ­κές υπο­χρε­ώ­σεις και κυρίως οικο­γε­νεια­κές.

Οι συμ­με­το­χές σε αγώνες συνήθως εμπε­ριέ­χουν το στοι­χείο του αντα­γω­νι­σμού και όλοι ευελ­πι­στούν σε μια επι­τυ­χη­μένη προ­σπά­θεια που θα φέρει μετάλ­λια.  Η διαρκής παρου­σία όμως είναι εξίσου σημα­ντική ανε­ξαρ­τή­τως δια­κρί­σεων διότι δείχνει αγάπη και επιμονή για τον αθλη­τι­σμό.  Για να επι­τευ­χθούν οι δια­κρί­σεις, θα πρέπει να έχει γίνει η κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία από τους αθλητές για την οποία απαι­τεί­ται όχι μόνο συν­δρομή και στήριξη από τα αθλη­τικά σωμα­τεία αλλά και της πολι­τείας μέσα από τις αθλη­τι­κές υπο­δο­μές που ενδε­χο­μέ­νως υπάρ­χουν σε κάθε νησί που συμ­με­τέ­χει.  Στην περί­πτωσή της συμ­με­το­χής μου, σκέ­φτηκα να τιμήσω τον τόπο μου και την διορ­γά­νωση, δεδο­μέ­νου ότι δεν υπήρχε καμία άλλη γυναι­κεία συμ­με­τοχή για το αγώ­νι­σμα αυτό.

Στη συνέ­χεια λίγο πριν την ημέρα των εκλογών, δια­πί­στωσα ότι υπήρξαν δημο­σιεύ­ματα για την ακύρωση της συμ­με­το­χής της Ρόδου όχι μόνο στα Island Games 2019 αλλά και της απο­βο­λής της Ρόδου από το θεσμό γενικώς.  Η έκπληξή μου συνε­χί­στηκε όταν δια­πί­στωσα την πικρία όχι άδικα πολλών αθλητών σχετικά με το ανα­φε­ρό­μενο δημο­σί­ευμα διότι είχαν αναρ­τη­θεί ονόματα αθλητών που επρό­κειτο να συμ­με­τέ­χουν χωρίς ν’ ανα­φέ­ρε­ται ο τρόπος αξιο­λό­γη­σης των αθλητών.  Αυτό κλόνισε την πίστη των αθλητών στους θεσμούς και για να πούμε την ωμή αλήθεια δίχασε όχι μόνο τον αθλη­τικό κόσμο αλλά και την κοινή γνώμη.  Αρχί­σαμε όλοι ν’ αμφι­βά­λουμε για το αν έπρεπε να υπο­βάλ­λουμε αίτηση συμ­με­το­χής ή όχι.  Στην ουσία η αναφορά ονο­μά­των αθλητών που υπέ­βαλ­λαν αίτηση είχε ακριβώς το σκοπό αυτό να διχάσει.  Διότι χωρίς να ενη­με­ρω­θούν οι αθλητές αυτοί, αν έχουν επι­λε­γεί ή όχι, αν θα συμ­με­τά­σχει η Ρόδος στους αγώνες για φέτος ή όχι, ή αν έχει απο­βλη­θεί γενικώς από το θεσμό όπως θα όφειλαν οι αρμό­διοι να ενη­με­ρώ­σουν, δια­πί­στω­σαν πως χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν τα ονόματά τους χωρίς τη συναί­νεσή τους στο βωμό των πολι­τι­κών παι­χνι­διών.  Το πιο άκομψο ήταν η χρη­σι­μο­ποί­ηση προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων χωρίς τη συναί­νεση των αιτού­ντων είτε των κηδε­μό­νων τους και όχι πλέον συμ­με­τε­χό­ντων (μιας που είχε ήδη ακυ­ρω­θεί η συμ­με­τοχή της Ρόδου), γιατί τελικά οι περισ­σό­τε­ροι αθλητές ήταν μικρά παιδιά.  Ας φαντα­στούμε την απο­γο­ή­τευση άλλων παιδιών συνα­θλη­τών μέσα στις αθλη­τι­κές ακα­δη­μίες μετά τη διά­σταση του θέματος.

Στη συνέ­χεια και μετά το πέρας των εκλογών ζήτησα με ηλε­κτρο­νική επι­κοι­νω­νία μέσα από την επίσημη ιστο­σε­λίδα της διορ­γά­νω­σης στο Γιβραλ­τάρ να λάβω τη σχετική ενη­μέ­ρωση δεδο­μέ­νου ότι είχα έννομο συμ­φέ­ρον.  Η απά­ντηση ήταν αρνη­τική σχετικά με τη συμ­με­τοχή της Ρόδου στα Island Games 2019, αλλά μέχρι και σήμερα δεν βρέθηκε αρμό­διος να ενη­με­ρώ­σει για την παρα­μονή της Ρόδου στο θεσμό, ούτε φυσικά ν’ απα­ντη­θούν ερω­τή­ματα συνα­θλη­τών μας.

Η προσ­δο­κία που έχω για τον τόπο μου και ενόψει της ορκω­μο­σίας της νέας δημο­τι­κής αρχής είναι να επι­λέ­γο­νται άνθρω­ποι σε αυτές τις θέσεις κλειδιά που έχουν ευαι­σθη­σίες και να δεί­χνουν όχι μόνο στα λόγια αλλά και έμπρα­κτα να το απο­δει­κνύ­ουν.  Άνθρω­ποι που να μπορούν να δια­χει­ρι­στούν τις ευκαι­ρίες της Ρόδου για εξέλιξη, όπως είναι οι αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις.  Η Ρόδος μπορεί να προ­σφέ­ρει στον αθλη­τι­σμό αλλά οι αθλητές για να ανα­δει­χθούν θα πρέπει να υπάρ­χουν οι κατάλ­λη­λες συν­θή­κες και υπο­στή­ριξη.  Εύχομαι να μην υπο­τι­μή­σει κανείς ποτέ ξανά τις ώρες που αφιε­ρώ­νουν οι αθλητές στα γήπεδα, στους δρόμους, για προ­πό­νηση, τα έξοδα τους για εξο­πλι­σμό και εν τέλει τις θυσίες τους γιατί κιν­δυ­νεύει και η σωμα­τική τους ακε­ραιό­τητα, πρό­σφατα κιν­δύ­νευσα κι εγώ ενώ βρι­σκό­μουν σε προ­κα­θο­ρι­σμένη ποδη­λα­τική προ­πό­νηση.  Γιατί πραγ­μα­τικά υπο­τι­μή­θη­καν τελικά οι προ­σπά­θειες που κάνουν όλοι οι αθλητές μικροί / μεγάλοι ηλι­κιακά, έτσι απλά για ένα πολι­τικό παι­χνίδι.

Ο δήμος, το νησί μας, ο τόπος μας όταν έρχο­νται οι ευκαι­ρίες θα πρέπει να έχει τα κατάλ­ληλα άτομα στις κατάλ­λη­λες θέσεις για να μπο­ρέ­σει να εξε­λι­χθεί.  Η Ρόδος, ο δήμος όπως και το δημόσιο συμ­φέ­ρον έχουν συνέ­χεια.  Τα πρόσωπα αλλά­ζουν αλλά ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω και το παρελ­θόν μπορεί να μας διδάξει να μην επα­να­λά­βουμε στο παρόν και στο μέλλον τα ίδια λάθη γιατί αν συμ­βαί­νει αυτό τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας».