Γιάννης Παππάς: Πρωθυπουργός υπό σύγχυση και επιτήρηση ο Αλέξης Τσίπρας

Τις τελευ­ταίες ημέρες έχουμε όλοι γίνει θεατές ενός απί­στευ­του ρεσιτάλ κυνι­σμού  και υπο­κρι­σίας του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έχοντας συνει­δη­το­ποι­ή­σει την ήττα στις επό­με­νες εκλογές  προ­σπα­θεί, υπα­κού­ο­ντας στις συμ­βου­λές των επι­κοι­νω­νιο­λό­γων του να αλλάξει,  μάταια  βέβαια, το κλίμα και να περιο­ρί­σει το μέγεθος της επερ­χό­με­νης ήττας.

Στα πλαίσια αυτής της προ­σπά­θειας πλη­ρο­φο­ρη­θή­καμε  όλοι  ότι την Τρίτη στις 27 Νοεμ­βρίου την  επί­σκεψη στο Μάτι και τη  συνά­ντηση με τους πυρό­πλη­κτους κατοί­κους της περιο­χής. Αρχικά κανείς δεν θα είχε αντίρ­ρηση για αυτή την επί­σκεψη, αντι­θέ­τως θα έλεγα ότι καθυ­στέ­ρησε για μια ακόμη φορά να επι­σκε­φτεί την πολύ­παθη περιοχή.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός επέλεξε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει την επί­σκεψη αυτή μια ημέρα που τα Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης (Μ.Μ.Ε) είχαν απεργία και η επί­σκεψη και τα παρα­λει­πό­μενά της θα καλύ­πτο­νταν δημο­σιο­γρα­φικά την επομένη και προ­φα­νώς δεν θα απο­τε­λούσε πρώτη είδηση. Πλη­ρο­φο­ρη­θή­καμε επίσης πως τον πρω­θυ­πουργό δεν θα έβλεπαν οι πυρό­πλη­κτοι κάτοι­κοι της περιο­χής αλλά είχε προη­γη­θεί αυστηρή επιλογή αυτών που θα παρί­στα­ντο και που ήταν –συμ­πτω­μα­τικά -ψηφοφόροι του Σύριζα και κομ­μα­τικά στελέχη. Δυστυ­χώς αυτός είναι ο πρω­θυ­πουρ­γός μας, απο­κομ­μέ­νος από την πραγ­μα­τι­κό­τητα και την κοι­νω­νία επι­λέ­γει συνει­δητά να απευ­θύ­νε­ται μόνο σε κομ­μα­τικά στελέχη, σε κλα­κα­δό­ρους,  σε μετα­κλη­τούς και έμμι­σθους που μας χρεώνει και πλη­ρώ­νουμε όλοι μας και με τον τρόπο αυτό δια­σφα­λί­ζει ότι η έκδηλη οργή και αγα­νά­κτηση του κόσμου για τις κυβερ­νη­τι­κές επι­λο­γές και πολι­τι­κές δεν θα τον «αγγίξει».

Όμως ούτε αυτό, δηλαδή μια στημένη εκδή­λωση, δεν είναι ικανοί οι του ΣΥΡΙΖΑ να πετύ­χουν. Ο κ. Τσίπρας, όταν ερω­τή­θηκε από μια κάτοικο  τι θα γίνει με το επίδομα των 2.000 ευρώ που περι­μέ­νουν από τον Ιούλιο οι πυρό­πλη­κτοι δεν δίστασε να απο­κα­λύ­ψει τον πραγ­μα­τικό του εαυτό και με τον κυνισμό που τον δια­κρί­νει να πει στην δικαίως δια­μαρ­τυ­ρό­μενη γυναίκα: «Να σου πω κάτι; Και να έπαιρ­νες τα 2.000 ευρώ τι θα τα έκανες; Θα τα σπα­τά­λα­γες».

Ακού­γο­ντας αυτή τη δήλωση ένιωσα θλίψη και οργή. Θλίψη, αρχικά, γιατί ο πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας δεν γνω­ρί­ζει βασικές αρχές της γραμ­μα­τι­κής της γλώσσας μας και την κακο­ποιεί επα­νει­λημ­μένα και κυρίως γιατί ο πρω­θυ­πουρ­γός μας όχι μόνο δεν βρί­σκε­ται κοντά στο λαό του, δεν τον αφου­γκρά­ζε­ται αλλά είναι απο­κομ­μέ­νος και απο­μα­κρυ­σμέ­νος από το λαό και την κοι­νω­νία, δεν ενδια­φέ­ρε­ται για τις αγωνίες, τις ανη­συ­χίες και τους φόβους του αλλά το μόνο που τον ενδια­φέ­ρει είναι η παρα­μονή στην εξουσία.

Ένιωσα οργή γιατί δια­πί­στωσα για ακόμη φορά το θράσος του κυρίου Τσίπρα, ο οποίος όταν τον ρωτάει μια ταλαι­πω­ρη­μένη γυναίκα που η ζωή της ανα­τρά­πηκε σε λίγες ώρες τι θα γίνει με το επίδομα που ό ίδιος είχε υπο­σχε­θεί και που έχουν περάσει 4 μήνες και δεν έχει πάρει ούτε ευρώ έχει το απύθ­μενο θράσος να της πει ότι και να το έπαιρ­νες θα το σπα­τά­λα­γες. Δεν είχε την γεν­ναιό­τητα, το σθένος να ζητήσει μια συγνώμη, να βρει μια δικαιο­λο­γία αλλά την ειρω­νεύ­τηκε παί­ζο­ντας με τον πόνο της.

Στη συνέ­χεια τον ακού­σαμε να κτίζει νοσο­κο­μείο στο Μάτι λέγο­ντας πως «είκοσι εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ είναι να τα βάλουμε να φτιά­ξουμε ένα νοσο­κο­μείο για την περιοχή» όταν δεν μπορεί να δώσει το ένα δέκατο που είναι τα επι­δό­ματα στους πυρό­πλη­κτους!!!

Ο λαϊ­κι­σμός και  το ψέμα του κυρίου Τσίπρα πραγ­μα­τικά είναι απί­στευτα. Κύριε Τσίπρα λίγες μέρες μετά είχατε το θράσος να λέτε ότι δεν σας φρου­ρούν, ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι κατα­κλυ­σμένο από κλούβες και διμοι­ρίες των Ματ παρου­σιά­ζο­ντας πάλι μια άλλη,  μια εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Ματαιο­πο­νείτε  κύριε Τσίπρα πιστεύ­ο­ντας ότι μιλώ­ντας σε κομ­μα­τι­κούς στρα­τούς, αλλοιώ­νο­ντας την πραγ­μα­τι­κό­τητα που όλοι βιώ­νουμε και λαϊ­κί­ζο­ντας ότι θα κατα­φέ­ρετε να περιο­ρί­σετε την ήττα σας. Ζείτε και είστε μακριά από το λαό, ο οποίος σας γνώρισε πλέον μετά από τέσσερα έτη κυβέρ­νη­σης και είστε ένα πρω­θυ­πουρ­γός που δεν μπορεί να κυκλο­φο­ρή­σει, που επι­λέ­γει ακρο­α­τή­ρια που φοβάται και δεν τολμά να πλη­σιά­σει την κοι­νω­νία για να μην γίνει κοι­νω­νός της αγα­νά­κτη­σης και της οργής που δια­κα­τέ­χει το λαό, είστε ένας πρω­θυ­πουρ­γός υπό επι­τή­ρηση και σε σύγχυση και δυστυ­χώς για όλους μας αυτό σας καθιστά  ακόμα πιο επι­κίν­δυνο για τη χώρα μας.