Ιδρυτική Διακήρυξη Συμμαχίας Νοτίου Αιγαίου

Μια νέα οπτική

Η τοπική αυτο­διοί­κηση στα νησιά μας, λίγα χρόνια μετά την απε­λευ­θέ­ρωσή μας από τους κατα­κτη­τές, νοσεί ακόμη από παθο­γέ­νειες που οφεί­λο­νται στη νοο­τρο­πία παρά­δο­σης – λήψης της εξου­σίας. Αδια­φά­νεια, γρα­φειο­κρα­τία, ελλεί­ψεις στην υγεία, ανε­παρ­κείς μετα­φο­ρές, χαμηλοί ρυθμοί ανά­πτυ­ξης, μείωση του κατά κεφαλήν εισο­δή­μα­τος, μετα­νά­στευση των νέων, απα­ξί­ωση των άριστων είναι μερικά από τα προ­βλή­ματα που διο­γκώ­θη­καν στην περίοδο της κρίσης. Βήματα έχουν γίνει. Ο ρυθμός τους όμως απο­δει­κνύ­ε­ται ανε­παρ­κής.

Η παρα­γωγή αλλάζει ρυθμούς και πρα­κτι­κές, η τεχνο­λο­γία κάνει άλματα, η εκπαί­δευση λαμ­βά­νει υπόψη ατομικά στοι­χεία και οι γνώσεις εξει­δι­κεύ­ο­νται κατά άτομο. Η καθη­με­ρι­νό­τητα αυτο­μα­το­ποιεί­ται και το σύστημα εξαν­θρω­πί­ζε­ται. Ήρθε η ώρα για την αλλαγή. Το πλήρωμα του χρόνου υπο­χρε­ώ­νει την τοπική αυτο­διοί­κηση να εξα­σφα­λί­σει την αστική ανθε­κτι­κό­τητα και να κρα­τή­σει ζωντα­νές τις κοι­νω­νίες. Είναι χρέος της Περι­φέ­ρειας να κατα­στεί όργανο και υπη­ρέ­της των πολιτών και όχι το αντί­στροφο. Ήρθε η στιγμή για πραγ­μα­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ο πολίτης στο επί­κε­ντρο.

Σήμερα προ­συ­πο­γρά­φουμε την ίδρυση της Συμ­μα­χίας Νοτίου Αιγαίου. Μια ελπι­δο­φόρα κίνηση πολιτών με βαθιά δημο­κρα­τική συνεί­δηση, ξεκινά το δίκαιο αγώνα της για την ανα­βάθ­μιση του τόπου μας, των νησιών του Νοτίου Αιγαίου. Χωρίς κομ­μα­τι­κές εξαρ­τή­σεις, δίχως θεσμι­κές αγκυ­λώ­σεις, μακριά από το χρε­ο­κο­πη­μένο πολι­τικό σύστημα. Μια κίνηση νέων ανθρώ­πων στην πολι­τική. Άνθρω­ποι από όλους τους πολι­τι­κούς χώρους, δια­φο­ρε­τι­κών κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των, δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των, συνερ­γα­ζό­μα­στε για την πρόοδο του τόπου μας. Είμαστε εδώ για να δώσουμε μια ανα­νε­ω­τική πνοή, να φου­σκώ­σουμε τα πανιά και να εξα­σφα­λί­σουμε μια ομαλή πορεία ¨στα καράβια μας¨, τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου.

Μας ενώνει η ίδια αγάπη, το ίδιο όραμα, αλλά και η ίδια απειλή. Αυτή είναι η τελευ­ταία ευκαι­ρία για τον τόπο μας, να απο­δεί­ξει ότι μπορεί να ακο­λου­θή­σει τους ρυθμούς ανά­πτυ­ξης των υπό­λοι­πων ευρω­παϊ­κών χωρών. Δεν υπάρ­χουν άλλα περι­θώ­ρια απο­τυ­χίας. Σε αυτήν την κατεύ­θυνση πρέπει να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας και να πολε­μή­σουμε.

Πόλεμος κατά των κατε­στη­μέ­νων αντι­λή­ψεων, μάχη κατά της δια­φθο­ράς, αγώνας κατά της οκνη­ρίας.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο και την οικο­νο­μική ανά­πτυξη του τόπου χωρίς να έχουμε λύσει το θέμα της υγείας στα νησιά μας; Ήρθε η ώρα κάποιος να ανα­λά­βει την ευθύνη.

Ανα­λαμ­βά­νουμε, λοιπόν, την ευθύνη και δεσμευό­μα­στε ότι την επόμενη μέρα δεν θα υπάρχει νησί χωρίς γιατρό.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο όταν ο κόσμος μας είναι οικο­νο­μικά ταλαι­πω­ρη­μέ­νος, απο­γοη­τευ­μέ­νος και απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νος; Πιστεύ­ουμε ότι ο πολίτης πρέπει να συμ­με­τέ­χει, δικαιού­ται να γνω­ρί­ζει, να απαιτεί και να συν­δια­μορ­φώ­νει την πολι­τική ατζέντα.

Πιστεύ­ουμε ότι ο πολίτης πρέπει να ελέγχει, να ψάχνει και να καταγ­γέλ­λει τις οικο­νο­μι­κές ατα­σθα­λίες των αιρετών όταν υπάρ­χουν γιατί αυτός χρη­μα­το­δο­τεί. Ούτε ένα ευρώ σε δράσεις που αφορούν πολι­τι­κές φιέστες και προ­βά­λουν πολι­τικά πρόσωπα. Ο τόπος πρέπει να προ­βάλ­λε­ται και όχι οι υπη­ρέ­τες του. Πιστεύ­ουμε βαθιά πως τα χρήματα των νησιω­τών που καλού­μα­στε να δια­χει­ρι­στούμε είναι δου­λε­μένα με κόπο και ιδρώτα και γι’ αυτό τα σεβό­μα­στε. Είμαστε και εμείς εργα­ζό­με­νοι και γνω­ρί­ζουμε καλά τι σημαί­νει δουλειά. Δεν είμαστε επαγ­γελ­μα­τίες πολι­τι­κοί. Πιστεύ­ουμε ότι ούτε ένα ευρώ δημο­σίου χρή­μα­τος δεν πρέπει να σπα­τα­λη­θεί σε δράσεις που δε βελ­τιώ­νουν το βιοτικό επίπεδο των νησιω­τών.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο χωρίς να του δίνεται πρό­σβαση στην πλη­ρο­φο­ρία; Για να είναι ενεργοί και συμ­μέ­το­χοι οι πολίτες πρέπει να μην υπάρ­χουν απο­κλει­σμοί. Να πάψουν να υπάρ­χουν απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται πίσω από κλει­στές πόρτες. Πιστεύ­ουμε στην ηλε­κτρο­νική δια­κυ­βέρ­νηση και στο νοι­κο­κύ­ρεμα του κράτους. Οι πλη­ρο­φο­ρίες πρέπει να είναι δια­θέ­σι­μες και κατα­νοη­τές σε όλους. Δεν είναι ώρα για κρατικά μυστικά.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο χωρίς ίσα δικαιώ­ματα; Το 2019 εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν πολίτες δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας. Απέ­να­ντι στην κοι­νω­νική αναλ­γη­σία, απα­ντάμε τα αυτο­νό­ητα. Διεκ­δι­κούμε την εξά­λειψη των ανι­σο­τή­των και κατα­πο­λε­μάμε μια κοι­νω­νία δυο ταχυ­τή­των. Τα Άτομα με Ανα­πη­ρίες και με Ειδικές Ικα­νό­τη­τες είναι ανα­πό­σπα­στο μέρος του κοι­νω­νι­κού ιστού. Θέλουμε να εργά­ζο­νται, να μπορούν να έχουν πρό­σβαση παντού και θεω­ρούμε υπο­χρέ­ωσή μας να στα­θούμε στο πλάι τους, υπη­ρε­τώ­ντας τους με σεβασμό. Είναι χρέος μας να προ­στα­τεύ­σουμε όλες τις κοι­νω­νι­κές ομάδες που νιώθουν παρα­γκω­νι­σμέ­νες, να δια­φυ­λά­ξουμε την δια­φο­ρε­τι­κό­τητα που κάποιες ξεπε­ρα­σμέ­νες αντι­λή­ψεις έχουν κατα­δι­κά­σει στην εσω­στρέ­φεια. Αντι­με­τω­πί­ζουμε κάθε νησιώτη και κάθε νησιώ­τισσα ως ίσο προς ίσο.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο χωρίς να φρο­ντί­ζουμε για τον πολι­τι­σμό; Οι πολι­τι­στι­κές δράσεις της απερ­χό­με­νης περι­φε­ρεια­κής αρχής αδικούν βάναυσα το μεγα­λείο της ιστο­ρίας μας. Ιστορία που δεν είναι μόνο δικιά μας, είναι κτήμα παναν­θρώ­πινο γιατί το Αιγαίο είναι το λίκνο του πολι­τι­σμού της Ανθρω­πό­τη­τας. Οφεί­λουμε να ανα­δεί­ξουμε ακόμα περισ­σό­τερο την πλούσια σε ποι­κι­λία υλική και άυλη κλη­ρο­νο­μιά μας, να ανα­δεί­ξουμε τα στοι­χεία που συνα­παρ­τί­ζουν τον πολι­τι­σμικό χαρα­κτήρα των Δωδε­κα­νή­σων και των Κυκλά­δων. Να συσφί­ξουμε τις σχέσεις μας με τον Απόδημο νησιω­τικό Ελλη­νι­σμό και να προ­ω­θή­σουμε την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά που δια­θέ­τουμε τόσο στο εξω­τε­ρικό όσο και ανάμεσα σε εμάς τους ίδιους.

Και στην του­ρι­στική προβολή του τόπου, η Περι­φε­ρειακή αρχή δούλεψε την εύκολη λύση της ανα­κύ­κλω­σης παρω­χη­μέ­νων ιδεών.  Απαι­τεί­ται ένας εξορ­θο­λο­γι­σμός των δράσεων που προ­ά­γουν τα νησιά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου ως του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Θέλουμε ποιο­τική ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος που δια­θέ­τουμε και αυτό θα το κάνουμε με την ανά­δειξη των ιστο­ρι­κών, πολι­τι­σμι­κών, λαο­γρα­φι­κών, περι­βα­ντο­λο­γι­κών, διε­θνι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών των νησιών μας.  Έτσι θα αυξη­θούν οι αφίξεις, θα επι­μη­κυν­θεί η του­ρι­στική περί­ο­δος και θα δρέψουν τους καρπούς της προ­κο­πής οι νησιώ­τες.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο χωρίς να δια­φυ­λάτ­τουμε το περι­βάλ­λον; Πιστεύ­ουμε ότι ο σεβα­σμός στην δημόσια υγεία και τον πολι­τι­σμό επι­βάλ­λει την άμεση επίλυση προ­βλη­μά­των που αφορούν την δια­χεί­ριση λυμάτων και απορ­ριμ­μά­των. Πρώτα για εμάς τους κατοί­κους αυτού του όμορφου τόπου, και ακο­λού­θως για τους επι­σκέ­πτες μας, πρέπει να λάβουμε δράσεις για την καθα­ριό­τητα και την υγιεινή των νησιών. Πρέπει να δώσουμε το παρά­δειγμα και να προ­ά­γουμε τον εθε­λο­ντι­σμό και την ανα­κύ­κλωση.

Πώς μιλάμε για τον άνθρωπο χωρίς να προ­λαμ­βά­νουμε το μέλλον; Όταν καθη­με­ρινά νέοι δρα­πε­τεύ­ουν από την σκληρή οικο­νο­μική και πολι­τική καθη­με­ρι­νό­τητα της Ελλάδας, όταν κάθε οικο­γέ­νεια έχει έναν συγγενή που δεν δρα­στη­ριο­ποιεί­ται πλέον στην Ελλάδα, τότε το μέλλον προ­δια­γρά­φε­ται δυσοί­ωνο. Οι άριστα καταρ­τι­σμέ­νοι Κυκλα­δί­τες και Δωδε­κα­νή­σιοι φεύγουν από τον τόπο που αγαπούν και προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σίες τους σε άλλες χώρες. Εκεί που η αυτο­διοί­κηση εκτιμά τις γνώσεις τους. Εκεί που η αυτο­διοί­κηση ακούει την γνώμη τους. Είναι υπο­χρέ­ωσή μας να στα­θούμε δίπλα στους νέους, να αφου­γκρα­στούμε τις ανάγκες τους, να τους ενι­σχύ­σουμε στην προ­σπά­θειά τους να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν επι­χει­ρη­μα­τικά, να παρέμ­βουμε θετικά στις επαγ­γελ­μα­τι­κές και εκπαι­δευ­τι­κές ελλεί­ψεις που αντι­με­τω­πί­ζουν. Ό,τι πιο σημα­ντικό μπο­ρούμε να κάνουμε, για να δια­σφα­λί­σουμε την κοι­νω­νική ευη­με­ρία, συμπυ­κνώ­νε­ται στην πολι­τική για τη νεολαία. Οφεί­λουμε να δώσουμε κίνητρα ώστε οι νέοι να παρα­μεί­νουν στα νησιά μας.

Σε μια χώρα που γερνάει, δεσμευό­μα­στε να μετα­τρέ­ψουμε το Νότιο Αιγαίο σε περι­φέ­ρεια νεό­τη­τας, να δημιουρ­γή­σουμε νεανικά φιλικές κοι­νω­νίες.

Το Δια­κύ­βευμα

Έφτασε η ώρα που πρέπει να επι­λέ­ξουμε πως θα πορευ­τούμε. Το δια­κύ­βευμα είναι απλό. Επι­λέ­γουμε μια κοι­νω­νία φοβική, κλειστή και εσω­στρεφή ή μια κοι­νω­νία παρα­δο­σιακά νησιώ­τικη, με αλλη­λεγ­γύη, ανθρω­πιά, αυτο­πε­ποί­θηση και αισιο­δο­ξία; Επι­θυ­μούμε τοπι­κούς άρχο­ντες με βάση την ικα­νό­τητα να ικα­νο­ποιούν ίδια συμ­φέ­ρο­ντα ή να λύνουν προ­βλή­ματα; Επι­λέ­γουμε την ανε­ξέ­λεγ­κτη επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα ή τον υγιή αντα­γω­νι­σμό; Επι­λέ­γουμε την αντι­πω­σιο­θη­ρική αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των ή την λύση των προ­βλη­μά­των;  Μιλάμε για τα υλικά ή για τον άνθρωπο;

Εμείς ΤΟΛΜΑΜΕ και μιλάμε για τον άνθρωπο και για αυτό επι­λέ­γουμε εκπρο­σώ­πους που δεν φοβού­νται να συνερ­γα­στούν για να λύσουν προ­βλή­ματα, που έχουν απο­δεί­ξει την προ­σή­λωσή τους στο κοινό καλό και όχι στα ίδια συμ­φέ­ρο­ντα με επι­κε­φα­λής της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ και ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ Συμ­μα­χίας Νοτίου Αιγαίου τον άνθρωπο Μανόλη Γλυνό που υπη­ρέ­τησε με το λει­τούρ­γημά του ως οδο­ντί­α­τρος αλλά και ως ενεργός πολίτης 20 χρόνια τον Δωδε­κα­νη­σιακό λαό. Σε αυτόν τον δίκαιο αγώνα κανείς δεν περισ­σεύει. Είμαστε χρή­σι­μοι όλοι. Ας αδρά­ξουμε αυτήν την τελευ­ταία ευκαι­ρία που δίνεται στον τόπο μας, ενώ­νο­ντας τις δυνά­μεις μας, με αγάπη και δικαιο­σύνη.