Δεν θα γίνει κατηγορία για απάτη και πλαστογραφία σε μια 45χρονη Καρπαθιά

Να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος μιας 45χρονης Καρ­πα­θιάς, που κατα­μη­νύ­θηκε από την σύζυγο του εκλι­πό­ντος αδελφού της για απάτη και πλα­στο­γρα­φία, απο­φά­σισε με βού­λευμα, που εξέδωσε, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Η κατη­γο­ρού­μενη είχε αφεθεί, μετά την απο­λο­γία της την 9η Αυγού­στου 2017, ελεύ­θερη χωρίς όρους.

Πιο συγκε­κρι­μένα η μηνυό­μενη είναι αδερφή του συζύγου της μηνύ­τριας, ο οποίος απε­βί­ωσε στις 18/1/2011 λόγω αυτο­κι­νη­τι­κού δυστυ­χή­μα­τος.

Ο σύζυγός της όσο ζούσε δια­τη­ρούσε ατομική επι­χεί­ρηση ενοι­κια­ζό­με­νων αυτο­κι­νή­των, αξίας περίπου 400.000 ευρώ. Η επι­χεί­ρηση του θανό­ντος είχε και σημα­ντική άυλη περιου­σιακή αξία σε πελα­τεία και φήμη, αφού κυρίως κατά τους θερι­νούς μήνες λει­τουρ­γούσε σχεδόν μονο­πω­λιακά, σε έντο­νους ρυθμούς και ήταν ιδιαί­τερα επι­κερ­δής.

Στην επι­χεί­ρηση του άντρα της μηνύ­τριας εργα­ζό­ταν ως βοη­θη­τικό προ­σω­πικό με υπαλ­λη­λική σχέση και η μηνυό­μενη, αδερφή του.

Αμέσως μετά το θάνατό του, η μηνύ­τρια βρέθηκε σε ιδιαί­τερα δυσχερή κατά­σταση αφού χρειά­στηκε αφενός να ανα­λά­βει μόνη της την ανα­τροφή των δύο ανή­λι­κων παιδιών τους, αφε­τέ­ρου χρειά­στηκε να ανα­λά­βει και τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης, παρόλο που μέχρι το θάνατό του ασχο­λείτο με οικια­κές εργα­σίες.

Λίγο μετά το θάνατο του συζύγου της, η μηνυό­μενη αδερφή του, όπως υπο­στη­ρί­ζει, της παρου­σί­ασε ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό καταρ­τι­σθέν την 22 Ιουνίου 2010, μεταξύ της ίδιας και του θανό­ντος, με το οποίο φαι­νό­ταν ότι συνέ­στη­ναν μεταξύ τους αφανή εται­ρεία, όπου εμφανής εταίρος θα ήταν ο σύζυγος της μηνύ­τριας και αφανής η μηνυό­μενη αδερφή του, σε ποσοστό μάλιστα συμ­με­το­χής στα κέρδη και τις ζημίες 50% ο καθένας και με από κοινού δια­χεί­ριση της εται­ρείας.

Ως λόγος της σύστα­σης της αφανούς εται­ρείας φαί­νε­ται στο ίδιο το ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό ο δανει­σμός του ποσού των 300.000 ευρώ από μέρους της μηνυό­με­νης προς τον αδερφό της.

Μόλις διάβασε η μηνύ­τρια το εν λόγω ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, αμέσως αμφι­σβή­τησε τη γνη­σιό­τητά του, αφού δεν ανα­γνώ­ρισε σε αυτό την υπο­γραφή του άντρα της.

Η υπο­γραφή είχε τεθεί ακριβώς επάνω στη σφρα­γίδα της επι­χεί­ρη­σης με απο­τέ­λε­σμα να είναι δυσα­νά­γνω­στη, αλλά παρά ταύτα φαι­νό­ταν ότι είναι δια­φο­ρε­τική από την υπο­γραφή που συνήθως έθετε στις συναλ­λα­γές του.

Στην απαί­τηση της μηνυό­με­νης να της ανα­γνω­ρί­σει το δικαί­ωμά της στα κέρδη της επι­χεί­ρη­σης σε ποσοστό 50% αντέ­ταξε ότι αμφι­σβη­τεί τόσο το χρόνο σύντα­ξης του εν λόγω ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, όσο και το γεγονός ότι όντως υπέ­γραψε ο ίδιος, αφού είχαν πολύ στενή σχέση εμπι­στο­σύ­νης και θεωρεί απίθανο να μην της είχε εκμυ­στη­ρευ­τεί ότι χρειά­στηκε για οποιον­δή­ποτε λόγο να που­λή­σει τη μισή επι­χεί­ρηση στην αδερφή του.

Πέρα από αυτό, δήλωσε απο­λύ­τως σίγουρη ότι τη δια­χεί­ριση της επι­χεί­ρη­σης είχε ο σύζυγός της απο­κλει­στικά μέχρι και την τελευ­ταία μέρα πριν το θάνατό του, ενώ η μηνυό­μενη τελούσε απλώς βοη­θη­τικό ρόλο.

Η μηνύ­τρια ανέθεσε σε γρα­φο­λόγο τη διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης η οποία κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα ότι η υπο­γραφή στο συμ­φω­νη­τικό δεν είναι γνήσια, έχει τεθεί από άλλο πρόσωπο, όχι όμως από τον σύζυγό της.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της παρέστη η δικη­γό­ρος κ. Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου.