Μειώθηκε κατά 6 έτη η ποινή λογιστή που κρίθηκε ένοχος υπεξαίρεσης και πλαστογραφίας

Ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε χθες το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε έναν λογιστή, που είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 9 ετών για πλα­στο­γρα­φία κατ’ επάγ­γελμα, κατά συνή­θεια και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, όπου το συνο­λικό όφελος και η αντί­στοιχη ζημία του θύματος υπερ­βαί­νουν το ποσό των 30.000 ευρώ και για υπε­ξαί­ρεση από εντο­λο­δόχο κατ’ εξα­κο­λού­θηση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο του ανα­γνώ­ρισε το ελα­φρυ­ντικό της ειλι­κρι­νούς μετα­μέ­λειας.

To θύμα δια­τη­ρεί ατομική επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας τρο­φί­μων στην οποία απα­σχο­λούσε δυνάμει συμ­βά­σεως παροχής υπη­ρε­σιών τον κατη­γο­ρού­μενο ως λογιστή.

Τον κατη­γο­ρού­μενο απα­σχο­λούσε στην επι­χεί­ρησή της και η κόρη του.

Μεταξύ των υπο­χρε­ώ­σεων του κατη­γο­ρου­μέ­νου ανά­γο­νταν και η κατα­βολή των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των εργα­ζο­μέ­νων των ως άνω επι­χει­ρή­σεων στο Ι.Κ.Α. με χρήματα που του παρέ­δι­δαν γι’ αυτό τον σκοπό και οι δύο.

Ειδι­κό­τερα κατά τη διάρ­κεια των ετών 2004 έως 2010 τα δύο θύματα φέρο­νται να του παρέ­δω­σαν για κατα­βολή ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών το συνο­λικό ποσό των 34.739, 21 ευρώ.

Ο λογι­στής φέρεται, ωστόσο, να μην κατέ­βαλε τα ποσά αυτά στο Ι.Κ.Α. αλλά να τα ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα και επι­προ­σθέ­τως, προ­κει­μέ­νου να τους πείσει ότι τα είχε κατα­βά­λει, φέρεται να κατάρ­τισε πλαστές ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες τις οποίες και τους επι­δεί­κνυε, ώστε να πει­στούν ότι είναι ασφα­λι­στικά ενή­με­ροι.

Κατη­γο­ρεί­ται συγκε­κρι­μένα ότι μεταξύ του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από τον Οκτώ­βριο του έτους 2006 έως τον Αύγου­στο του 2010 συνέ­ταξε 11 πλαστές βεβαιώ­σεις ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας του Ι.Κ.Α. Φέρεται συγκε­κρι­μένα εξ’ υπαρχής να δημιούρ­γησε έγγραφο κατά τρόπο ώστε να φαί­νε­ται ότι καταρ­τί­στηκε από πρόσωπο δια­φο­ρε­τικό από εκείνο από το οποίο πράγ­ματι εκδό­θηκε, με απο­τέ­λε­σμα να παρέ­χε­ται η ανα­λη­θής εντύ­πωση ότι προ­έρ­χε­ται από την ανωτέρω υπη­ρε­σία και να δημιουρ­γεί­ται η πεπλα­νη­μένη εντύ­πωση ως προς την ταυ­τό­τητα του εκδότη.

Με τον τρόπο αυτό ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν κατέ­βαλε στο Ι.Κ.Α. τα χρήματα που είχαν περιέλ­θει στην κατοχή του για λογα­ρια­σμό των εντο­λέων του προ­κει­μέ­νου να εκδο­θούν οι ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες, αλλά φέρεται να τα ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα. Κατη­γο­ρεί­ται περαι­τέρω ότι κατά τη διάρ­κεια των ετών 2006 έως 2010 εν γνώσει του χρη­σι­μο­ποί­ησε τα ως άνω πλαστά έγγραφα, αφενός ενώπιον των ανωτέρω θυμάτων, με σκοπό να τους παρα­πλα­νή­σει και αφε­τέ­ρου ενώπιον των αρμο­δίων υπαλ­λή­λων του Ι.Κ.Α. καθώς και των κατα­στη­μά­των της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και της EUROBANK, όπου τα προ­σκό­μισε, με σκοπό να παρα­πλα­νή­σει τους αρμό­διους υπαλ­λή­λους ώστε να διεκ­πε­ραιώ­σουν τις ασφα­λι­στι­κές και τις τρα­πε­ζι­κές υπο­θέ­σεις των ανωτέρω θυμάτων.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο οι πλα­στο­γρα­φίες τελέ­στη­καν κατ’ επάγ­γελμα καθόσον από την επα­νει­λημ­μένη τέλεση της πράξης, όπως προ­ε­κτί­θε­ται και από την υποδομή που είχε δια­μορ­φώ­σει γι’ αυτές με χρήση σαρωτή (scanner) για την διά­πραξη των πράξεων, προ­κύ­πτει σκοπός του για πορισμό εισο­δή­μα­τος.

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος ομο­λό­γησε την πράξη της υπε­ξαί­ρε­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ωστόσο ότι το ποσό που ενθυ­λά­κωσε ήταν σαφώς μικρό­τερο και το αδίκημα έχει υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή ενώ αρνή­θηκε ότι τέλεσε το αδίκημα της πλα­στο­γρα­φίας, όπως του απο­δί­δε­ται, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι χορή­γησε τις πλαστές ασφα­λι­στι­κές βεβαιώ­σεις στον επι­χει­ρη­μα­τία για να συγκα­λύ­ψει την υπε­ξαί­ρεση.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης ενώ την πολι­τική αγωγή εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Φ. Κωστό­που­λος.