Στις 14 Δεκεμβρίου η δίκη Π. Ζαχαρίου για «εκβίαση» του Φ. Μανούση

Για την 14η Δεκεμ­βρίου 2018 έχει προσ­διο­ρι­στεί η εκδί­καση, ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Αθηνών επί κακουρ­γη­μά­των, μετά από ανα­βο­λές, της υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για εκβίαση κατ’ επάγγελµα και συνή­θεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση του εφο­πλι­στή κ. Φώτη Μανούση, τον άλλοτε στενό συνερ­γάτη του Δωδε­κα­νή­σιου πρώην υπουρ­γού Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής κ. Αρι­στο­τέλη Παυλίδη, κ. Πανα­γιώτη Ζαχα­ρίου.

Όπως ξανά­γραψε η «δ», η δικα­στική έρευνα της υπο­θέ­σεως από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Αθηνών ξεκί­νησε έπειτα από δισέ­λιδη επι­στολή που έστειλε τον Απρίλιο του 2007 ο τότε υπουρ­γός Αιγαίου κ. Παυ­λί­δης στον πρώην Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδα,́ επι­ση­μαί­νο­ντας ότι εκβιά­ζε­ται από τον εφο­πλι­στή κ. Φ. Μανούση, ιδιο­κτήτη της ακτο­πλοϊ­κής εται­ρείας SΑΟS Ferries, προ­κει­μέ­νου να τύχει ευνοϊ­κής μετα­χεί­ρι­σης στη δρο­μο­λό­γηση πλοίων του, στις άγονες γραμμές του Αιγαίου.

Στόχος του τελευ­ταίου, σύμφωνα με την επι­στολή, ήταν να εντα­χθούν τα 11 πλοία του στις επι­δο­τού­με­νες γραμμές του Αιγαίου. Η υπόθεση ανα­τέ­θηκε στον εισαγ­γε­λέα Εφετών κ. Ντο­γιάκο, ο οποίος αμέσως κάλεσε για κατά­θεση τον κ. Μανούση.

Ο κ. Μανού­σης ισχυ­ρί­στηκε ενώπιον του δικα­στι­κού λει­τουρ­γού ότι ο κ. Παυ­λί­δης από τις αρχές του 2006 προ­ω­θούσε τα συμ­φέ­ρο­ντα άλλων εφο­πλι­στών – αντα­γω­νι­στών του στη δρο­μο­λό­γηση πλοίων στο Ανα­το­λικό Αιγαίο. Ανέφερε μάλιστα χαρα­κτη­ρι­στικά την περί­πτωση κατα­κύ­ρω­σης δια­γω­νι­σμών σε επι­χει­ρη­μα­τία ο οποίος δρο­μο­λο­γούσε πλοία με ξένη σημαία και παρου­σί­αζε προ­βλή­ματα στην προ­έ­λευση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας του.

Επι­πλέον ο κ. Μανού­σης υπο­στή­ριξε στην κατά­θεσή του πως, παρ’ ότι είχαν ληφθεί απο­φά­σεις για από­συρση των πλοίων του συγκε­κρι­μέ­νου επι­χει­ρη­μα­τία από τις γραμμές του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, αυτά συνέ­χι­ζαν να εκτε­λούν τα δρο­μο­λό­για με το αιτιο­λο­γικό ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος εφο­πλι­στής έχει κατα­φύ­γει στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας και σε άλλα δικα­στικά όργανα.

Επι­πλέον υπήρξε καταγ­γε­λία του κ. Μανούση ότι το γραφείο του πρώην υπουρ­γού Αιγαίου προ­ω­θούσε τα συμ­φέ­ρο­ντα εται­ρείας από την περιοχή της Ρόδου στην κάλυψη τοπικής ακτο­πλοϊ­κής γραμμής.

Ο κ. Μανού­σης παρέ­δωσε στον Εισαγ­γε­λικό λει­τουργό ιδιό­χειρη επι­στολή την οποία είχε απο­στεί­λει στον κ. Παυλίδη, με την οποίαν τον ενη­μέ­ρωνε για αυτές τις παρα­τυ­πίες, που έφερναν την εται­ρεία του στο χείλος της οικο­νο­μι­κής κατα­στρο­φής.

Τέλος, ο κ. Μανού­σης φέρεται να έχει κατα­θέ­σει ότι «για τις παρά­νο­μες συναλ­λα­γές του με τον συνερ­γάτη του κ. Παυλίδη είχε ενη­με­ρώ­σει από τις αρχές του 2007 βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας».

Ο εφο­πλι­στής κατέ­θεσε ακόμη ότι έδωσε χρήματα στον συνερ­γάτη τού κ. Αρ. Παυλίδη προ­κει­μέ­νου να έχει «καλή μετα­χεί­ριση» η εται­ρεία του SΑΟS Ferries στα δρο­μο­λό­για της άγονης γραμμής από το υπουρ­γείο Αιγαίου.

Ο κ. Παυ­λί­δης μετά από τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε αρμο­δίως από τη Βουλή δεν παρα­πέμ­φθηκε για την υπόθεση αρμο­δίως.

Ο κ. Ζαχα­ρίου ωστόσο κατη­γο­ρεί­ται, σύµφωνα µε το παραπεµπτικό βούλευµα, ότι απέ­σπασε συνο­λικά το ποσό των 667.500 ευρώ από τον εφο­πλι­στή «εκβιά­ζο­ντας», µε αντάλλαγµα τη συµµετοχή του στους διαγωνισµούς των άγονων γραµµών, κάτι που ο κατηγορούµενος αρνεί­ται, επι­κα­λου­με­νος την οικο­νο­μική του ευρω­στία.

Ο κ. Μανού­σης φέρεται να ενδια­φε­ρό­ταν µε τα πλοία «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ» να ανα­κη­ρυ­χθεί µειοδότης σε διεθνή µειοδοτικό διαγωνισµό επι­λο­γής ανα­δό­χου εκτέ­λε­σης επι­δο­τού­με­νων δροµολογίων άγονης γραµµής µεταξύ των λιµένων Καβάλας, Λήµνου, Μυτι­λή­νης, Σάµου και µεταξύ των λιµένων Θεσ­σα­λο­νί­κης – Μυτι­λή­νης, που είχε προ­κη­ρύ­ξει το Υπουρ­γείο Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής από τις 25-9-2006, οι δια­δι­κα­σίες του οποίου εκκί­νη­σαν στις 20-11-2006.

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, που θα εξε­τα­στεί, ο κ. Ζαχα­ρίου φέρεται µε την ιδιό­τητα του διευ­θυ­ντή του πολι­τι­κού γρα­φείου του τότε Υπουρ­γού Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής, να επι­σκέ­φθηκε στις 3-11-2006, 14-11-2006, 6-12-2006 και 27-12-2006, τα γραφεία των ατοµικών και οικο­γε­νεια­κών ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών του κ. Μανούση και κατά τις παραµονές των Χρι­στου­γέν­νων του έτους 2006 την κατοι­κία του. Κατη­γο­ρεί­ται ότι ανέλαβε το ανωτέρω ποσό σε μετρητά και επι­τα­γές.

Περαι­τέρω κατη­γο­ρεί­ται ότι εξα­νά­γκασε τον κ. Μανούση, στις 8-1-2007, να κατα­θέ­σει, για λογαριασµό του σε τηρούµενο στο υποκατάστηµα Ρόδου της Εθνικής Τρά­πε­ζας, δικαιού­χος του οποίου είναι ο κ. Τσαµπίκος Τριοµµάτης,το χρηµατικό ποσό των 7.500 ευρώ.

Στις εξη­γή­σεις που έδωσε ο κ. Ζαχα­ρίου με την ιδιό­τητα του υπόπτου τέλεσης αξιό­ποι­νων πράξεων, υπο­στή­ριξε ότι είχε επι­σκε­φθεί το γραφείο του Φ. Μανούση τρεις ή τέσ­σε­ρις φορές.

Αρνή­θηκε, όμως, οποια­δή­ποτε άλλη σχέση με την υπόθεση, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν έλαβε ποτέ χρήματα από τον πλοιο­κτήτη. Οπως υπο­γράμ­μισε, δια­τη­ρούσε προ­σω­πική γνω­ρι­μία με τον κ. Μανούση μέσω άλλων εφο­πλι­στών με τους οποίους έχει συγ­γε­νι­κές σχέσεις. Στους λογα­ρια­σμούς του κ. Ζαχα­ρίου, βρέ­θη­καν κατα­θέ­σεις η προ­έ­λευση των οποίων δικαιο­λο­γή­θηκε από τον ίδιο.

Ο κ. Ζαχα­ρίου εργά­ζε­ται ως πολι­τι­κός μηχα­νι­κός και τα χρήματα που βρέ­θη­καν στους λογα­ρια­σμούς του προ­έρ­χο­νται, όπως τονί­σθηκε, από την εργασία του. Εχει προ­σκο­μί­σει στα πλαίσια της εισαγ­γε­λι­κής έρευνας πλήρη παρα­στα­τικά για αμοιβές που έλαβε αλλά και στοι­χεία που απο­δει­κνύ­ουν ότι προ­έρ­χο­νται από την εργασία του αφού μάλιστα για τις κατα­βο­λές σε πολι­τι­κούς μηχα­νι­κούς ακο­λου­θεί­ται μια αυστηρή δια­δι­κα­σία με παρα­κρά­τηση φόρων.

Από εκεί και πέρα το ποσό το οποίο αφορά τις καταγ­γελ­λό­με­νες απο­λα­βές σε ρευστό ανέρ­χε­ται περίπου σε 100.000 ευρω,́ ενώ τα υπό­λοιπα αφορούν επι­τα­γές του κ. Μανούση. Πρό­κει­ται για επι­τα­γές σε πληρωμή “εμού του ιδίου” που δεν φέρουν καμία οπι­σθο­γρά­φηση και οι οποίες δεν έχουν εισπρα­χθεί.

Ο κ. Παν. Ζαχα­ρίου, μετά την παρα­πο­μπή του είχε προβεί στην ακό­λουθη γραπτή δήλωση:

Η έκδοση του βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών, συνιστά ανα­γκαία δια­δι­κα­στική πράξη για την δικα­στική διε­ρεύ­νηση όπου μου δίδεται η δυνα­τό­τητα να απο­κρούσω τις ψευδείς καταγ­γε­λίες Μανούση και να παρου­σιάσω τα στοι­χεία της σκευω­ρίας που εξύφανε σε βάρος μου. Υπεν­θυ­μίζω ότι παρά το ότι δεν κατέ­θεσα στην ειδική κοι­νο­βου­λευ­τική επι­τροπή, το πόρισμά της, που απο­δέ­χθηκε η πλειο­ψη­φία της βουλής, ξεκά­θαρα ανα­φέ­ρει ότι δεν ευρέ­θη­σαν στοι­χεία ούτε ηθικής ούτε φυσικής αυτουρ­γίας για την εκβίαση που ισχυ­ρί­σθηκε ότι υπέστη ο κατή­γο­ρός μου.

Εχοντας εμπι­στο­σύνη στην Δικαιο­σύνη θα πορευτώ την δικα­στική οδό, όπως ακριβώς προ­βλέ­πε­ται από την Ποινική Δικο­νο­μία, με την βεβαιό­τητα ότι θα απο­δε­χθεί, η σε βάρος μου μεθό­δευση, μέχρις της δικαιώ­σεώς μου.