Χάθηκε για την τρίτη ηλικία η «ασφάλεια» των αποταμιεύσεων

Από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει ένας συντα­ξιού­χος είναι να διαρ­κέ­σουν οι απο­τα­μιεύ­σεις του όσο θα παρα­μεί­νει και ο ίδιος στη ζωή. Από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη μέχρι την Αυστρα­λία και την Ιαπωνία οι απο­τα­μιεύ­σεις των συντα­ξιού­χων δεν αυξά­νο­νται αρκετά γρήγορα για να ακο­λου­θή­σουν την άνοδο του προσ­δό­κι­μου ζωής. Στην προει­δο­ποί­ηση αυτή προέβη χθες το Παγκό­σμιο Οικο­νο­μικό Φόρουμ, που προ­βλέ­πει ότι σύντομα οι συντα­ξιού­χοι θα πρέπει να ζήσουν του­λά­χι­στον μία δεκα­ε­τία χωρίς να μπορούν να αντλούν από τις απο­τα­μιεύ­σεις τους, καθώς αυτές θα έχουν εξα­ντλη­θεί.

Σύμφωνα με τον Χαν Γικ, επι­κε­φα­λής των θεσμι­κών επεν­δυ­τών στο φόρουμ και εκ των συντα­κτών της σχε­τι­κής έκθεσης, «το μέγεθος του χάσμα­τος υπα­γο­ρεύει τη λήψη μέτρων» από τους ιθύ­νο­ντες που χαράσ­σουν πολι­τική, τους εργο­δό­τες αλλά και τα ίδια τα άτομα. Ο ίδιος προει­δο­ποιεί πως, αν δεν υπάρξει μέριμνα επί του θέματος, οι ηλι­κιω­μέ­νοι θα πρέπει είτε να ζουν με πολύ λιγό­τερα είτε να ανα­βάλ­λουν τη συντα­ξιο­δό­τησή τους, καθώς «είτε ξοδεύ­εις λιγό­τερα είτε κερ­δί­ζεις περισ­σό­τερα». Το φόρουμ βασί­στηκε στην υπόθεση πως οι συντα­ξιού­χοι πρέπει να έχουν εισο­δή­ματα αντί­στοιχα με το 70% του μισθού που εισέ­πρατ­ταν πριν από τη συντα­ξιο­δό­τησή τους. Δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νει σε αυτά επι­δό­ματα και παροχές του κοι­νω­νι­κού κράτους.

Ειδι­κό­τερα, στις ΗΠΑ το φόρουμ υπο­λο­γί­ζει πως όσοι Αμε­ρι­κα­νοί είναι τώρα περίπου 65 ετών έχουν απο­τα­μιεύ­σεις που αρκούν για να καλύ­ψουν μόλις 9,7 έτη μετά τη συντα­ξιο­δό­τησή τους. Αυτό σημαί­νει πως ο μέσος Αμε­ρι­κα­νός άνδρας πρέπει να ζήσει χωρίς απο­τα­μιεύ­σεις περίπου 8,3 έτη. Σε ό,τι αφορά δε τις γυναί­κες, που ζουν περισ­σό­τερο, το αντί­στοιχο χρονικό διά­στημα υπερ­βαί­νει τη δεκα­ε­τία και φθάνει τα 10,9 έτη χωρίς απο­τα­μιεύ­σεις. Για τους άνδρες συντα­ξιού­χους  σε Βρε­τα­νία, Αυστρα­λία, Καναδά και Ολλαν­δία, το χρονικό διά­στημα που θα ανα­γκα­στούν να ζήσουν έχοντας εξα­ντλή­σει τις απο­τα­μιεύ­σεις τους φθάνει στα 10 χρόνια και για τις γυναί­κες είναι κατά δύο με τρία χρόνια μεγα­λύ­τερο. Από τα στοι­χεία του φόρουμ προ­κύ­πτει, πάντως, ότι σε όλες αυτές τις χώρες οι συντα­ξιού­χοι ζουν αρκετά καλά, αν συγκρι­θούν με την κατά­σταση που έχει να αντι­με­τω­πί­σει η τρίτη ηλικία στην Ιαπωνία. Στην Ιαπωνία, το χρονικό διά­στημα που πρέπει να ζήσει ο μέσος συντα­ξιού­χος έχοντας εξα­ντλή­σει τις απο­τα­μιεύ­σεις του αγγίζει τα 15 χρόνια για τους άνδρες και εκτι­νάσ­σε­ται σχεδόν στα 20 χρόνια για τις γυναί­κες.

Από την έρευνα του φόρουμ εξά­γε­ται πως οι Ιάπωνες απο­τα­μιεύ­ουν εξίσου με τους πολίτες των άλλων χωρών. Το πρό­βλημα είναι, όμως, ότι τείνουν να επεν­δύ­ουν σε ασφα­λείς τίτλους που πάντα απο­δί­δουν πολύ περιο­ρι­σμένα κέρδη. Το απο­τέ­λε­σμα είναι πως οι απο­τα­μιεύ­σεις των Ιαπώνων αρκούν για να καλύ­ψουν μόλις 4,5 χρόνια μετά τη συντα­ξιο­δό­τηση. Και, στο μεταξύ, τα στοι­χεία του ΟΟΣΑ φέρουν τις γυναί­κες στην Ιαπωνία να έχουν το υψη­λό­τερο προσ­δό­κιμο ζωής στον κόσμο, στα 87,1 έτη. Οι άνδρες στην Ιαπωνία έχουν προσ­δό­κιμο ζωής τα 81 έτη. Οπως επι­ση­μαί­νει το φόρουμ, σε όλον τον κόσμο κυβερ­νή­σεις και εργο­δό­τες έχουν μετα­φέ­ρει στους εργα­ζο­μέ­νους την πίεση που δημιουρ­γούν τα νέα δεδο­μένα και, ουσια­στικά, τους  εξωθούν να συμ­με­τά­σχουν σε νέα συντα­ξιο­δο­τικά σχήματα.

Σύμφωνα, πάντα, με τα στοι­χεία του φόρουμ, το σύνολο των συλ­λο­γι­κών απο­τα­μιεύ­σεων για τη συντα­ξιο­δό­τηση ανα­μέ­νε­ται να φθάσει στα 400 τρισ. δολάρια το 2050, ενώ το 2015 δεν υπε­ρέ­βαινε τα 70 τρισ. δολάρια. Και όμως στη μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μία του κόσμου υπο­λο­γί­ζε­ται ότι χρειά­ζο­νται επι­πλέον απο­τα­μιεύ­σεις ύψους 137 τρισ. δολα­ρίων για να στη­ρί­ξουν το εισό­δημα των συντα­ξιού­χων. Είναι το μεγα­λύ­τερο έλλειμμα αυτού του είδους μεταξύ όλων των χωρών και ακο­λου­θούν η Κίνα με αντί­στοιχο έλλειμμα ύψους 119 τρισ. δολα­ρίων και η Ινδία με έλλειμμα 85 τρισ. δολα­ρίων.

πηγή kathimerini.gr