Αθώοι οι δύο κατηγορούμενοι στην υπόθεση της δήθεν κλοπής και απόπειρας πώλησης πίνακα του Ρούμπενς

Αθώοι κρί­θη­καν προχθές, μετά από μια μαρα­θώ­νια συνε­δρί­αση του Β’ Τρι­με­λούς Εφε­τείου Αθηνών και με ομόφωνη απόφαση αυτού κατόπιν απαλ­λα­κτι­κής εισή­γη­σης του Εισαγ­γε­λέα της έδρας, η 43χρονη Ροδί­τισσα τηλε­περ­σόνα, στα ιδιω­τικά κανάλια των Αθηνών “Τηλεφώς” και “Kontra” Α. Μ. του Π. και ο 68χρονος αντικέρ Ι. Ζ. του Δ., κατη­γο­ρού­με­νοι στην πολύ­κροτη υπόθεση κλοπής και από­πει­ρας πώλησης του ανε­κτί­μη­της αξίας πίνακα με τίτλο “Το κυνήγι του Καλυ­δώ­νιου Κάπρου” του Φλα­μαν­δού καλ­λι­τέ­χνη Πέτερ Πάουλ Ρού­μπενς.

Στην δίκη υπήρξαν σοβαρές ανα­τρο­πές, που ήλθαν να εκθέ­σουν επι­τε­λείς του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, αφού φέρεται να προ­έ­κυψε ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος πίνακας δεν ήταν εκείνος που είχε κλαπεί από το μουσείο της Γάνδης και συγκε­κρι­μένα “Το κυνήγι του Καλυ­δώ­νιου Κάπρου”!!!

Ο πίνακας, που είχε κατα­σχε­θεί και για τον οποίο προ­κλή­θηκε πανελ­λή­νιος σάλος φέρεται συγκε­κρι­μένα να είναι «Το κυνήγι της Ατα­λά­νης», ενώ πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι εκείνος, της ανε­κτί­μη­τής αξίας, έχει πωληθεί σε δημο­πρα­σία στην Αμερική!!

Πολύς λόγος έγινε μάλιστα στη δίκη ότι παρότι για να πιστο­ποι­η­θεί η ταυ­τό­τητα του πίνακα απαι­τού­νται στο εξω­τε­ρικό 4 εξει­δι­κευ­μένα εργα­στή­ρια, οι διω­κτι­κές αρχές στην Ελλάδα αρκέ­στη­καν στην κατά­θεση ενός αρχαιο­λό­γου.

Ήταν μάλιστα τόσο επι­πό­λαιη η «σπουδή» που υπήρξε στην υπόθεση αφού δεν εκτι­μή­θηκε ότι οι φερό­με­νοι ως αρχαιο­κά­πη­λοι, δεν είχαν λάβει μέτρα αυτο­προ­στα­σίας με τον αντικέρ να έχει στην προθήκη του κατα­στή­μα­τος του τον συγκε­κρι­μένο πίνακα σε δημόσια θέα!!

Εν πάση περι­πτώ­σει η Ροδί­τισσα εφέρετο να απαι­τούσε περίπου έξι εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ με τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό της για την πώληση του έργου, ανα­ζη­τώ­ντας αγο­ρα­στές στην Ελλάδα και το εξω­τε­ρικό.

Η Ροδί­τισσα επέ­μεινε πως τον πίνακα, της τον δώρισε Ιταλός φίλος της, με τον οποίο είχε σχέσεις κατά τη διάρ­κεια των δια­κο­πών τους στη Ρόδο το έτος 2003.

Σύμφωνα με το δικη­γόρο της, πιθα­νό­τατα ο Ιταλός γνώριζε πως το έργο είχε κλαπεί από Μουσείο και για αυτό ήθελε να το «ξεφορ­τω­θεί».

Η παρου­σιά­στρια, αρνή­θηκε πως γνώριζε κάτι περισ­σό­τερο για τον πίνακα, ενώ – όπως ισχυ­ρί­ζε­ται – πλη­ρο­φο­ρή­θηκε την αξία του από τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό της αντικέρ, που της είπε ότι «αξίζει πολλά».

Για τον λόγο αυτό, όπως υπο­στή­ριξε, του έδωσε να που­λή­σει τον πίνακα, τον οποίο, τελικά της επέ­στρεψε, όταν συνε­λή­φθη­σαν από την αστυ­νο­μία.

Θυμί­ζουμε ότι ο πίνακας που εφέρετο να είχε κλαπεί το 2001 από το μουσείο της Γάνδης, βρέθηκε σε ξενο­δο­χείο στη Γλυφάδα.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που είχαν συγκε­ντρώ­σει οι Ελληνες αξιω­μα­τι­κοί του Τμή­μα­τος Δίωξης Αρχαιο­κα­πη­λίας, ο πίνακας του Ρού­μπενς εκλάπη κατά τη διάρ­κεια μετα­φο­ράς του στο μουσείο, κι από τότε οι έρευνες της Ιντερ­πόλ για τον εντο­πι­σμό του απέ­βη­σαν άκαρπες.

Οι αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛΑΣ είχαν πλη­ρο­φο­ρίες από τον ιδιω­τικό αστυ­νο­μικό Γιώργο Τσού­καλη ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος πίνακας βρί­σκε­ται στη χώρα μας και επι­χει­ρεί­ται να που­λη­θεί από δύο ιδιώτες έναντι 6 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ. εντό­πι­σαν τον παλαιο­πώλη και την παρου­σιά­στρια, η οποία διέμενε σε δια­μέ­ρι­σμα πάνω από το παλαιο­πω­λείο, εμφα­νί­στη­καν σαν υπο­ψή­φιοι αγο­ρα­στές και αφού προ­χώ­ρη­σαν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και έγινε η αγο­ρα­πω­λη­σία, τους συνέ­λα­βαν.

Η Ροδί­τισσα κατη­γο­ρού­μενη ξεκί­νησε την εκπομπή της Τηλεφώς “Πίστευε ή μη, ερεύνα” με τον διάσημο πίνακα του Ραφαήλ, «Η σχολή των Αθηνών».

Πρό­κει­ται για μια εκπομπή, που ασχο­λού­νταν με μια γκάμα θεμάτων που κάλυπτε την δια­τροφή και την υγεία μέχρι την σκο­τεινή ιστορία των Ναϊτών Ιπποτών και τους ελευ­θε­ρο­τέ­κτο­νες. Παρου­σιάζε συγκε­κρι­μένα εκπο­μπές για τον του­ρι­σμό, την ενέρ­γεια, τις λοι­μώ­ξεις, την δια­τροφή, τους Illuminati, τους Εβραί­ους, την βιο­λο­γία και την τεχνητή νοη­μο­σύνη, την πολι­τική και πολλά άλλα. Κορίτσι μορ­φω­μένο, με ευρείες γνώσεις και πολλά ενδια­φέ­ρο­ντα και κυρίως λάτρης της τέχνης.

Το τελευ­ταίο φαί­νε­ται και από τον πίνακα που είχαν φόντο οι τίτλοι της εκπο­μπής της. Με αδυ­να­μία στην ύστερη ανα­γέν­νηση και το φλα­μαν­δικό μπαρόκ.

Ενας Ιταλός μπίζ­νε­σμαν μάλιστα εφέρετο ως ο εγκέ­φα­λος της μετα­φο­ράς των σπάνιων έργων τέχνης στη χώρα μας. Ανάμεσα στους άλλους πίνακες που έφερε στην Ελλάδα ήταν και ο συγκε­κρι­μέ­νος.

Πρό­κει­ται για Ιταλό υπήκοο, ο οποίος την τελευ­ταία δεκα­ε­τία ζει μεταξύ Ιταλίας και ενός κράτους της κεντρι­κής Ευρώπης και είναι ιδιο­κτή­της αντι­προ­σω­πείας πολυ­τε­λών αυτο­κι­νή­των σε μεγάλη πόλη της Γηραιάς Ηπείρου.

Μάλιστα, έπειτα από ενδε­λεχή έρευνα του τμή­μα­τος Αρχαιο­κα­πη­λίας της Ασφά­λειας Αττικής έχει δια­πι­στω­θεί πως κατά το παρελ­θόν ο συγκε­κρι­μέ­νος άνθρω­πος έχει πράγ­ματι επι­σκε­φτεί τη χώρα μας του­λά­χι­στον τρεις φορές.

Παράλ­ληλα, οι διω­κτι­κές αρχές είχαν κατα­λή­ξει στο συμπέ­ρα­σμα πως ο άνθρω­πος τον οποίο υπο­πτεύ­ο­νται ως τον μετα­φο­ρέα του κλεμ­μέ­νου πίνακα του Φλα­μαν­δού ζωγρά­φου έχει επαφές με συμπα­τριώ­τες του που ανήκουν στην ελίτ της ιτα­λι­κής μαφίας και ασχο­λού­νται με έργα τέχνης, τα οποία βέβαια δεν έχουν φτάσει στα χέρια τους με νόμιμο τρόπο.

Εξάλλου, το επίμαχο καλο­καίρι, που η γνωστή Ροδί­τισσα παρου­σιά­στρια επι­κα­λεί­ται την παρου­σία του Ιταλού φίλου της στη Ρόδο, όπου της παρέ­δωσε τον πίνακα, στο ίδιο νησί βρι­σκό­ταν και ο Ιταλός έμπορος πολυ­τε­λών αυτο­κι­νή­των, και μάλιστα την ίδια περίοδο.

Αυτό το ταξίδι το έχουν επι­βε­βαιώ­σει οι ελλη­νι­κές αρχές και από την έρευνα που έκαναν στα αρχεία διά­φο­ρων υπη­ρε­σιών προ­έ­κυψε πως ο σκοπός του ταξι­διού του συγκε­κρι­μέ­νου ανθρώ­που στη Ρόδο ήταν καθαρά… επι­χει­ρη­μα­τι­κός, καθώς μετέ­φερε πολυ­τε­λές αυτο­κί­νητο που είχε παραγ­γεί­λει Ροδίτης επι­χει­ρη­μα­τίας, ο οποίος είναι και συλ­λέ­κτης έργων τέχνης!

Σύμφωνα με την 43χρονη γυναίκα η ιστορία εκτεί­νε­ται χρονικά από το καλο­καίρι του 2003 στη Ρόδο. Η τηλε­περ­σόνα, όπως λέει, γνω­ρί­ζει έναν Ιταλό, ονόματι G. F. από τη Νάπολη και ανα­πτύσ­σε­ται μεταξύ τους ειδύλ­λιο.

«Το καλο­καίρι του 2003 έμενα στην πόλη της Ρόδου με τους γονείς μου. Εκεί γνώρισα τον G. F., ο οποίος από ό, τι μου είχε πει κατα­γό­ταν από τη Νάπολη. Μεταξύ μας ανα­πτύ­χθηκε ένα ειδύλ­λιο το οποίο συνε­χί­στηκε και για λίγο χρονικό διά­στημα στην Αθήνα, όπου ήρθα περίπου τον μήνα Σεπτέμ­βριο», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η σχέση της με τον Ιταλό διαρκεί μέχρι τις αρχές Σεπτεμ­βρίου όταν εκείνος της ανα­κοι­νώ­νει ότι πρέπει να φύγει για τη χώρα του και της κάνει δώρο έναν πίνακα, λέγο­ντάς της ότι είναι ένα καλό αντί­γραφο ενός μεγάλου ζωγρά­φου. Η παρου­σιά­στρια, απο­γοη­τευ­μένη από το τέλος της σχέσης της παίρνει τον πίνακα και τον κρεμάει στο τοίχο του σπιτιού της για να «τον θυμάται».

Ο πίνακας που είχε κλαπεί από μουσείο του Βελγίου το 2001, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της 43χρονης γυναί­κας, παρέ­μεινε κρε­μα­σμέ­νος στον τοίχο του σπιτιού της για οκτώ χρόνια. Ξαφνικά το 2011 απο­φα­σί­ζει να τον πάει «για μια γνώμη» στον αντικέρ, ο οποίος δια­τη­ρεί κατά­στημα στην Πλάκα με αντι­κεί­μενα οικια­κής δια­κό­σμη­σης παντός είδους.

Οι δυο κατη­γο­ρού­με­νοι ανέ­φε­ραν κατη­γο­ρη­μα­τικά πως «ουδεμία γνώσιν είχαν για την προ­έ­λευση του πίνακα, τον δημιουργό του και την αξία του».

Σημειώ­νε­ται ότι από την πρώτη στιγμή είχε υπάρξει πλη­ρο­φο­ρία από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Γάνδης στο Βέλγιο, που έφερερε τον πίνακα που είχε κατα­σχε­θεί να έχει φιλο­τε­χνη­θεί από μαθητή του διά­ση­μου ζωγρά­φου.

Το ελλη­νικό υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού εξέδωσε ωστόσο ανα­κοί­νωση, στην οποία ανέφερε ότι το έργο πιστο­ποι­ή­θηκε.

Σύμφωνα με την εκπρό­σωπο του μου­σείου, «Το κυνήγι του Καλυ­δώ­νιου Κάπρου» «απο­δι­δό­ταν παλαιό­τερα στον Ρού­μπενς», όμως «σήμερα θεω­ρεί­ται έργο ενός από τους μαθητές του».

«Το κυνήγι του Καλυ­δώ­νιου Κάπρου, μια σκηνή από την ελλη­νική μυθο­λο­γία, είναι πιθανόν να είναι αντί­γραφο, φτιαγ­μένο από έναν από τους βοηθούς του Ρού­μπενς, από τον πρω­τό­τυπο πίνακα, ο οποίος βρί­σκε­ται αυτή τη στιγμή σε μια ιδιω­τική συλλογή», εξήγησε η εκπρό­σω­πος.

«Πρό­κει­ται για ένα καλό παρά­δειγμα του τρόπου με τον οποίο το στυλ του Ρού­μπενς αφο­μοιώ­θηκε από τους μαθητές του» πρό­σθεσε η εκπρό­σω­πος, εκφρά­ζο­ντας ικα­νο­ποί­ηση για την ανά­κτηση του έργου.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μιχάλης Καρα­μαν­λής και Δημή­τρης Ε. Καρα­τζά­βε­λος.