Τα γνωστά…Φιλιούνται, αγκαλιάζονται

Δύο εβδο­μά­δες απο­μέ­νουν, για να μπο­ρέ­σουν υπο­ψή­φιοι, να επι­κοι­νω­νή­σουν αφ’ ενός το πρό­γραμμα του κόμ­μα­τος τους, αλλά κυρίως, να μπο­ρέ­σουν να μας πουν κάτι παρα­πάνω για το πως σκέ­φτο­νται την επόμενη ημέρα των εκλογών εάν εκλε­γούν, να επι­κοι­νω­νή­σουν  τα προ­βλή­ματα των συμπο­λι­τών τους από τα έδρανα της Βουλής ή όπου αλλού χρεια­στεί. Ποιες θεωρούν πως είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες και κυρίως, ποιο είναι το δικό τους σχέδιο-πρόταση. Μέχρι τώρα, πλην ελα­χί­στων εξαιρέσεων-που χωρίς υπερ­βολή δεν υπερ­βαί­νουν τους τέσ­σε­ρις από το σύνολο των υπο­ψη­φίων στον νομό από όλα τα κόμματα -οι οποίοι αφ΄ενός έχουν να δείξουν έμπρα­κτα έργο πριν υπο­ψη­φιό­τη­τας στον επαγ­γελ­μα­τικό, κοι­νω­νικό, επι­στη­μο­νικό χώρο, έχουν κατά καιρούς αρθρο­γρα­φή­σει και εξα­κο­λου­θούν να αρθρο­γρα­φούν -στον τύπο ή σε προ­σω­πικά τους sites- και τοπο­θε­τη­θεί για διάφορα προ­βλή­ματα, είτε εγχώ­ριου είτε τοπικού ενδια­φέ­ρο­ντος, τα γνωστά από τους υπό­λοι­πους. Αφο­ρι­σμοί, τι δεν έκανε η κυβέρ­νηση από τους μεν, ωσαννά για το κυβερ­νη­τικό έργο από τους άλλους, οι γνωστές φωτογραφίες- φιλιού­νται αγκα­λιά­ζο­νται σε δρόμους και καφε­νεία, συνο­δευό­με­νες από παλιο­και­ρι­σμέ­νες ατάκες «πάμε όλοι μαζί» «πάμε δυνατά», «να σηκώ­σουμε να νησιά μας» «είμαστε εδώ παρό­ντες» «μπο­ρούμε» και άλλα τέτοια…φιλό­δοξα. Μόνο που εποχή τρέχει με χίλια και το μόνο που έχει μείνει από αυτού του είδους την επι­κοι­νω­νία με τους πολίτες, για την επόμενη ημέρα τους, είναι οι ασπρό­μαυ­ρες ελλη­νι­κές ταινίες. Οι σύγ­χρο­νες κοι­νω­νίες και μάλιστα η δική μας που προ­σπα­θεί να ξανα­στα­θεί όρθια και να τινάξει από πάνω της όλα αυτά που την πλή­γω­σαν, απαι­τούν σύγ­χρο­νους ανθρώ­πους με σύγ­χρονη σκέψη, φρέ­σκιες ιδέες. Τα απο­τε­λέ­σματα των τελευ­ταίων εκλογών αυτό το έκαναν σαφές και θα έπρεπε όλοι να το προ­σέ­ξουν.Μετά τις εκλογές αυτοί που θα εκλε­γούν θα πρέπει να είνσι ικανοί να βάλουν τη σφρα­γίδα τους είτε στη δια­κυ­βέρ­νηση είτε στην ποιό­τητα της αντι­πο­λί­τευ­σης.