“Το ψυχογράφημα ενός ηγέτη”-Αρθρο της Παυλίδη Σοφίας, υποψηφίας με την παράταξη του Μ Γλυνού

 

Σε μια προ­ε­κλο­γική περίοδο όπως αυτή που δια­νύ­ουμε, όλοι  οι ενεργοί πολίτες της Περι­φέ­ρειας θα κλη­θούμε να κατα­θέ­σουμε την ψήφο μας.  Αυτή  θα καθο­ρί­σει το πολι­τικό σκηνικό, σε αυτο­διοι­κη­τικό επίπεδο, που θα βιώ­σουμε εμείς και τα παιδία μας  την επόμενη πεντα­ε­τία. Σε μία χώρα που η δυσα­ρέ­σκεια στα πρόσωπα των πολι­τι­κών είναι διάχυτη στον κοι­νω­νικό ιστό, ένας ψυχο­λό­γος μπαίνει στον πει­ρα­σμό να εξε­τά­σει τους λόγους για τους οποίους αυτό συμ­βαί­νει….

Η δυσα­ρέ­σκεια του κόσμου σίγουρα είναι ένδειξη απο­τυ­χίας των ατόμων που ηγού­νται στη διοί­κηση. Γιατί συμ­βαί­νει όμως αυτό;

Συσχε­τί­ζο­ντας την σχετική βιβλιο­γρα­φία με πρόσωπα και κατα­στά­σεις που σαν πολίτης παρα­τηρώ τα τελευ­ταία χρόνια στην μικρή κοι­νω­νία που κινού­μαι, κατα­λήγω στο συμπέ­ρα­σμα πως σοβαρός λόγος απο­τυ­χίας ενός ηγέτη είναι η έλλειψη ουσια­στι­κών ικα­νο­τή­των. Η ανι­κα­νό­τητα προ­σώ­πων να δια­χει­ρι­στούν την εξουσία που τους δίνεται, σε αρκετές περι­πτώ­σεις, προ­κα­λεί μια ψυχο­λο­γική πίεση που οδηγεί σε αρνη­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές π.χ. καχυ­πο­ψία, συγκε­ντρω­τι­σμό, αυταρ­χικό στυλ, αλα­ζο­νεία και άλλες ναρ­κισ­σι­στι­κού τύπου συμπε­ρι­φο­ρές. Με μια πρώτη ματιά, οι άνθρω­ποι που είναι ναρ­κισ­σι­στές, δεί­χνουν ότι θα μπο­ρού­σαν να εξε­λι­χθούν σε  καλούς ηγέτες. Έχουν αυτο­πε­ποί­θηση, είναι εξω­στρε­φείς και δεν φοβού­νται να κάνουν ένα βήμα μπροστά. Όμως από τη στιγμή που ανα­λά­βουν τα ηνία, η ελκυ­στι­κό­τητά τους πέφτει αισθητά, συνήθως λόγω έλλει­ψης ουσια­στι­κών ικα­νο­τή­των διοί­κη­σης.

Ο κλάδος της κοι­νω­νι­κής ψυχο­λο­γίας ανα­γνω­ρί­ζει πως η αλα­ζο­νεία απο­τε­λεί μία από τις κύριες αιτίες απο­τυ­χίας ενός ηγέτη. Πρό­κει­ται για μια ψυχο-παθολογική κατά­σταση  στην οποία το άτομο αισθά­νε­ται υπερ­βο­λική ανάγκη για προβολή, δύναμη και δόξα, σε συν­δυα­σμό με υπέρ του δέοντος  αυτα­ρέ­σκεια και αυτο­θαυ­μα­σμό. Ως συνέ­πεια των παρα­πάνω, ο ηγέτης υιο­θε­τεί απω­θη­τι­κές και προ­βλη­μα­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές για τον πολίτη, όπως απο­λυ­ταρ­χικό τρόπο λήψης απο­φά­σεων, χει­ρα­γώ­γηση ανθρώ­πων, μη αποδοχή κρι­τι­κής, ευνοιο­κρα­τία, απουσία ενσυ­ναί­σθη­σης στην επαφή με τον κόσμο, και εν τέλει αδυ­να­μία απο­τε­λε­σμα­τι­κής διοί­κη­σης.

Υπάρ­χουν συγκε­κρι­μένα χαρα­κτη­ρι­στικά που καθι­στούν έναν ηγέτη ελκυ­στικό στον κόσμο;

Η ψυχο­λο­γία παρα­δέ­χε­ται ότι στους ανθρώ­πους αρέσει  να ταυ­τί­ζο­νται με χαρι­σμα­τι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες. Για να είναι μία προ­σω­πι­κό­τητα ελκυ­στική, θα πρέπει να είναι ένα πρόσωπο που συγκε­ντρώ­νει ένα σύνολο χαρα­κτη­ρι­στι­κών που θα ήθελε να έχει ο κάθε πολίτης: προ­σεγ­γί­σι­μος, δυνα­μι­κός, έξυπνος, απο­φα­σι­στι­κός, διο­ρα­τι­κός, τίμιος, κατα­δε­κτι­κός. Ένας άνθρω­πος, που από την μία θα ορθώνει ανά­στημα στη λήψη απο­φά­σεων αλλά ταυ­τό­χρονα θα εμπνέει την οικειό­τητα να τον πλη­σιά­σεις για να ακούσει το πρό­βλημα σου. Ο χαρι­σμα­τι­κός ηγέτης είναι και μαθητής και δάσκα­λος, είναι και οδηγός και επι­βά­της.

Ικανός ηγέτης είναι ένας άνθρω­πος που εκφρά­ζει με τα πιστεύω του τον σφυγμό των συμπο­λι­τών του, που σέβεται και υπο­λο­γί­ζει την άποψη των συνερ­γα­τών του πριν παρθεί μια απόφαση. Είναι αυτός που δεν αγνοεί την διά­σταση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει στην καθη­με­ρι­νό­τητα ο συνάν­θρω­πός του. Τελικά όμως, χαρι­σμα­τι­κός ηγέτης, είναι αυτός που μπορεί να συνερ­γα­στεί και να συλ­λει­τουρ­γή­σει με όλα τα επίπεδα εξου­σίας,  διότι ανα­γνω­ρί­ζει ότι για να λυθούν κάποια προ­βλή­ματα πρέπει να παρα­με­ρί­σει τις  όποιες πολι­τι­κές του δια­φο­ρές με τα πρόσωπα που συν­θέ­τουν τα όργανα λήψης απο­φά­σεων, να σηκώσει τα μανίκια του, και να δου­λέ­ψει μαζί με όλους. Ο στόχος είναι η επίλυση των προ­βλη­μά­των και η βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας της ζωής μας.  ΟΛΩΝ ΜΑΣ! Είμαστε όλοι κάτοι­κοι του ίδιου τόπου.

Θεωρώ πως ο χαρι­σμα­τι­κός ηγέτης δεν γεν­νιέ­ται. Το σύνολο των χαρα­κτη­ρι­στι­κών που ανα­φέρ­θη­καν παρα­πάνω σε συν­δυα­σμό με επιμονή και υψηλό αίσθημα προ­σφο­ράς είναι αυτά που καθο­ρί­ζουν την εξέλιξη ενός ατόμου σε ικανό ηγέτη.

Εύλογα, προ­κύ­πτει το εξής ερώτημα:

Ποιος από τους ανθρώ­πους που προ­τί­θε­νται να ηγηθούν, μου εμπνέει εμπι­στο­σύνη; Κοινώς, υπάρχει κάποιος που θεωρώ άξιο της ψήφου μου;

 

Προ­σω­πική μου πεποί­θηση, ότι στις φετινές αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλογές, η απά­ντηση στα παρα­πάνω ερω­τή­ματα βρί­σκε­ται στο πρόσωπο του Μανώλη Γλυνού. Είναι ο άνθρω­πος που αξίζει  να ηγηθεί στην Π.Ν.Αι. την ερχό­μενη πεντα­ε­τία. Ξέρει να ακούει και να συνερ­γά­ζε­ται. Αντι­λαμ­βά­νε­ται τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουμε σαν πολίτες γιατί είναι κοντά μας, είναι μαζί μας, είναι ένας από εμάς. Έχει δώσει δείγ­ματα γραφής στην αυτο­διοί­κηση, και αυτά ήταν εξαι­ρε­τικά! Όσοι έχουμε συνερ­γα­στεί στο παρελ­θόν μαζί του το γνω­ρί­ζουμε αυτό.

Η θετική μου απά­ντηση στο κάλεσμα να συμ­μα­χήσω μαζί του ήταν για μένα μονό­δρο­μος. Το γεγονός ότι στο πρό­γραμμα της παρά­τα­ξής μας, η ΥΓΕΙΑ έχει κυρί­αρχη θέση ήταν το επι­σφρά­γι­σμα. Ίσως ορμώ­με­νος από το επάγ­γελμά του,  βάζει ψηλά στην πολι­τική ατζέντα της παρά­τα­ξής μας τα ζητή­ματα υγείας.  Στόχοι όπως η εξα­σφά­λιση ομάδων εξει­δι­κευ­μέ­νων γιατρών σε κάθε νησί, η ανα­βάθ­μιση του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου σε Περι­φε­ρειακό,  η ισότιμη πρό­σβαση των κατοί­κων των νησιών σε προ­γράμ­ματα πρό­λη­ψης είναι μερικά μόνο από τα σημεία του προ­γράμ­μα­τος της Συμ­μα­χίας Νοτίου Αιγαίου στον τομέα της υγείας. Όντας μητέρα, θέλω να νιώθω ότι τα παιδιά μας είναι ασφαλή στην απο­μα­κρυ­σμένη περι­φέ­ρεια που μεγα­λώ­νουν. Διότι σημασία δεν έχει να μένουν μόνο ευχα­ρι­στη­μέ­νοι οι επι­σκέ­πτες των όμορφων νησιών μας, αλλά να είναι επαρ­κείς σε σημα­ντι­κούς τομείς της ζωής τους και οι μόνιμοι κάτοι­κοι αυτού του ευλο­γη­μέ­νου τόπου.

Συμ­μα­χή­στε μαζί μας γιατί τα καλύ­τερα έρχο­νται!

 

Η Παυλίδη Σοφία έχει κατα­γωγή από την Όλυμπο Καρ­πά­θου. Γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε στην Ρόδο. Είναι κόρη του παι­διά­τρου Νικο­λάου Παυλίδη και της Φούλας Παυλίδη. Απο­φοί­τησε από το τμήμα Ψυχο­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης και απέ­κτησε το Μετα­πτυ­χιακό της  στην Ψυχο­λο­γία Υγείας στο Πανε­πι­στή­μιο Surrey της Αγγλίας. Από το 2004 εργά­ζε­ται  ως

παι­δο­ψυ­χο­λό­γος στο «Κέντρο Παροχής Συμ­βου­λευ­τι­κών Υπη­ρε­σιών σε Παιδιά,

Εφήβους και τις Οικο­γέ­νειές τους» του Δημο­τι­κού Οργα­νι­σμού Πρό­νοιας Δήμου

Ρόδου, όπου από το 2014 έως σήμερα εκτελεί και χρέη προϊ­στα­μέ­νης.

Έχει διδάξει το μαθημα της Του­ρι­στι­κής Ψυχο­λο­γίας στην ΑΣΤΕ Ρόδου. Είναι μέλος

της Ελλη­νι­κής και Βρε­τα­νι­κής Ψυχο­λο­γι­κής Εται­ρίας. Έχει συμ­με­τά­σχει ως

ειση­γή­τρια σε πλήθος σεμι­να­ρίων, ημε­ρί­δων και ομιλιών με θέματα που άπτο­νται

της ειδι­κό­τη­τάς της. Επίσης, συχνά αρθρο­γρα­φεί στον έντυπο και ηλε­κτρο­νικό

τύπο γύρω από ζητή­ματα που αφορούν την ψυχική υγεία και την συναι­σθη­μα­τική

ανά­πτυξη των παιδιών και των εφήβων. Μιλάει την αγγλική και γαλλική γλώσσα.

Είναι παντρε­μένη από το 2009 με τον Μαυράκη Κυριάκο του Βασι­λείου, διε­θνο­λόγο και στέ­λε­χος της Εται­ρείας Ακι­νή­των του Δημο­σίου. Έχουνε δύο παιδιά την Φούλα 7 ετών και τον Βασίλη 2 ετών.

Είναι υπο­ψή­φια περι­φε­ρειακή σύμ­βου­λος με την παρά­ταξη του Μανώλη Γλυνού “Συμ­μα­χία Νοτίου  Αιγαίου”.