Εξετάζεται η έφεση συνταξιούχου αστυνομικού που κρίθηκε ένοχος συνέργειας σε απάτη

Ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα εξε­τα­στεί την 10η Μαΐου 2018 η έφεση συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού, που έχει κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυλά­κι­σης 40 μηνών με 3ετή ανα­στολή για συνέρ­γεια σε απάτη.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να αγόρασε ακίνητο, το οποίο είχε χρη­σι­δε­σπώ­σει παρα­νό­μως συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κριθεί αθώος από το ίδιο δικα­στή­ριο, με ομόφωνη απόφαση που είχε ληφθεί, η οποία ωστόσο αναι­ρέ­θηκε στην πορεία διότι κρίθηκε αρμο­δίως από τον Αρειο Πάγο, ότι ήταν αναι­τιο­λό­γητη.

Σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή, έχουν κατα­δι­κα­στεί από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, δύο κάτοι­κοι της Ρόδου, συγκα­τη­γο­ρού­με­νοι του, που κρί­θη­καν ένοχοι, με ελα­φρυ­ντικά, απάτης επί Δικα­στη­ρίω, που το συνο­λικό όφελος και η αντί­στοιχη ζημία υπερ­βαί­νουν το ποσό των 73.000 ευρώ.

Ο ένας εκ των συγκα­τη­γο­ρού­με­νων του συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού φέρεται συγκε­κρι­μένα, ενώ εξε­τα­ζό­ταν ενόρκως ως μάρ­τυ­ρας ενώπιον αρχής, αρμό­διας να διε­νερ­γεί ένορκη εξέταση, να κατέ­θεσε εν γνώσει του ψευδώς και ειδι­κό­τερα στη Ρόδο στις 5 Δεκεμ­βρίου 2006, ενώ εξε­τα­ζό­ταν ενόρκως ως μάρ­τυ­ρας κατά την εκδί­καση αγωγής χρη­σι­κτη­σίας ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, κατέ­θεσε ότι ακίνητο στο Κανδυλί έχει αξία μικρό­τερη των 12.000 ευρώ, ότι αυτό είναι ακαλ­λιέρ­γητο και ότι ο έτερος συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του το κατείχε από το έτος 1987, καλ­λιερ­γώ­ντας εντός αυτού ελαιό­δε­ντρα, συλ­λέ­γο­ντας βότανα, δια­τη­ρώ­ντας μελίσ­σια και τοπο­θε­τώ­ντας σκύλους για τη φύλαξή του.

Η αλήθεια, όπως είχε προ­κύ­ψει από τη δικα­στική έρευνα, ήταν ωστόσο ότι το ακίνητο έχει αξία του­λά­χι­στον 679.200 ευρώ, ότι καλ­λιερ­γεί­ται συνεχώς από το έτος 1993 έως σήμερα και ότι ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του δεν το κατείχε από το έτος 1987.

Τα ως άνω κατέ­θεσε μάλιστα ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου και με τον τρόπο αυτό παρείχε άμεση συν­δρομή στον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του ώστε να παρα­στή­σει ψευδώς ότι όσα κατέ­θεσε ήταν αληθή και να παρα­πλα­νή­σει με τον τρόπο αυτό την Ειρη­νο­δίκη η οποία και εξέδωσε απόφαση με την οποία ανα­γνω­ρί­σθηκε η κυριό­τητα του συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νου του επί του ακι­νή­του.

Ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, στην ιδιο­κτη­σία του οποίου μετα­γρά­φηκε το ακίνητο δυνάμει της δικα­στι­κής από­φα­σης που εξα­σφά­λισε, φέρεται με πειθώ και παραι­νέ­σεις να προ­κά­λεσε τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του να κατα­θέ­σει ψέματα.

Άσκησε δε την 3η Απρι­λίου 2006 αγωγή χρη­σι­κτη­σίας κατά του πραγ­μα­τι­κού ιδιο­κτήτη σχετικά με την κυριό­τητα του ακι­νή­του φέρο­ντάς τον ως αγνώ­στου δια­μο­νής και στη συνέ­χεια, στις 5 Δεκεμ­βρίου 2006, κατά την εκδί­καση ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, προ­σκό­μισε στο Δικα­στή­ριο ως μάρτυρα απο­δεί­ξεως των ισχυ­ρι­σμών του τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του.

Ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός, αγόρασε το 2007 τα 21.000 (εκ των συνο­λικά 22.640) μερίδια εξ αδιαι­ρέ­του του ακι­νή­του.

Ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του φέρεται να είχε συμ­φω­νή­σει με μία άλλη υπο­ψή­φια αγο­ρά­στρια την πώληση τμή­μα­τος του επί­δι­κου, πλην όμως αυτός υπα­να­χώ­ρησε, απο­φα­σί­ζο­ντας την ολική μετα­βί­βασή του.

Στον ίδιο μετα­βι­βά­στηκε τελικώς το έτος 2008 και το έτερο (ενα­πο­μεί­ναν) τμήμα του ακι­νή­του, ήτοι τα 1.640 μερίδια εξ αδιαι­ρέ­του.

Από το πιστο­ποι­η­τικό του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, προ­κύ­πτει ότι κατά το χρόνο της πρώτης μετα­βί­βα­σης το έτος 2007, ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νος που το είχε απο­κτή­σει με την απατηλή χρη­σι­κτη­σία φερόταν ως κύριος του επί­δι­κου ακί­νη­του, δυνάμει τελε­σί­δι­κης από­φα­σης του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, με την οποία ανα­γνω­ρι­ζό­ταν στο πρόσωπό του ότι συμπλη­ρώ­θηκε ο νόμιμος χρόνος κτη­τι­κής παρα­γρα­φής.

Το ποσό που φέρεται να κατέ­βαλε ανέρ­χε­ται σε 60.000 ευρώ, ενώ ενε­γράφη επ’ αυτού προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης για διπλά­σια αξία από τράπεζα.

Σημειώ­νε­ται ότι οι μηνυτές δια­τεί­νο­νται ότι η χρη­σι­κτη­σία ασκή­θηκε με δικό­γραφο στο οποίο εμφα­νι­ζό­ταν ως “αντί­δι­κός τους” κάτοι­κος του νησιού που έχει απο­βιώ­σει, ενώ έγινε επίδοση της αίτησης χρη­σι­κτη­σίας και άλλες δια­τυ­πώ­σεις που τον εμφά­νι­ζαν ως αγνώ­στου δια­μο­νής. Είχε απο­βιώ­σει μάλιστα το 1964 κατα­λεί­πο­ντας κλη­ρο­νό­μους κατά τη νόμιμη διαδοχή.

Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας στο πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο πρό­τεινε στο δικα­στή­ριο να κριθεί εκ νέου αθώος ο συντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός άποψη με την οποία δεν τάχθηκε η έδρα.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του συντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γ. Χαρίτος και ως συνή­γο­ρος πολι­τι­κής αγωγής ο δικη­γό­ρος κ. Πέτρος Τσούλος.