Ο κακός μας ο καιρός

Καται­γί­δες και χαλάζι κατα­κα­λό­καιρο. Λες και ο καιρός συνω­μό­τησε με την γενική μας κατά­σταση και αντι­κα­το­πτρί­ζει συμ­βο­λικά την ρευ­στό­τητα και την σύγχυση που μας περι­τυ­λί­γουν, Επειδή όμως αυτά είναι μετα­φυ­σι­κές… σκέψεις, ας επι­στρέ­ψουμε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Τρία χρόνια πριν, στη σύνοδο για την κλι­μα­τική αλλαγή στο  Παρίσι , τότε που ο πρό­ε­δρος Τραμπ χαρα­κτή­ριζε το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου «φιάσκο». Τρία χρόνια  από την ιστο­ρική συμ­φω­νία του Παρι­σιού, για τον περιο­ρι­σμό της αύξησης της θερ­μο­κρα­σίας κάτω από το κρίσιμο όριο των 2 βαθμών Κελσίου. Ηδη, μία αύξηση κατά 1 βαθμό ήταν αρκετή για να προ­κα­λέ­σει ακραία καιρικά. Οι χώρες κιν­δυ­νεύ­ουν να μην μπορούν πλέον να ικα­νο­ποιούν τις ζωτικές ανάγκες των πλη­θυ­σμών τους, με τον κίνδυνο της πείνας, των συγκρού­σεων και πολέμων για το αγαθό που γίνεται όλο και πιο σπάνιο, το νερό. Η απορ­ρύθ­μιση του κλί­μα­τος μετα­μορ­φώ­νει εύφορες περιο­χές σε ξερό­το­πους. Δεν υπάρχει μέλλον χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τη σχέση μας με τη φύση. Καθαρός αέρας, καθαρό νερό ,ανα­κύ­κλωση και δια­χεί­ριση των απο­βλή­των, καθαρή ενέρ­γεια είναι οι θησαυ­ροί που πρέπει να παρα­δώ­σουμε στις επό­με­νες γενιές. Η έρευνα, η πράσινη τεχνο­λο­γία και η και­νο­το­μία μπορούν να συμ­βάλ­λουν στη μετά­βαση στη σύγ­χρονη κοι­νω­νία που λει­τουρ­γεί μέσα στα πλαίσια της οικο­λο­γι­κής οικο­νο­μίας. Άλλωστε σε αυτό που όλοι συμ­φω­νούν είναι ότι η κλι­μα­τική αλλαγή θα είναι ο κύριος λόγος μετα­νά­στευ­σης στο μέλλον.