Διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία για τις ευρωεκλογές

“Στις 26 του Μάη θα στεί­λουμε τους εκπρο­σώ­πους μας στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο. Πρό­κει­ται για κρί­σι­μες εκλογές που θα καθο­ρί­σουν την κατεύ­θυνση της Ευρώπης. Η Ευρω­παϊκή Ένωση δημιουρ­γή­θηκε με αρχές την εμπέ­δωση της ειρήνης, της δημο­κρα­τίας, της ισό­τη­τας των φύλων, του κοι­νω­νι­κού κράτους, της κοι­νω­νι­κής συνοχής και της σύγκλι­σης των επι­πέ­δων οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης και δια­βί­ω­σης. Δυστυ­χώς, αυτές οι αρχές έχουν δώσει τη θέση τους στην πολι­τική της λιτό­τη­τας, στις κεντρό­φυ­γες τάσεις (Brexit), στη δια­φο­ρο­ποί­ηση του ευρω­παϊ­κού βορρά από το ευρω­παϊκό νότο, στον ευρώ σκε­πτι­κι­σμός, με συνέ­πεια την άνοδο της Ακρο­δε­ξιάς και του εθνι­κο­λαϊ­κι­σμού” ανα­φέ­ρει σε ανα­κοί­νωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ ανα­φο­ρικά με το κείμενο δια­κή­ρυ­ξης για τις ευρω­ε­κλο­γές.

Τονίζει πως “καλού­μα­στε, επο­μέ­νως, να πάρουμε ιστο­ρι­κές απο­φά­σεις γιατί το μέλλον της Ελλάδας είναι συνυ­φα­σμένο με το μέλλον της Ευρώπης. Το 2018 η Ελλάδα βγήκε από τον σκληρό μνη­μο­νιακό κατα­να­γκα­σμό. Αλλά η κρίση που βίωσε και σε μεγάλο βαθμό ακόμα βιώνει ήταν και κρίση της Ευρώπης. Ήταν η κρίση του κυρί­αρ­χου νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μοντέ­λου. Κάθε χώρα τη βίωσε με μεγα­λύ­τερη ή μικρό­τερη ένταση. Ποια είναι τα διδάγ­ματα της κρίσης για την επόμενη μέρα; Θα συνε­χί­σουμε ενι­σχύ­ο­ντας τη νεο­φι­λε­λεύ­θερη πολι­τική λιτό­τη­τας και περιο­ρι­σμού των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των, την πολι­τική χωρίς δημο­κρα­τική νομι­μο­ποί­ηση η οποία εξ αντι­δρά­σεως προ­κα­λεί τον ακρο­δε­ξιό λαϊ­κι­σμό που αμφι­σβη­τεί τις βάσεις του ευρω­παϊ­κού δημο­κρα­τι­κού πολι­τι­σμού;”.

Σημειώ­νει το δια­κύ­βευμα των ευρω­ε­κλο­γών και υπο­γραμ­μί­ζει την ανάγκη για τη μέγιστη δυνατή συσπεί­ρωση των δημο­κρα­τι­κών και προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων.

Ακο­λου­θεί ανα­λυ­τικά το κείμενο της δια­κή­ρυ­ξης:

Αυτή τη στιγμή χρεια­ζό­μα­στε -και γι’ αυτό εργαζόμαστε- τη μέγιστη δυνατή συσπεί­ρωση όλων των δυνά­μεων που υπο­στη­ρί­ζουν έμπρα­κτα την Ευρώπη της δημο­κρα­τι­κής νομι­μο­ποί­η­σης, την Ευρώπη των πολιτών, την Ευρώπη της πολύ­πλευ­ρης αλλη­λεγ­γύης. Μέσα στο πλαίσιο αυτό αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε και την Ελλάδα της προόδου, της δίκαιης ανά­πτυ­ξης, της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης.

Στην οικο­νο­μική και κοι­νω­νική κρίση προ­στί­θε­νται τα ολέθρια απο­τε­λέ­σματα της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Έχει γίνει προ­φα­νές ότι η οικο­λο­γική κατα­στροφή που επι­φέ­ρει η κλι­μα­τική αλλαγή οφεί­λε­ται στην αλό­γι­στη κατα­σπα­τά­ληση πόρων από τους εμπό­ρους του κέρδους, στην ερη­μο­ποί­ηση μεγάλων περιο­χών του πλανήτη, που ενι­σχύ­ουν έτσι, εκτός των άλλων, τις μετα­να­στευ­τι­κές και προ­σφυ­γι­κές ροές.

Στο κενό μεταξύ κοι­νω­νίας και πολι­τι­κής που υπέ­θαλψε ο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός, διείσ­δυσε και ανα­πτύ­χθηκε η ακρο­δε­ξιά, με τη δήθεν αντι­συ­στη­μική ρητο­ρεία της και με “πολι­τική” πρόταση τον ακρο­δε­ξιό εθνι­κι­σμό, τον ρατσι­σμό, τον μισο­γυ­νι­σμό, το μίσος κατά του μειο­νο­τι­κού “άλλου” σε κάθε επίπεδο. Ο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός υπέ­θαλψε τις ακρο­δε­ξιές πρα­κτι­κές, και σε αρκετές χώρες της Ευρώπης συμπλέει ή συγκυ­βερνά με την Ακρο­δε­ξιά. Η επι­θε­τι­κό­τητα αυτού του συστή­μα­τος, όπου παγιώ­θηκε, στρά­φηκε ενα­ντίον των κοι­νω­νι­κών, των πολι­τι­κών και των ατο­μι­κών δικαιω­μά­των, στο­χο­ποί­ησε τους μετα­νά­στες και τους πρό­σφυ­γες, τρο­φο­δό­τησε την έμφυλη βία, αλλά και τη φυσική βία ενάντια σε κάθε “δια­φο­ρε­τι­κό­τητα”. Θέλουμε την Ευρώπη ήπειρο της δυσα­νε­ξίας και της μισαλ­λο­δο­ξίας;

Η Ακρο­δε­ξιά δεν χτυπά απλώς “την πόρτα μας”, Έχει ήδη εισβά­λει μέσα στο κοινό ευρω­παϊκό μας σπίτι ενώ επη­ρε­ά­ζει σε μεγάλο βαθμό την ατζέντα παρα­δο­σια­κών δυνά­μεων της κεντρο­δε­ξιάς. Πρέπει απο­φα­σι­στικά να την αντι­με­τω­πί­σουμε και αυτό θα κάνουμε ενι­σχύ­ο­ντας παντού προ­ο­δευ­τι­κές συμ­μα­χίες.

Στην Ελλάδα, ο ακραίος νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στις θέσεις και στο πρό­γραμμα της ΝΔ, επι­διώ­κει να εφαρ­μό­σει όσα δεν τόλμησε το Μνη­μό­νιο. Φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις στο μεγάλο κεφά­λαιο και τους έχοντες σε βάρος του κοι­νω­νι­κού κράτους. Διάλυση των εργα­σια­κών σχέσεων, απο­λύ­σεις χωρίς όριο και απο­ζη­μί­ωση, ρευ­στο­ποί­ηση του ωραρίου, συρ­ρί­κνωση του κράτους και εκχώ­ρηση παι­δείας και υγείας στους ιδιώτες. Αντί δικαιω­μά­των, φιλο­δω­ρή­ματα. Αυτά υπο­σχέ­θηκε στους ντε­λι­βε­ρά­δες, αυτά στους μου­σι­κούς παρα­γω­γούς. Αυτή είναι η φιλο­σο­φία του Νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού. Από το κράτος πρό­νοιας πίσω στην επι­λε­κτική φιλαν­θρω­πία. Χαρα­κτη­ρι­στική των γενι­κό­τε­ρων προ­θέ­σεων της ΝΔ είναι η υπο­στή­ριξη που παρέχει στον υπερ­συ­ντη­ρη­τικό Μάν­φρεντ Βέμπερ για τη νευ­ραλ­γική θέση του Προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής . Μια υπο­στή­ριξη που θα βλάψει πέραν των άλλων και τα ελλη­νικά συμ­φέ­ρο­ντα μέσα στην ΕΕ , όπως απο­δει­κνύει το πρό­σφατο παρελ­θόν του υπο­ψη­φίου.

Με αφορμή την ιστο­ρική συμ­φω­νία των Πρεσπών, μια σπου­δαία πράξη ειρήνης και συμ­φι­λί­ω­σης στα Βαλ­κά­νια που χαι­ρε­τί­στηκε από όλο τον κόσμο, η ΝΔ νομι­μο­ποί­ησε το κλίμα ψευδο-εθνικισμού και φανα­τι­σμού, ξανα­θυ­μί­ζο­ντας το τοξικό κλίμα της εμφυ­λιο­πο­λε­μι­κής ρητο­ρι­κής. Από τη Μετα­πο­λί­τευ­σης, που δημιούρ­γησε τη δημο­κρα­τία μας, πίσω στην Ελλάδα της Δεξιάς που δεν έχει πρό­βλημα να απο­κλείει από τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας εκείνο το τμήμα που έχει ” ελατ­τω­μα­τι­κές ιδέες και φρο­νή­ματα”, δηλαδή την Αρι­στερά.

Θεω­ρούμε ότι απέ­να­ντι στην κρι­σι­μό­τητα των εκλογών χρεια­ζό­μα­στε -και γι’αυτό συγκρο­τούμε – μια μεγάλη προ­ο­δευ­τική συμ­μα­χία των πολιτών, των κινη­μά­των και των συλ­λο­γι­κο­τή­των που ανήκουν στο χώρο της αρι­στε­ράς, της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας που απο­γα­λα­κτί­ζε­ται από συντη­ρη­τι­κές πολι­τι­κές, της οικο­λο­γίας και των πρά­σι­νων, του δημο­κρα­τι­κού κέντρου. Θέλουμε μαζί μας τους φιλε­λεύ­θε­ρους δημο­κρα­τι­κούς πολίτες που η ταυ­τό­τητα τους ορί­ζε­ται από τη μακρά παρά­δοση των δημο­κρα­τι­κών αγώνων του λαού μας.

Το πρό­γραμμά μας, το κοι­νω­νικό Συμ­βό­λαιο που προ­τεί­νουμε, συνο­ψί­ζε­ται σε επτά σημεία, για την πραγ­μα­το­ποί­ηση των οποίων θα αγω­νι­στούμε στην Ευρώπη:

-Πρώτον, την κατο­χύ­ρωση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Πυλώνα, για την εγγύηση εργα­σια­κών και κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των, ανδρών και γυναι­κών: Για έναν ευρω­παϊκό κατώ­τατο μισθό, την εξά­λειψη της ανι­σό­τη­τας στις αμοιβές, ευρω­παϊ­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας και κοινές ευρω­παϊ­κές κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες με πρό­σβαση ελεύ­θερη στους πολίτες.

-Δεύτερον, την απο­φα­σι­στική αύξηση του κοι­νο­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού με νέους πόρους, χωρίς να επι­βα­ρύ­νουμε τα λαϊκά στρώ­ματα: Όπως, ο φόρος επί των χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών συναλ­λα­γών, ο φόρος στις εκπο­μπές διο­ξει­δίου του άνθρακα, ο φόρος στις συναλ­λα­γές μέσω ψηφια­κών πλατ­φορ­μών.

-Τρίτον, η ανά­πτυξη μηχα­νι­σμών δια­με­ρι­σμού της ευθύνης αλλά και του βάρους -αμοιβαιοποίηση δηλαδή του ρίσκου και των δημό­σιων χρεών στο εσω­τε­ρικό της Ευρω­ζώ­νης. Πρα­κτικά με την έκδοση ευρω­ο­μο­λό­γου.

-Τέταρτον, η κατα­πο­λέ­μηση της φορο­δια­φυ­γής και της φορο­α­πο­φυ­γής του μεγάλου πλούτου. Με ευρω­παϊ­κές και διε­θνείς ρυθ­μί­σεις για τους φορο­λο­γι­κούς παρα­δεί­σους, καθώς και με τη στροφή προς μια δίκαιη φορο­λο­γική εναρ­μό­νιση.

-Πέμπτον, η ριζική στροφή της ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής από τη λιτό­τητα στις επεν­δύ­σεις, για μια δίκαιη και βιώσιμη ανά­πτυξη. Με βάση ένα νέο επεν­δυ­τικό πρότυπο που θα προάγει τον οικο­λο­γικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της οικο­νο­μίας.

-Έκτο, η άμεση συντο­νι­σμένη δράση σε επίπεδο κρατών μελών για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, στη βάση των Στόχων που έχει ήδη θέσει η Ένωση ως το 2050. Οι μεγάλες κινη­το­ποι­ή­σεις των μαθητών για το κλίμα, μας δεί­χνουν το δρόμο.

-Και έβδομο, η διεύ­ρυνση της δημο­κρα­τίας. Το τέλος της κυριαρ­χίας του τεχνο­κρα­τι­σμού επί της πολι­τι­κής. Μέσα από θεσμούς για τη δια­φά­νεια και τη λογο­δο­σία και μέσω της κατο­χύ­ρω­σης νέων θεσμών και δεσμευ­τι­κών μηχα­νι­σμών κοι­νω­νι­κής συμ­με­το­χής”.

Τέλος, στο μείζον θέμα των προ­σφυ­γι­κών – μετα­να­στευ­τι­κών ροών σταθερή είναι η θέση μας για Κοινό Ευρω­παϊκό Σύστημα Ασύλου και για την ανάγκη ανα­θε­ώ­ρη­σης της Συν­θή­κης του Δου­βλί­νου, στη βάση της αλλη­λεγ­γύης και του ανθρω­πι­σμού.

Προ­χω­ράμε, λοιπόν, απο­φα­σι­στικά στη μεγάλη δημοκρατική- προ­ο­δευ­τική συμπα­ρά­ταξη, με απόλυτο σεβασμό στις επι­μέ­ρους απόψεις και τις δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές και ιδε­ο­λο­γι­κές ευαι­σθη­σίες. Το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ – Προ­ο­δευ­τική Συμ­μα­χία απλώ­νε­ται με γοργούς ρυθμούς σε όλη την χώρα , είναι στρα­τη­γική επιλογή που παράλ­ληλα θα δώσει νικη­φόρα την μάχη των ευρω­ε­κλο­γών.

Οι ιστο­ρι­κοί δεσμοί που συγκρο­τούν αυτή τη μεγάλη κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τική συμ­μα­χία καθο­ρί­ζουν τη δράση της. Η προ­ά­σπιση της δημο­κρα­τίας και της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης, η προ­ώ­θηση της ολό­πλευ­ρης, δίκαιης και βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης της χώρας, η απο­τροπή του “μαύρου μετώπου” της αντί­δρα­σης και της οπι­σθο­δρό­μη­σης απο­τε­λούν τους άρρη­κτους δεσμούς της, και ταυ­τό­χρονα τους μεγά­λους στόχους της για την Ευρώπη που μας αξίζει. Αυτή η προ­ο­δευ­τική – δημο­κρα­τική συμ­μα­χία απο­τε­λεί εγγύηση για μια πολυ­διά­στατη εξω­τε­ρική πολι­τική, που θα αγω­νι­στεί για μια άλλη Ευρώπη της ειρήνης, της κοι­νω­νι­κής προόδου και της δημο­κρα­τι­κής ανα­γέν­νη­σης.

Τα τέσσερα χρόνια της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, η κυβερ­νώσα Αρι­στερά ανα­με­τρή­θηκε και με τις αδυ­να­μίες της και τα σφάλ­ματα της. Όμως, στο τέλος αυτής της πρώτης δια­δρο­μής κατόρ­θωσε να κρα­τή­σει την κοι­νω­νία όρθια και να βγάλει την χώρα στο ξέφωτο.

Ζητάμε από τους δημο­κρα­τι­κούς και απαι­τη­τι­κούς πολίτες να απορ­ρί­ψουν τη, βολική για τη δεξιά, θεωρία του καναπέ, της αδια­φο­ρίας και της αποχής, να προ­σέλ­θουν απο­φα­σι­στικά στις κάλπες και με το απο­τέ­λε­σμα των ευρω­ε­κλο­γών να προ­ε­τοι­μά­σουν την μεγάλη νίκη των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων στις εθνικές εκλογές.

Καλούμε τη νέα γενιά να πάρει στα χέρια της την συναρ­πα­στική υπόθεση της Ευρώπης , της δημο­κρα­τίας, της αλλη­λεγ­γύης και της οικο­λο­γίας.

Με την κοινή μας δράση συγκρο­τούμε τη μεγάλη συμ­μα­χία, που θα υπε­ρα­σπι­στεί το ευρω­παϊκό δημο­κρα­τικό κεκτη­μένο και θα γυρίσει τον τροχό της Ιστο­ρίας προς την κατεύ­θυνση της κοι­νω­νι­κής προόδου.

Το οφεί­λουμε στη χώρα μας, στο λαό μας, στην ιστορία μας, στα παιδιά μας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ