Τα ξενάκια

Σε συ­νέ­χεια της συ­νέ­ντευ­ξης στη κυ­ρια­κά­τι­κη «δ» του για­τρού που έφυγε από τη χώρα μας και προ­σφέ­ρει πλέον τις υπη­ρε­σί­ες του στο Ντου­μπάι, αν ανα­ρω­τιέ­σαι ακόμη γιατί έφυ­γαν τόσες χι­λιά­δες επι­στή­μο­νες από την Ελ­λά­δα ας πάμε σε ένα άλλλο νησί, σε μια άλλη πε­ρί­πτω­ση για­τρού του Θα­νά­ση που σπού­δα­σε στην Ελ­λά­δα με έξοδα του φο­ρο­λο­γού­με­νου, αλλά ανα­γκά­στη­κε να με­τα­να­στεύ­σει με την κρίση. Με­τα­φέ­ρω την ιστο­ρία του όπως πε­ρι­γρά­φε­ται από τον Νίκο Χρυ­σο­λο­ρά:  Ο Θα­νά­σης πήγε λοι­πόν στη Σου­η­δία, έμαθε τη γλώσ­σα, έκανε την ει­δι­κό­τη­τα, τις με­τεκ­παι­δεύ­σεις του, έγινε ένας εξαι­ρε­τι­κός για­τρός, όπως είχα την ευ­και­ρία να δια­πι­στώ­σω δε­κά­δες φορές ο ίδιος. Είχε τη δου­λειά του εκεί, με πα­λα­βά λεφτά σε σύ­γκρι­ση με ότι θα έπαιρ­νε στην Ελ­λά­δα. Αλλά ο Θα­νά­σης είχε ένα πρό­βλη­μα: του έλει­πε η πα­τρί­δα και κυ­ρί­ως το νησί που έκανε το αγρο­τι­κό του, η Σέ­ρι­φος. Πα­ρά­τη­σε λοι­πόν την ζωή του εκεί και πήρε τη θέση του μό­νι­μου γε­νι­κού για­τρού στη Σέ­ρι­φο που ήταν κενή για χρό­νια, γιατί κα­νείς δεν την ήθελε. Ο Θα­να­σης πα­ντρεύ­τη­κε κιό­λας στο νησί και βάλ­θη­κε να ορ­γα­νώ­σει το ια­τρείο. Αλλά σε λίγο καιρό, τα Σου­η­δι­κά πρό­τυ­πα στού­κα­ραν στον τοίχο της ελ­λη­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Καθώς δεν έβρι­σκε αντα­πό­κρι­ση δια της υπη­ρε­σια­κής οδού, αυ­το­σχε­δί­α­σε:  Έβγα­λε ένα δελ­τίο τύπου στην το­πι­κή εφη­με­ρί­δα, όπου εξη­γού­σε ότι ο νόμος για την πρω­το­βάθ­μια πε­ρί­θαλ­ψη είναι ανε­φάρ­μο­στος (οι Σε­ρι­φιώ­τες θα πρέ­πει να πη­γαί­νουν σε οι­κο­γε­νεια­κό για­τρό σε άλλο νησί! Λες και είναι εύ­κο­λο με 10 μπο­φόρ το χει­μώ­να!). Κα­λού­σε επί­σης σε αυ­το­ορ­γά­νω­ση: Έκανε μια λίστα στο φαρ­μα­κείο με βα­σι­κά πράγ­μα­τα και εξο­πλι­σμό που χρειά­ζε­ται το αγρο­τι­κό ια­τρείο, διαρ­κώς ανα­νε­ού­με­νη, ώστε όσοι θέ­λουν (και μόνο), κά­τοι­κοι και πα­ρα­θε­ρι­στές, να συν­δρά­μουν και να το ενι­σχύ­ουν, για να μπο­ρεί να πα­ρέ­χει βα­σι­κές υπη­ρε­σί­ες πε­ρί­θαλ­ψης. Σή­με­ρα ο Θα­νά­σης αντι­με­τω­πί­ζει Ε.Δ.Ε ότι δήθεν ρε­ζί­λε­ψε και πα­ρέ­καμ­ψε την υπη­ρε­σία του. Αντι­με­τω­πί­ζει επί­σης τις επι­θέ­σεις του δη­μάρ­χου, ο οποί­ος του είχε πει  αντί να κάνει λί­στες να παίρ­νει ο ίδιος λεφτά. Ο Θα­νά­σης του απά­ντη­σε «είμαι επι­στή­μο­νας, όχι ψάλ­της να βγάζω πα­νέ­ρι» 8) Ευ­τυ­χώς, αν όλα πάνε όπως τα θέλει το ελ­λη­νι­κό σύ­στη­μα, η Σου­η­δία, καλή της ώρα, είναι πάντα εκεί και πε­ρι­μέ­νει τον Θα­νά­ση. Που γύ­ρι­σε στην πα­τρί­δα του μόνο για να νιώ­σει «σαν ξενος, σαν ξε­νά­κι, σαν πα­ντά­ξε­νος». –