Μητσοτάκης: Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να επιρρίψουν αλλού τις ευθύνες-Τι θα κάνω εγώ για την Πολιτική Προστασία

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέ­ντευξη προέβη ο αρχηγός της ΝΔ, Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, την πρώτη που παρα­χώ­ρησε μετά από τα τραγικά γεγο­νότα που εκτυ­λί­χθη­καν στην Ανα­το­λική Αττική.

«Έχω επι­σκε­φτεί πολλούς τόπους κατα­στρο­φής, αλλά τα αισθή­ματα, τα οποία μου προ­κά­λεσε αυτή η τρα­γω­δία, ήταν πάρα πολύ έντονα. Ένα μεγάλο γιατί. Γιατί έπρεπε να γίνει αυτό; Γιατί τόσοι άνθρω­ποι έχασαν -κατά την άποψή μου τελείως άδικα- τη ζωή τους;», σημεί­ωσε ο πρό­ε­δρος της ΝΔ τονί­ζο­ντας παράλ­ληλα πως η στιγμή που επι­σκέ­φθηκε το οικό­πεδο στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 26 συμπο­λί­τες μας, αγκα­λια­σμέ­νοι, που δεν μπο­ρού­σαν να ξεφύ­γουν από την πύρινη λαίλαπα, ήταν ότι χει­ρό­τερο έχει αισθαν­θεί στη ζωή του. «Δεν περι­γρά­φε­ται με λόγια», σημειώ­νει σε συνέ­ντευξή του στην Athens Voice.

«Και σήμερα ακόμα δεν έχουμε επίσημο κατά­λογο νεκρών, να μπο­ρέ­σουμε να τους πεν­θή­σουμε, να τους θρη­νή­σουμε, όπως τους αρμόζει. Είναι βαθιά προ­σβολή, ξέρετε, στην μνήμη των νεκρών. Ίσως κάποιοι αισθά­νο­νται ότι, αν δώσουν στη δημο­σιό­τητα τα ονόματά τους, θα ξεκι­νή­σει ένας και­νούρ­γιος κύκλος προ­σω­πι­κών ιστο­ριών. Αλλά κάθε νεκρός έχει τη δική του, προ­σω­πική ιστορία. Και κάθε οικο­γέ­νεια σήμερα ζει ένα προ­σω­πικό δράμα. Το ελά­χι­στο, το οποίο μπο­ρούμε να κάνουμε είναι να τους κατα­γρά­ψουμε και να τους τιμή­σουμε μετά, όπως τους αξίζε», τόνισε επι­προ­σθέ­τως ο αρχηγός της ΝΔ.

Παράλ­ληλα ζητά την προ­κή­ρυξη εκλογών, στις 20 Αυγού­στου, ώστε να υπάρξει μια επα­νεκ­κί­νηση για τη χώρα αντί για φιέστες καθαρής εξόδου. «Το μόνο το οποίο μένει στον κ. Τσίπρα να κάνει, είναι στις 20 Αυγού­στου, ημε­ρο­μη­νία ορόσημο κατά τον ίδιο- έξοδος από το πρόγραμμα-, αντί να στήσει φιέστες, να προ­κη­ρύ­ξει εκλογές. Και μετά από 4 εβδο­μά­δες να απο­φα­σί­σει ο ελλη­νι­κός λαός για το πώς και με ποιον τρόπο και με ποιους πρέπει να πορευ­τούμε στο μέλλον», υπο­γραμ­μί­ζει συμπλη­ρώ­νο­ντας πως θεωρεί ότι ο τόπος χρειά­ζε­ται «ένα πολι­τικό restart που μπορεί να προ­κύ­ψει μόνο μέσα από εκλογές».

Για την ανάληψη πολι­τι­κής ευθύνης από τον Αλέξη Τσίπρα

Ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ανα­φέρ­θηκε και στην ανάληψη της πολι­τι­κής ευθύνης την οποία και ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρ­κεια του έκτα­κτου υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου στο Μέγαρο Μαξίμου: «Δεν αντι­λαμ­βά­νο­μαι την αφη­ρη­μένη ανάληψη πολι­τι­κής ευθύνης από τον πολι­τικό προϊ­στά­μενο της Κυβέρ­νη­σης, από τον Πρω­θυ­πουργό. Τι σημαί­νει «ανα­λαμ­βάνω την πολι­τική ευθύνη»; Όταν την ανέλαβε, δεν έκανε απο­λύ­τως τίποτα. Έπρεπε, κάτω από τη μεγάλη πίεση της κοινής γνώμης να αντι­λη­φθεί ότι έπρεπε να προβεί στην αντι­κα­τά­σταση κάποιων υπη­ρε­σια­κών στε­λε­χών, που σίγουρα έχουν τις δικές τους ευθύνες γι’ αυτήν την τρα­γω­δία. Αλλά, ξέρετε, το πρό­βλημα δεν είναι μόνο η πρω­το­φα­νής ανι­κα­νό­τητα του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού.

Ενός κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού που κάθε μέρα που περνάει αδυ­να­τί­ζει και περισ­σό­τερο. Πάντα είχε τις αδυ­να­μίες του, αλλά σήμερα είναι σε πολύ χει­ρό­τερη κατά­σταση, ως απο­τέ­λε­σμα συγκε­κρι­μέ­νων επι­λο­γών.  Είναι και ο κυνι­σμός και η άθλια από­πειρα επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης μιας μεγάλης τρα­γω­δίας. Αντί κάποιοι να σκύψουν το κεφάλι, να συναι­σθαν­θούν αυτό το οποίο έγινε, το μόνο που τους ενδιέ­φερε ήταν να κου­νή­σουν το δάκτυλο, να επιρ­ρί­ψουν ευθύνες σε άλλους, στους αυθαι­ρε­τού­χους, στους πολίτες, οι οποίοι κάηκαν, στους ίδιους τους νεκρούς. Και να πουν ότι εμείς δεν φταίμε για τίποτα, διότι όλα αυτά είναι παθο­γέ­νειες 40 ετών. Όταν -προσέξτε- ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ήταν αυτός που έδωσε την εντολή να κατα­τε­θεί η τρο­πο­λο­γία τότε, που φέρει και την υπο­γραφή των αρμο­δίων υπουρ­γών, για την ανα­στολή των κατε­δα­φί­σεων. Να στα­μα­τή­σουμε, λοιπόν, επι­τέ­λους σ’ αυτόν τον τόπο να προ­σποιού­μα­στε. Και ηγεσία, για εμένα, σημαί­νει πραγ­μα­τική ανάληψη ευθύνης. Εγώ περί­μενα, στα πρόσωπα των ανθρώ­πων αυτών που δια­χει­ρί­στη­καν την κρίση, να δω -με πρώτο τον Πρωθυπουργό- πραγ­μα­τική συντριβή. Αντ’ αυτού, είδα πάλι χθες αυτήν τη θλιβερή επι­κοι­νω­νιακή φιέστα στο Λαύριο, ούτε καν στο Μάτι, στο Λαύριο, 30 χιλιό­με­τρα μακριά από το Μάτι, χαμό­γελα και χαριε­ντί­σματα. Είναι ντροπή και είναι θλιβερό το θέαμα, για άλλη μια φορά».

Για τις εξαγ­γε­λίες Τσίπρα για τα αυθαί­ρετα και την πολι­τική προ­στα­σία

Ο κ. Μητσο­τά­κης ανα­φέρ­θηκε και στις χθε­σι­νές πρω­το­βου­λίες που ανα­κοί­νωσε από το Λαύριο ο Αλέξης Τσίπρας: «Κυβερ­νάει 3,5 χρόνια. Αν είχε πραγ­μα­τική διάθεση, θα είχε αντι­με­τω­πί­σει το υπαρκτό αυτό πρό­βλημα πολύ πιο νωρίς. Μιλάτε σε έναν άνθρωπο, ο οποίος εδώ και μια δεκα­ε­τία -γιατί ασχο­λού­μαι πολλά χρόνια με το θέμα αυτό- έχει πει δημόσια ότι πρέπει να προ­χω­ρή­σουμε σε κατε­δα­φί­σεις αυθαι­ρέ­των, σε αιγια­λούς, σε ρέματα, σε ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις. Παρα­βιά­ζει, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας ανοι­κτές θύρες. Το ερώτημα είναι, γιατί δεν το έκανε, 3,5 χρόνια; Και τι μάθαμε τελικά και σήμερα από αυτήν την τρα­γω­δία; Μιλάμε για επι­χει­ρη­σια­κούς υπεύ­θυ­νους. Ξέρετε τι θα περί­μενα από τον κ. Τσίπρα; Στην κρίσιμη θέση του Γραμ­μα­τέα Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας να κάνει πραγ­μα­τικά μια προ­σπά­θεια να επι­λέ­ξει -αν είναι δυνατόν και με δια­κομ­μα­τική συναίνεση- ένα πρόσωπο ανα­γνω­ρι­σμέ­νου κύρους και επι­χει­ρη­σια­κής επάρ­κειας. Αντ’ αυτού, επέλεξε ένα κομ­μα­τικό στέ­λε­χος του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο μάλιστα έχει ένα γκρίζο παρελ­θόν σε εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα. Έμαθε άραγε τίποτα ο κ. Τσίπρας από όλα αυτά τα τραγικά τα οποία έγιναν τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες; Φοβάμαι πως όχι. Άρα, τα κρο­κο­δεί­λια δάκρυα και η δήθεν προ­σπά­θεια να μας πει ότι κάτι αλλάζει, δεν επι­βε­βαιώ­νε­ται από τις ίδιες τις επι­λο­γές τις οποίες κάνει»

«Τι θα κάνω εγώ για την Πολι­τική Προ­στα­σία»

Υπο­γράμ­μισε δε πως θα ήταν το δικό του κρι­τή­ριο για την κατάλ­ληλη επιλογή του υπευ­θύ­νου για την πολι­τική προ­στα­σία. «Έχω πει ότι  θα επι­κοι­νω­νήσω με τους καλύ­τε­ρους και αυτήν την εντολή ζητώ από τον ελλη­νικό λαό. Μία επα­να­φορά στην αξιο­κρα­τία και στη δυνα­τό­τητα να μπο­ρούμε να επι­λέ­γουμε τους καλύ­τε­ρους ανθρώ­πους για τις κατάλ­λη­λες θέσεις. Χρεια­ζό­μα­στε άνθρωπο με μεγάλη επι­χει­ρη­σιακή επάρ­κεια. Με τεχνο­κρα­τική γνώση και με δυνα­τό­τητα, σε μία στιγμή κρίσης, να ανα­λά­βει ο ίδιος την προ­σω­πική ευθύνη, να πάρει δύσκο­λες απο­φά­σεις. Αυτό σημαί­νει Γραμ­μα­τέας Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας. Και βέβαια τη δυνα­τό­τητα να χτίσει και από κάτω του έναν Οργα­νι­σμό, ο οποίος θα κάνει πρόληψη, θα εκπονεί σχέδια εκκέ­νω­σης, θα κατα­τάσ­σει περιο­χές στη χώρα ανάλογα με την επι­κιν­δυ­νό­τητά τους. Πράγ­ματα για τα οποία έχω μιλήσει πολλές φορές, εδώ και πολλά χρόνια. Δεν τα ανα­κά­λυψα τώρα αυτά. Γι’ αυτό και θλί­βο­μαι, περισ­σό­τερο, γιατί έχουμε κάνει πολλές φορές αυτές τις συζη­τή­σεις και δεν εξαιρώ τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις από ευθύνες. Μόνο που αυθαί­ρετα υπήρχαν και στο παρελ­θόν, αλλά τώρα χαθήκαν 91 άνθρω­ποι χωρίς κανείς να μπει στον κόπο, έστω και την τελευ­ταία στιγμή, να δώσει μία εντολή εκκέ­νω­σης. Και για αυτό  υπάρ­χουν ευθύνες. Και οι ευθύνες θα διε­ρευ­νη­θούν από τη Δικαιο­σύνη. Έχω μεγάλη εμπι­στο­σύνη στη Δικαιο­σύνη. Θα απο­δο­θούν. Οι πολι­τι­κές ευθύνες όμως είναι εδώ και αυτό το οποίο, σας λέω, ενοχλεί ακόμα περισ­σό­τερο, είναι ότι όσο αυξάνει το δια­ζύ­γιο που παίρνει ο κύριος Τσίπρας με την κοι­νω­νία, τόσο εντεί­νε­ται η αλα­ζο­νεία του. Και αυτό είναι ασυγ­χώ­ρητο».

πηγή Καθη­με­ρινή