“Eνα άλμα πιο γρήγορο, από τη φθορά”, για τον “Ενάρετο Κύκλο”

Η πρώτη πα­ρου­σία ως υπο­ψη­φί­ου Δη­μάρ­χου προ­χθές του κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη. Μια πα­ρου­σία, με ένα λόγο δια­φο­ρε­τι­κό, απ’ αυτόν που έχου­με συ­νη­θί­σει στις πο­λι­τι­κές το­πο­θε­τή­σεις. Ενας λόγος απλός, κα­τα­νοη­τός, με συ­ναί­σθη­μα, αλλά και ρε­α­λι­σμό, ενω­τι­κός, με πολύ καλά ελ­λη­νι­κά, πέρα από τις ξύ­λι­νες πο­λυ­φο­ρε­μέ­νες πο­λι­τι­κές ατά­κες και από στή­θους. Ένα ύφος άλλης αι­σθη­τι­κής. Που δεί­χνει έναν μη επαγ­γελ­μα­τία της πο­λι­τι­κής, δί­νο­ντας μέσα από ση­μεία του λόγου του, το δικό του στίγ­μα για την πα­ρου­σία ενός Δη­μάρ­χου:

«Για μένα ο Δή­μαρ­χος, ΔΕΝ είναι για τα κα­φε­νεία, τα πα­νη­γύ­ρια και τα τσί­που­ρα. Είναι για να σχε­διά­σει τις λύ­σεις, και να κάνει έργο, που θα φτά­νει σε όλους τους συ­μπο­λί­τες μας. Σε όλο το νησί μας. Ούτε μπαί­νω σε αυτό τον αγώνα, για να ασχο­λη­θώ με τις μι­κρό­τη­τες και την πα­ρα­πο­λι­τι­κή. Η κρι­τι­κή μου προς όλους, θα είναι πάντα Πο­λι­τι­κή. Δεν θα με ακού­σε­τε, ούτε να απα­ντάω στη λάσπη με λάσπη, ούτε να δι­χά­ζω, ούτε να ρίχνω το επί­πε­δο, της εκλο­γι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης… ΔΕΝ ψάχνω δέκα  λό­γους για να ΜΗΝ γίνει κάτι, αλλά αντί­θε­τα: τον ένα καλό λόγο, για να γίνει κάτι. ΔΕΝ με εν­δια­φέ­ρει να γίνω άλλος ένας τρο­χο­νό­μος συμ­φε­ρό­ντων, κι αδιε­ξό­δων… Αλη­θι­νή ικα­νό­τη­τα διεκ­δί­κη­σης, δεν ση­μαί­νει «στη­μέ­να» ρα­ντε­βού σε Υπουρ­γι­κά Γρα­φεία, ή στο Δη­μαρ­χείο για φω­το­γρα­φί­ες αυ­τα­ρέ­σκειας.»

Είναι σί­γου­ρο, πως πολ­λοί έμει­ναν σ’ αυτές τις απο­στρο­φές του λόγου του. Γιατί όλοι, έχου­με κου­ρα­στεί από αυ­το­διοι­κη­τι­κούς της επο­χής Γκόρ­τσου, με πα­ρου­σία και χει­ρα­ψί­ες στα κα­φε­νεία, με λα­γούς που βγά­ζουν από τα κα­πέ­λα κάθε πα­ρα­μο­νές εκλο­γών, με χαρ­το­πό­λε­μο υβρι­στι­κών δελ­τί­ων τύπου για τους αντι­πά­λους. Με πα­ρα­τρε­χά­με­νους στο fb που είχαν ορι­στεί (πα­γκό­σμια πρω­το­τυ­πία) να πα­ρα­κο­λου­θούν τις φω­το­γρα­φί­ες που δη­μο­σί­ευαν απελ­πι­σμέ­νοι  πο­λί­τες, από δρό­μους με λακ­κού­βες ή κα­τε­στραμ­μέ­να πε­ζο­δρό­μια, για να τρέ­χουν να τις κα­λύ­ψουν και υπε­ρη­φά­νως να πο­στά­ρουν μετά φω­το­γρα­φία απο­κα­τά­στα­σης της ζη­μιάς. Γιατί κά­πο­τε, όπως είπε ο κ. Κα­μπου­ρά­κης: «Η σύγ­χρο­νη Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, ΔΕΝ μπο­ρεί ούτε να αυ­το­σχε­διά­ζει με προ­χει­ρό­τη­τα, ούτε να λει­τουρ­γεί σαν κομ­μα­τάρ­χης, του πε­ρα­σμέ­νου αιώνα. Οι νέες προ­κλή­σεις, απαι­τούν νέες αντι­λή­ψεις, και νέες πρα­κτι­κές. Νέες συ­μπε­ρι­φο­ρές. Και Νέα «Υλικά.».

Ξε­κι­νώ­ντας λοι­πόν από αυτό το άλλο ύφος, από την πε­ποί­θη­ση  του κ. Κα­μπου­ρά­κη πως: “Ο πο­λι­τι­σμός μας, ΔΕΝ είναι πά­ρερ­γο. Δια­τη­ρώ­ντας ζω­ντα­νή τη μο­να­δι­κή ταυ­τό­τη­τά μας, όπως σμι­λεύ­τη­κε μέσα στους αιώ­νες, οφεί­λου­με να την ανα­δεί­ξου­με, και να την προ­σαρ­μό­σου­με με επι­τυ­χία, στους ση­με­ρι­νούς και­ρούς.» υπάρ­χει ελ­πί­δα,για να κά­νου­με «ένα άλμα πιο γρή­γο­ρο από τη φθορά». Και να πε­τύ­χει ο «Ενά­ρε­τος Κύ­κλος» που πε­ριέ­γρ­ρα­ψε: «Mόνο ένας τόπος που έχει αξία για τους μό­νι­μους κα­τοί­κους του, μπο­ρεί να έχει αξία, και για τους επι­σκέ­πτες του. Κα­λύ­τε­ρη ζωή στη Ρόδο, ση­μαί­νει και κα­λύ­τε­ρο του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν της Ρόδου. Ση­μαί­νει, και κα­λύ­τε­ρες ευ­και­ρί­ες, για την το­πι­κή οι­κο­νο­μία, κα­λύ­τε­ρη ζωή για όλες τις Ρο­δί­τισ­σες, και για όλους τους Ρο­δί­τες.»