Ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς προσέφυγε δηµοτική υπάλληλος που καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 20 µηνών µε τριετή αναστολή από το Τριµελές Πληµµελειοδικείο Ρόδου για πλαστογραφία, ψευδή βεβαίωση, υπεξαγωγή εγγράφων και διευκόλυνση παράνοµης διαµονής υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελλάδα και που τέθηκε με διαπιστωτική απόφαση του δημάρχου Ρόδου σε αυτοδίκαιη υποχρεωτική αργία.
Η υπάλληλος, όπως έγραψε η “δ”, έχει αθωωθεί σε έτερη όµοια υπόθεση που αφορά τα ίδια πραγµατικά περιστατικά από το Τριµελές Εφετείο Δωδεκανήσου και θεωρεί θέµα χρόνου την αθώωσή της σε δεύτερο βαθµό και για την πρωτόδικη καταδίκη της.
Στόχος της προσφυγής της είναι, μεταξύ άλλων, να αναδείξει ότι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου βάσει της οποίας εφαρμόζεται το επαχθές αυτό διοικητικό μέτρο, τυγχάνει αντισυνταγματική!
Όπως τονίζει στην προσφυγή της τέθηκε σε αυτοδίκαιη αργία από 13-11-2012 διότι, κατά την αιτιολογία της απόφασης, κρίθηκε ένοχη, με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, αλλά η αιτιολογία της απόφασης πάσχει από ακυρότητα διότι δεν διαλαμβάνει αν με την ανωτέρω καταδικαστική απόφαση της επιβλήθηκε και παρεπόμενη ποινή κηρύξεως σε αργία ή άλλης μεταβολής στην υπηρεσιακή της κατάσταση, παραπέρα αν η απόφαση αυτή είναι τελεσίδικη.
Tονίζει επιπλέον ότι τίθεται σε αργία για την αμετάκλητη παραπομπή της σε πλημελημματικής μορφής πλαστογραφία και ότι το αρμόδιο υπηρεσιακό συμβούλιο δεν επελήφθη της υπόθεσής της, ούτε βέβαια εξέδωσε απόφαση.
Tονίζει ότι η διαπιστωτική πράξη του δημάρχου βρίσκεται σε πλήρη και ολική αντίθεση με το Σύνταγμα και δη την διάταξη του άρθρου 103 παρ.4 με την οποία μπορεί να τεθεί σε αργία μόνο με απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου. H επιλεγείσα διαδικασία, ώστε να τεθεί σε αργία, αντιβαίνει σε ρητή συνταγματική απαγόρευση πέραν βεβαίως του γεγονότος ότι μέχρι σήμερα τουλάχιστον ούτε η πράξη νομοθετικού περιεχομένου κυρώθηκε με τυπικό νόμο από το Κοινοβούλιο.
Επισημαίνει παραπέρα ότι συντρέχει παράβαση του τύπου της διαδικασίας ως προς την έκδοση της διαπιστωτικής πράξης, θέσεώς της σε αργία, αφού η διοίκηση παρέλειψε την τυπική έστω κλήση της σε ακρόαση πριν την έκδοση της πράξης και παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 6 ν.2690/1999 και του Συντάγματος.
Yποστηρίζει παραπέρα ότι η διοικητική πράξη ερείδεται επί της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 9ης Νοεμβρίου 2012 ήτοι του Υπ. Συμβουλίου η οποία δεν έχει κυρωθεί μέχρι σήμερα.
Με την διάταξη αυτή καταλαμβάνονται και ρυθμίζονται (ανεξαρτήτως της συνταγματικής αταξίας που προκαλείται λόγω του περιεχομένου της) υποθέσεις, πραγματικά περιστατικά που ήδη είχαν λάβει χώρα πριν την έκδοση της. Ήτοι καταλαμβάνει κατά ρητή της διάταξη και παραπομπές υπαλλήλων ενώπιον ποινικού δικαστηρίου με τις κατηγορίες που περιγράφονται σε αυτήν ανεξαρτήτως χρόνου πριν ή μετά την έκδοση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου εις τρόπον ώστε να τίθενται σε αργία και υπάλληλοι που παραπέμφθηκαν πριν την έκδοση της.
Παρακάτω η αργία ως υπηρεσιακή μεταβολή μη συνιστώσα πειθαρχική ποινή ή δίωξη, αποτελεί, όπως υποστηρίζει, εξαιρετικό διοικητικό μέτρο. Κατά συνέπεια λόγω της ειδικής του φύσης δεν μπορεί να καταλαμβάνει και αναδρομικά περιπτώσεις που ρυθμίζονταν διαφορετικά και δη ευρίσκοντο εκτός του μέτρου αυτού.
Tην υπόθεση χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Γιάννης Παντελίδης.
