Δ. Γάκης: «Προστατεύουμε και αξιοποιούμε τον αιγιαλό”

“Με δια­φά­νεια στη δια­δι­κα­σία και προς όφελος των τοπικών κοι­νω­νιών”

Τα κύρια σημεία της ομιλίας του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Γάκη στη συζή­τηση για το σχέδιο νόμου για τον «Αιγιαλό» στην αρμόδια Επι­τροπή Οικο­νο­μι­κών της Βουλής, την Πέμπτη 11 Απρι­λίου:

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΚΗΣ: «Η σαφή­νεια των δια­δι­κα­σιών, η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και η ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική είναι το τρί­πτυχο που καθο­ρί­ζει το νομο­σχέ­διο για τον αιγιαλό που συζη­τάμε σήμερα. Δίνεται μια αξιό­πι­στη, και­νο­τόμα στη δια­δι­κα­σία και λει­τουρ­γική λύση για τα ζητή­ματα του αιγια­λού που αφορούν σε ευαί­σθη­τες περι­βαλ­λο­ντικά και γεω­μορ­φο­λο­γικά περιο­χές της χώρας μας. Με ανα­πτυ­ξιακό χαρα­κτήρα, με σεβασμό στο φυσικό περι­βάλ­λον και κοι­νω­νικά δίκαιο σχε­δια­σμό. Με δια­σφά­λιση του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, των συμ­φε­ρό­ντων τοπικών κοι­νω­νιών και ταυ­τό­χρονα με την δημιουρ­γία ενός φιλικού προς τους χρήστες, αλλά και τους επεν­δυ­τές θεσμικό πλαίσιο.

Προ­στα­τεύ­ουμε τον αιγιαλό απέ­να­ντι στην αυθαι­ρε­σία και ταυ­τό­χρονα δίνουμε στους πολίτες πρό­σβαση στον αιγιαλό.

Πρόταση τρο­πο­λο­γίας για τον αιγιαλό στη Δωδε­κά­νησο:

Θέλω να ανα­φερθώ σε ένα πρό­βλημα που εμφα­νί­ζε­ται στη Δωδε­κά­νησο, όπου ο «αιγια­λός», σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού 132/1929, που ισχύει ειδικά στα νησιά μας, έξω από τα αστικά κέντρα ορί­ζε­ται ως η χερσαία ζώνη που εκτεί­νε­ται από τη θάλασσα μέχρι το όριο του μεγί­στου πλην συνή­θους χει­με­ρίου κύματος και περι­λαμ­βά­νει επι­πλέον και μια ζώνη πλάτους 12 μέτρων. Σε αυτήν λοιπόν τη ζώνη της «προ­σαύ­ξη­σης» των 12 μέτρων, σε κάποιες περι­πτώ­σεις υπάρ­χουν νομίμως υφι­στά­μενα κτήρια τα οποία είτε προ­ϋ­φί­στα­νται του έτους 1948, είτε, είναι μερίδες οικο­δο­μών με κτήρια κατοι­κιών επ’ αυτών. Οι μερίδες οικο­δο­μών είναι κτη­μα­το­λο­γι­κές μερίδες κατα­γε­γραμ­μέ­νες στα βιβλία των κτη­μα­το­λο­γίων, οι οποίες βρί­σκο­νται διά­σπαρ­τες εντός της ενιαίας κοι­νό­χρη­στης κτη­μα­το­λο­γι­κής ζώνης και εμφα­νί­ζο­νται στους κατά τόπους κτη­μα­το­λο­γι­κούς χάρτες που συνέ­τα­ξαν οι Ιταλοί στη Δωδε­κά­νησο από το έτος 1923.

Θα πρέπει λοιπόν να γίνει επα­να­χά­ραξη, και αυτή είναι η πρόταση μας, του αιγια­λού και της παρα­λίας σ’ όλο το μήκος των ακτών και να ισχύουν παράλ­ληλα και ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Κανο­νι­σμός αλλά και ο νόμος 2971 όπως τρο­πο­ποιεί­ται σήμερα και, ταυ­τό­χρονα, θα πρέπει να δώσουμε λύση σε αυτή τη ζώνη των 12 μέτρων. Μέσα από διάλογο με την

τοπική κοι­νω­νία, με συντο­νι­σμό των αρμό­διων Υπουρ­γείων, με θεσμικό τρόπο (μια διυ­πουρ­γική Επι­τροπή για παρά­δειγμα), έτσι ώστε να κατα­λή­ξουμε σε μια διάταξη που θα διευ­θε­τεί ισότιμα με την υπό­λοιπη Ελλάδα τα ζητή­ματα του αιγια­λού για το νομό Δωδε­κα­νή­σου για τις εκτός σχεδίου περιο­χές και μέσα στη ζώνη των 12 μέτρων, με αυστηρά κρι­τή­ρια για τα προ του έτους 1948 κτί­σματα που να βασί­ζο­νται – κάνω μια πρόταση – στις αερο­φω­το­γρα­φίες αντί­στοι­χου έτους και στα βιβλία των κτη­μα­το­λο­γι­κών γρα­φείων Ρόδου, Κω και Λέρου».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ