“Μόνος μου δεν μπορώ στην Α1”

…Λάου λάου ο Ιπ­πο­κρά­της μα­ζεύ­ει βαθ­μούς στη φε­τι­νή Α2 και χωρίς να τον υπο­λο­γί­ζουν οι πε­ρισ­σό­τε­ροι, βρί­σκε­ται αθό­ρυ­βα στην πρώτη πε­ντά­δα που οδη­γεί στα πλέι οφ! Στο όμορ­φο νησί της Κω πά­ντως, δεν πε­τούν στα σύν­νε­φα και άπα­ντες πα­ρα­μέ­νουν προ­σγειω­μέ­νοι. Με πρώτο και κα­λύ­τε­ρο τον πρό­ε­δρο της ομά­δας, Στέ­φα­νο Χαρ­το­φύ­λη, ο οποί­ος μι­λώ­ντας στο «ΦΩΣ» πα­ρα­δέ­χτη­κε: «Εί­μα­στε ρε­α­λι­στές. Δεν μπο­ρού­με ακόμη να κά­νου­με όνει­ρα για Α1. Και να πάμε για άνοδο, δεν θα μας αφή­σουν. Δεν εί­μα­στε έτοι­μοι. Χρειά­ζο­νται αρ­κε­τά πράγ­μα­τα να γί­νουν πρώτα. Το γή­πε­δο δεν είναι κα­τάλ­λη­λο, ούτε εί­μα­στε σε θέση να γί­νου­με ΚΑΕ. Μόνος μου δεν μπορώ. Σί­γου­ρα τρώ­γο­ντας έρ­χε­ται η όρεξη, αλλά απ΄ την άλλη ένας κού­κος δεν φέρ­νει την άνοι­ξη. Ρε­α­λι­στι­κά θέ­λου­με να απο­φύ­γου­με τα πλέι άουτ και να εξα­σφα­λί­σου­με γρή­γο­ρα την πα­ρα­μο­νή μας. Το καλό είναι ότι έχει μπει μια τάξη στην ομάδα, τα πάντα είναι πε­ντα­κά­θα­ρα. Χρειά­ζε­ται πά­ντως βο­ή­θεια, ώστε να υλο­ποι­η­θεί το μότο του Ιπ­πο­κρά­τη που είναι ένα νησί μια ομάδα. Έχουν γίνει άλ­μα­τα προ­ό­δου, η ομάδα μπήκε στον μπα­σκε­τι­κό χάρτη και δεν πρέ­πει να γυ­ρί­σει το πο­τά­μι πίσω. Θα είναι κρίμα. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πή­δη­μα. Και εγώ δεν είμαι προ­σκολ­λη­μέ­νος στην κα­ρέ­κλα, όποιος θέλει μπο­ρεί να ανα­λά­βει πρό­ε­δρος. Δεν έχω πρό­βλη­μα να είμαι απλός χο­ρη­γός».

Επι­θυ­μία του Στέ­φα­νου Χαρ­το­φύ­λη είναι ο Ιπ­πο­κρά­της να βα­σί­ζε­ται σε Κώους αθλη­τές. «Η αρχή έχει γίνει. Έχου­με τους Σκού­φη, Μα­στό­ρο και Τρύπα, ενώ προ­σπα­θή­σα­με το κα­λο­καί­ρι να φέ­ρου­με και τους Πα­πα­νι­κο­λά­ου, Κε­φά­λα. Θέ­λου­με η ομάδα να έχει παί­κτες απ’ το νησί ώστε ο κό­σμος να τη νιώ­θει δική του. Κο­λώ­νες του Ιπ­πο­κρά­τη πά­ντως τώρα είναι οι Αση­μα­κό­που­λος και Χα­ρί­σης. Για την αξία τους δεν χρειά­ζε­ται να πω κάτι. Όλοι την ξέ­ρουν. Είναι δυο σπου­δαί­οι αθλη­τές, που εκτός απ’ την προ­σφο­ρά τους στο παρκέ, βά­ζουν πλάτη και στα δύ­σκο­λα για να μένει ενω­μέ­νη η ομάδα».

Ο 48χρο­νος Χαρ­το­φύ­λης έπαι­ζε και ο ίδιος μπά­σκετ μι­κρός, όμως είχε ένα ατύ­χη­μα και ανα­γκά­στη­κε να το κόψει νωρίς. «Μου είχε μεί­νει απω­θη­μέ­νο, ήθελα να ασχο­λη­θώ με το μπά­σκετ, γι΄ αυτό και ανέ­λα­βα τον Ιπ­πο­κρά­τη. Θέλω τα παι­διά κοντά στον αθλη­τι­σμό και οι παί­κτες του Ιπ­πο­κρά­τη να απο­τε­λούν πρό­τυ­πα. Πρό­ε­δρος είμαι εδώ και 5 χρό­νια, όταν η ομάδα έπαι­ζε ακόμη στα το­πι­κά».

Ο Ιπ­πο­κρά­της στις αρχές της σεζόν τα­λαι­πω­ρή­θη­κε κάπως, με τις απο­χω­ρή­σεις των Μπά­μπη Κα­ρα­μαν­λή και Σάββα Συ­με­ω­νί­δη. «Για τον Συ­με­ω­νί­δη, έχω την εντύ­πω­ση από το ξε­κί­νη­μα, ότι ήρθε για να φύγει. Ήθελε να είναι στην Αθήνα, δεν του άρεσε εδώ. Εμείς του δώ­σα­με όσα ήθελε, έχτι­σε την ομάδα όπως επι­θυ­μού­σε. Δεν μ’ άρεσε ο τρό­πος που έφυγε. Κι ενώ πιο πριν είχε απο­χω­ρή­σει εξαι­τί­ας του ο Κα­ρα­μαν­λής. Με τον συ­γκε­κρι­μέ­νο, θε­λή­σα­με να του δώ­σου­με ένα πόστο στην ομάδα (σ. τιμ μά­να­τζερ). Ήρθε όμως σε προ­στρι­βή με τον Συ­με­ω­νί­δη και ζή­τη­σε να φύγει. Δεν εί­χα­με πρό­βλη­μα εμείς να μεί­νει. Έγι­ναν πολλά και διά­φο­ρα, ας τα αφή­σου­με. Για τη θέση του προ­πο­νη­τή κα­τα­λή­ξα­με στον Κώστα Πα­πα­δό­που­λο. Θέ­λα­με κά­ποιον να ηρε­μή­σει την ομάδα και να φτιά­ξει τη ψυ­χο­λο­γία. Είναι καλό παιδί, ήρε­μος χα­ρα­κτή­ρας, νέος και φι­λό­δο­ξος. Εί­μα­στε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι μαζί του. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα φαί­νο­νται».