Ο πρώην πράκτορας της CIA Τζ. Κυριακού: Η μεγαλύτερη απειλή του πλανήτη είναι οι ΗΠΑ

«Ο Τραμπ θα το πάει πολύ μακριά, μην τον υπο­τι­μάτε» λέει στο tvxs.gr o Τζον Κυρια­κού που έγινε εχθρός των ΗΠΑ και ευρέως γνωστός όταν απο­φά­σισε να περάσει στην απέ­να­ντι όχθη και από πρά­κτο­ρας της CIA να γίνει μάρ­τυ­ρας δημoσίου συμ­φέ­ρο­ντος, απο­κα­λύ­πτο­ντας τα βασα­νι­στή­ρια που κάνουν οι μυστι­κές υπη­ρε­σίες των ΗΠΑ.

Ο Ελλη­νο­α­με­ρι­κά­νος πρώην πρά­κτο­ρας που μπήκε στο πανε­πι­στή­μιο παί­ζο­ντας κλαρίνο, έχασε δουλειά, οικο­γέ­νεια, φίλους κι έμεινε με ένα τερά­στιο χρέος στους δικη­γό­ρους του αλλά στη φυλακή τον βοήθησε να επι­βιώ­σει η εκπαί­δευσή του ως πρά­κτο­ρας. Μας μίλησε λίγο πριν την παρου­σί­αση του βιβλίου του «Ο φυλα­κι­σμέ­νος πρά­κτο­ρας» (Εκδό­σεις Πατάκη), η οποία θα γίνει στα Public Συντάγ­μα­τος, σήμερα στις 7.00 μ.μ. Ο Τζον Κυρια­κού αισθά­νε­ται δικαιω­μέ­νος αφού ανά­γκασε το Κογκρέσο να αλλάξει τον νόμο και να απα­γο­ρεύ­σει τους βασα­νι­σμούς στις φυλακές, ωστόσο αυτό που τον αρρω­σταί­νει είναι πως δεν συμ­βαί­νει το ίδιο με την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ.  «Οι απο­κα­λύ­ψεις μου, δεν είχαν καμία επί­δραση στην κοινή γνώμη των ΗΠΑ. Όλες οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι η μεγάλη πλειο­ψη­φία των Αμε­ρι­κα­νών υπο­στη­ρί­ζει τα βασα­νι­στή­ρια. Οι περισ­σό­τε­ροι Αμε­ρι­κα­νοί πιστεύ­ουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να βασα­νί­ζουν κρα­του­μέ­νους για να πάρουν πλη­ρο­φο­ρίες. Με αρρω­σταί­νει αυτό» λέει στο tvxs.gr φανερά απο­γοη­τευ­μέ­νος. Στη συνέ­ντευξη που ακο­λου­θεί ο John Kiriakou απο­κα­λύ­πτει πως δεν φοβή­θηκε τίποτα περισ­σό­τερο από την οργά­νωση 17 Νοέμβρη της οποίας υπήρξε στόχος όπως λέει, μιλάει για τα γεω­πο­λι­τικά παι­χνί­δια στην περιοχή μας με αφορμή τον πόλεμο στη Συρία και την πολι­τική Ερντο­γάν, για τον ρόλο των μυστι­κών υπη­ρε­σιών σήμερα, την αξιο­πι­στία των μαρ­τύ­ρων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και τον πατέρα του που έκανε περιο­δεία ως μου­σι­κός στις ΗΠΑ με τον Νίκο Γούναρη.

Πως απο­φα­σί­σατε να περά­σετε στην απέ­να­ντι όχθη κι από πρά­κτο­ρας της CIA να γίνεται μάρ­τυ­ρας δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, δια­κιν­δυ­νεύ­ο­ντας τη ζωή σας; Ποιο ήταν το καθο­ρι­στικό γεγονός; 

Ήταν μια πολύ δύσκολη απόφαση για μένα. Ήξερα βαθιά στην καρδιά μου, ότι αυτό που έκανε η CIA στους φυλα­κι­σμέ­νους της ήταν λάθος. Νόμιζα ότι μετά το 2002 και μέχρι να πάω εγώ δημόσια να το κατα­θέσω, κάποιος θα έλεγε κάτι. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Τελικά, απο­φά­σισα ότι ήταν πιο σημα­ντικό να πούμε κάτι και να αντι­με­τω­πί­σουμε τους κιν­δύ­νους παρά να παρα­μεί­νουμε σιω­πη­λοί. Και βγήκα τελικά δημόσια τον Δεκέμ­βριο του 2007.

Γνω­ρί­ζατε εκ των προ­τέ­ρων ποια θα ήταν τα απο­τε­λέ­σματα της κίνησής σας και αλήθεια σήμερα θεω­ρείτε ότι άξιζε τον κόπο; Θα το ξανα­κά­νατε και γιατί;

Υπο­τί­μησα τα επα­κό­λουθα. Περί­μενα ότι θα ανα­κριθώ από το FBI. Αυτό συνέβη. Τον Δεκέμ­βριο του 2008 το FBI δια­πί­στωσε ότι δεν διέ­πραξα έγκλημα. Αλλά αυτό που δεν ήξερα ήταν ότι ο Μπαράκ Ομπάμα ζήτησε από το FBI να ξανα­νοί­ξει την υπόθεση ενα­ντίον μου. Με ανέ­κρι­ναν για άλλα τρία χρόνια. Δεν είχα ιδέα ότι παρα­κο­λου­θού­σαν  τα τηλε­φω­νή­ματά μου, διά­βα­ζαν τα μηνύ­ματά μου και με ακο­λου­θού­σαν κιόλας. Και τον Ιανουά­ριο του 2012, μου απαγ­γέλ­θη­καν κατη­γο­ρίες για πέντε εγκλή­ματα. Θα το έκανα σίγουρα ξανά, ναι.  Κάποιος έπρεπε να μιλήσει. Χαί­ρο­μαι που ήμουν εγώ. Ήταν το σωστό, αυτό που επι­βαλ­λό­ταν να γίνει.

Πως αλήθεια σας έμαθε η CIA να επι­βιώ­νετε μέσα στη φυλακή; Αυτή η εκπαί­δευση σάς έκανε περισ­σό­τερο καλό ή κακό στη ζωή σας;

Ναι, η εκπαί­δευση της CIA συνέ­βαλε πράγ­ματι στην ικα­νό­τητά μου να παρα­μείνω ασφαλής στη φυλακή. Η CIA δεν φαντά­ζε­ται φυσικά ποτέ ότι οπλίζει έναν πρά­κτορα για να αμυνθεί στις δικές της πρα­κτι­κές. Η εκπαί­δευση που πήρα ήταν για να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί στις επι­χει­ρή­σεις της CIA. Αλλά είχε εφαρ­μο­γές πραγ­μα­τι­κής ζωής. Και με κράτησε ασφαλή στη φυλακή. Φυσικά, θα προ­τι­μούσα να μην πάω ποτέ στη φυλακή. Ποτέ δεν θα άφηνα τα παιδιά μου. Τελικά, με έκανε έναν καλύ­τερο άνθρωπο η εμπει­ρία. Έχω μια εκτί­μηση για εκεί­νους που έχουν αδι­κη­θεί. Ενδια­φέ­ρο­μαι πολύ για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα και τις πολι­τι­κές ελευ­θε­ρίες.

Ανε­ξάρ­τητα από τα βασα­νι­στή­ρια, είστε σύμ­φω­νος με τον τρόπο που λει­τουρ­γούν οι μυστι­κές υπη­ρε­σίες;  Είστε πει­σμέ­νος πως ενερ­γούν για το κοινό καλό;

Ορι­σμέ­νες υπη­ρε­σίες πλη­ρο­φο­ριών έχουν ευερ­γε­τική λει­τουρ­γία. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώ­πους εργά­ζο­νται σκληρά για να κρα­τή­σουν τις χώρες και τους ανθρώ­πους ασφα­λείς. Το πρό­βλημα με τις υπη­ρε­σίες πλη­ρο­φο­ριών των ΗΠΑ είναι ότι συχνά είναι προ­σβλη­τι­κές στη φύση τους και όχι αμυ­ντι­κές. Παρεμ­βαί­νουν σε άλλες χώρες, ακόμη και όταν δεν υπάρχει όφελος για τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες. Παρεμ­βαί­νουν για χάρη παρεμ­βο­λών. Πολλές από τις ενέρ­γειες της CIA, για παρά­δειγμα, οδή­γη­σαν στη δημιουρ­γία της Αλ Κάιντα, του ISIS και άλλων ομάδων. Η δημιουρ­γία τους ήταν  αντί­δραση ενα­ντίον των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών.

Έχει αλλάξει κάτι στις μυστι­κές υπη­ρε­σίες χάρη στις απο­κα­λύ­ψεις σας;

Ναι, υπήρξε ένα ακόμη απο­τέ­λε­σμα θετικό. Αφού πήγα δημόσια και κατήγ­γειλα, το Κογκρέσο ψήφισε την τρο­πο­λο­γία Μακ Κέιν – Φάιν­στιν, η οποία απα­γο­ρεύει μόνιμα  πλέον τα βασα­νι­στή­ρια στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες. Ο γερου­σια­στής Τζον Μακ Κέιν είπε ότι ο νόμος αυτός ψηφί­στηκε λόγω των πλη­ρο­φο­ριών που έδωσα σχετικά με το πρό­γραμμα βασα­νι­στη­ρίων της χώρας. Έτσι όπως κατα­λα­βαί­νεις άξιζε τον κόπο.

Τα βασα­νι­στή­ρια στο Γκουα­ντά­ναμο που απο­κα­λύ­ψατε λέρωσαν περισ­σό­τερο την εικόνα των ΗΠΑ. Η κοινή γνώμη πως το εξέλαβε; Υπάρ­χουν πολίτες που το θεωρούν ανα­γκαίο κακό; 

Αυτό είναι το χει­ρό­τερο μέρος αυτού του έργου. Οι απο­κα­λύ­ψεις μου, δεν είχαν καμία επί­δραση στην κοινή γνώμη των ΗΠΑ. Όλες οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι η μεγάλη πλειο­ψη­φία των Αμε­ρι­κα­νών υπο­στη­ρί­ζει τα βασα­νι­στή­ρια. Οι περισ­σό­τε­ροι Αμε­ρι­κα­νοί πιστεύ­ουν ότι οι ΗΠΑ πρέπει να βασα­νί­ζουν κρα­του­μέ­νους για να πάρουν πλη­ρο­φο­ρίες. Με αρρω­σταί­νει αυτό.

Ποιος είναι ο στόχος του βιβλίου που παρου­σιά­ζετε σήμερα στην Ελλάδα. Τι θα θέλατε να πει ο ανα­γνώ­στης σας αφού το δια­βά­σει; 

Καταρ­χάς, νιώθω τιμή που οι Εκδό­σεις Πατάκη απο­φά­σι­σαν να εκδώ­σουν το βιβλίο μου στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να σας πω πόσο περή­φανο με κάνει το γεγονός. Θα ήθελα οι ανα­γνώ­στες να πάρουν δύο πράγ­ματα από αυτό το βιβλίο. Πρώτον, τα 20 μαθή­ματα ζωής που μου δίδαξε η CIA, τα οποία περι­γράφω στο βιβλίο. Είναι σημα­ντικά μαθή­ματα που μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν στην καθη­με­ρινή ζωή. Δεύ­τε­ρον, το βιβλίο έχει χιούμορ. Θέλω να μετα­φέρω την ιδέα ότι η φυλακή δεν είναι πάντα κάτι φοβερό. Υπάρ­χουν αστείες στιγμές. Και για να σας πω την αλήθεια, όπως μου είπε η γυναίκα μου, αυτό το βιβλίο δεν με  κάνει να φαί­νο­μαι καλός. Μάλλον φαί­νο­μαι παρα­πλα­νη­τι­κός. Αλλά ήθελα να είμαι ειλι­κρι­νής για το χρόνο μου στη φυλακή, για τους κιν­δύ­νους εκεί και για τις ενέρ­γειες που έκανα. Και αυτό το πέτυχα.

Υπάρ­χουν πράγ­ματα που ακόμα κρατάτε για τον εαυτό σας. Γεγο­νότα που δεν συμπε­ρι­λά­βατε και δεν έχετε σκοπό να δημο­σιο­ποι­ή­σετε ποτέ και γιατί;

Στο πρώτο μου βιβλίο, «The Reluctant Spy: Η μυστική ζωή μου στον πόλεμο της τρο­μο­κρα­τίας της CIA», το οποίο δημο­σιεύ­θηκε στην Ελλάδα το 2011, η CIA κατάρ­γησε 90 σελίδες επειδή είπε ότι όλες αυτές οι πλη­ρο­φο­ρίες εξα­κο­λου­θού­σαν να «κατα­τάσ­σο­νται». Κατά­φερα να αφηγηθώ τις ιστο­ρίες, αλλά οι σημα­ντι­κές λεπτο­μέ­ρειες είχαν όλες αφαι­ρε­θεί. Σε αυτό το βιβλίο, η CIA δεν αφαί­ρεσε ούτε μία λέξη. Έτσι ήμουν σε θέση να αφηγηθώ την ιστορία σε πολύ μεγα­λύ­τερο βάθος.

Υπήρξε κάποιο περι­στα­τικό που σας έκανε να φοβάστε για τη ζωή σας;

Η μόνη φορά που φοβή­θηκα για τη ζωή μου ήταν στην Αθήνα το 2000. Όχι στο Πακι­στάν, όχι στο Αφγα­νι­στάν, όχι στην Υεμένη ή τη Σομαλία. Στην Αθήνα. Στις 17 Νοεμ­βρίου σκο­τώ­θηκε ο Στήβεν Σόντερς, ο Βρε­τα­νός στρα­τιω­τι­κός και διπλω­μά­της. Όταν κυκλο­φό­ρη­σαν το μανι­φέ­στο τους λίγους μήνες αργό­τερα, είπαν: «Έχουμε δει τον μεγάλο κατά­σκοπο αλλά οδη­γούσε ένα τεθω­ρα­κι­σμένο αυτο­κί­νητο και γνω­ρί­ζαμε ότι ήταν οπλι­σμέ­νος. Έτσι πραγ­μα­το­ποι­ή­σαμε την επα­να­στα­τική ποινή για τον εγκλη­μα­τία Σόντερς». Έφυγα από την Ελλάδα δύο ώρες αργό­τερα. Δεν είχα ιδέα ότι η 17Ν ήθελε να με σκο­τώ­σει. Δεν είχα ιδέα ότι ήξεραν ποιος ήμουν. Είναι η μόνη φορά στη ζωή μου που πραγ­μα­τικά φοβό­μουν.

Την υπόθεση της Novartis την παρα­κο­λου­θείτε; Πιστεύ­ετε ότι θα απο­δο­θούν ευθύνες; 

Είμαι ενη­με­ρω­μέ­νος για την υπόθεση Novartis και για να είμαι ειλι­κρι­νής, δεν είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει δικαιο­σύνη σε αυτήν την περί­πτωση. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα χρειά­ζε­ται νέο νόμο προ­στα­σίας των καταγ­γε­λιών. Οι πολίτες της Ελλάδας πρέπει να μπορούν να υπο­βάλ­λουν πλη­ρο­φο­ρίες σχετικά με την απάτη, την κακο­με­τα­χεί­ριση, την παρα­νο­μία ή τις απειλές για τη δημόσια υγεία ή τη δημόσια ασφά­λεια και πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται όταν το κάνουν. Χωρίς αυτές τις προ­στα­σίες, δεν μπορεί να γίνει τίποτα για να στα­μα­τή­σει η δια­φθορά.

Αν ήσασταν ακόμα στο σώμα και ήταν δική σας υπόθεση η Novartis πως θα είχατε κινηθεί; 

Τίποτα δεν θα είχα κάνει. Η CIA δεν εμπλέ­κε­ται σε επι­χει­ρη­μα­τι­κές υπο­θέ­σεις άλλων χωρών. Το σύνθημα της CIA είναι πολύ απλό. «Προ­σλά­βετε κατα­σκό­πους για να κλέψετε μυστικά». Αυτό είναι. Δεν μας άρεσε να το εφαρ­μό­ζουμε  για τις επι­χει­ρή­σεις.

Ως whistleblower έχετε εργα­στεί για την προ­στα­σία των μαρ­τύ­ρων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, μέσω αλλαγής του νομικού πλαι­σίου προς αυτόν τον σκοπό. Είστε αισιό­δο­ξος;

Ναι. Είμαι αισιό­δο­ξος γι ‘αυτό. Παρόλο που υπήρξε ώθηση, όλα τα μεγάλα πολι­τικά κόμματα στην Ελλάδα και όλες οι μεγάλες ομάδες  επι­θυ­μούν αλλαγή για να προ­στα­τεύ­σουν τους μάρ­τυ­ρες. Έχω μιλήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Δημο­κρα­τία, τη ΔΗΣΥ και άλλους. Όλοι λένε το ίδιο πράγμα. Τώρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να συμ­φω­νή­σουμε στη γλώσσα που θα έχει αυτός ο νέος νόμος. Ακριβώς σήμερα, δημο­σιεύ­θηκε μια δήλωση που ανα­φέ­ρει  ότι θα υπάρξει νέο καθε­στώς προ­στα­σίας για τους μάρ­τυ­ρες για όλη την Ευρω­παϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα σημα­ντικό βήμα προς τα εμπρός.

Είναι όλοι οι μάρ­τυ­ρες δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος αξιό­πι­στοι; Μήπως υπάρχει ο φόβος η ιστορία αυτή να αξιο­ποι­η­θεί εις βάρος των κοι­νω­νιών τελικά; 

Αυτή είναι σπου­δαία ερώτηση. Όχι, δεν είναι όλοι οι whistleblowers αξιό­πι­στοι. Δεν περνάει μέρα που να μη  λαμβάνω μηνύ­ματα  στο ηλε­κτρο­νικό μου ταχυ­δρο­μείο, από ανθρώ­πους που μου λένε ότι είναι whistleblowers και που στη συνέ­χεια καταγ­γέλ­λουν ότι η CIA έβαζε ένα μικρο­τσίπ στα μυαλά τους για να τους δώσει εντολές ή ότι ένα UFO κατέ­βηκε για έλεγχο των κινή­σεών τους ή ότι η CIA ακτι­νο­βο­λεί κύματα για να τους ωθήσει να κάνουν κάποιο έγκλημα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, έχουν ψυχική ασθέ­νεια και δεν έχουν καμία σχέση με το whistleblowing. Υπάρ­χουν επίσης άλλοι που δεν καταγ­γέλ­λουν για το καλό της χώρας. Το κάνουν για να σωθούν ή για να προ­στα­τευ­θούν από τη δίωξη. Ένα σημα­ντικό πράγμα που πρέπει να θυμό­μα­στε είναι ότι οι περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις καταγ­γε­λίας δεν είναι σαφείς. Είναι περί­πλοκα τα πράγ­ματα. Και υπάρ­χουν συχνά δύο όψεις στην ιστορία.

Ένα σχόλιο για την περί­πτωση της Εφίμοβα; 

Τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια έκαναν το σωστό που απε­λευ­θέ­ρω­σαν την Μαρία Εφίμοβα. Πρό­κει­ται για μια πολύ περί­πλοκη υπόθεση. Και οι αρχές δεν θα μπο­ρέ­σουν να φτάσουν στο βαθύ­τερο σημείο, χωρίς να γνω­ρί­ζουν τις πλη­ρο­φο­ρίες που παρείχε η ίδια στην Δάφνη Γκα­λί­θια. Η Γκα­λί­θια είναι νεκρή και δεν μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό της. Έτσι, η υπόθεση βρί­σκε­ται στους ώμους της Εφίμοβα. Είναι η μόνη που μπορεί να μας πει την αλήθεια.

Πιστεύ­ετε ότι οι δολο­φο­νίες δημο­σιο­γρά­φων και μαρ­τύ­ρων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος απο­θαρ­ρύ­νουν τους ανθρώ­πους να προβούν σε απο­κα­λύ­ψεις; 

Σίγουρα ναι. Οι άνθρω­ποι δεν είναι ηλίθιοι. Βλέπουν αυτό που συμ­βαί­νει στον κόσμο, όπως την περί­πτωση της Μάλτας για παρά­δειγμα. Ρώσοι δημο­σιο­γρά­φοι πεθαί­νουν ξαφνικά στο δρόμο. Ναι. Αυτό φοβίζει τους ανθρώ­πους που δια­φο­ρε­τικά θα έλεγαν την αλήθεια σχετικά με τα από­βλητα, την απάτη, την κακο­με­τα­χεί­ριση και την παρα­νο­μία.

Γιατί γίνεται η επέμ­βαση στη Συρία; Είναι μόνο γεω­πο­λι­τι­κοί οι λόγοι ή ο πρό­ε­δρος Τραμπ θέλει να στείλει ένα μήνυμα στους ψηφο­φό­ρους του; 

Πρώτον, επι­τρέψτε μου να πω ότι η επέμ­βαση των ΗΠΑ στη Συρία απο­τε­λεί παρα­βί­αση του διε­θνούς δικαίου. Οι ΗΠΑ δεν έχουν νόμιμο δικαί­ωμα να είναι στη Συρία ή να βλάψουν τη Συρία. Αυτό είναι ένα έγκλημα πολέμου. Υπάρ­χουν μόνο τρεις νόμιμοι τρόποι με τους οποίους μια χώρα μπορεί να παρέμ­βει σε άλλη χώρα: Πρώτον:  Μια χώρα δέχεται επίθεση από άλλη χώρα. Δεύ­τε­ρον: Μια άλλη χώρα καλεί­ται από μία κυβέρ­νηση να την βοη­θή­σει και τρίτον με την έγκριση του Συμ­βου­λίου Ασφα­λείας των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα από αυτά τα δικαιο­λο­γη­τικά και δεν έχουν δικαί­ωμα να είναι στη Συρία. Νομίζω ότι οι στρα­τη­γοί των ΗΠΑ έχουν πείσει τον Τραμπ ότι εάν φύγει από τη Συρία –  έχει πει ότι θέλει να το κάνει – θα τον κάνει να φαί­νε­ται αδύ­να­μος. Και έτσι ξεκί­νησε τη ρίψη πυραύ­λων.

Που μπορεί να φτάσει ο Τραμπ; 

Μην υπο­τι­μάτε τον Τραμπ και την ανοησία του, ούτε την ανοησία των Αμε­ρι­κα­νών στρα­τη­γών. Θα το πάνε πολύ πιο μακριά από ό, τι φαί­νε­ται ότι στο­χεύ­ουν μέχρι στιγμής στη Συρία. Θα πάνε τόσο μακριά ώστε θα τους δούμε να κατα­λαμ­βά­νουν τη δυτική και βόρεια Συρία μαζί με τους Κούρ­δους. Υπάρχει ένα μεγα­λύ­τερο ζήτημα εδώ για τον Τραμπ. Να απο­δυ­να­μώ­σει τους Ρώσους και να δει, ότι είτε απο­τυγ­χά­νουν στη Συρία είτε εγκα­τα­λεί­πουν εντελώς τη Συρία.

Από τι κιν­δυ­νεύει περισ­σό­τερο ο πλα­νή­της σήμερα;

Αν κοι­τά­ξετε τις δημο­σκο­πή­σεις της διε­θνούς κοινής γνώμης, το 75% των χωρών λένε ότι οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες απο­τε­λούν τη μεγα­λύ­τερη απειλή για την παγκό­σμια ειρήνη. Μισώ που το λέω, αλλά συμφωνώ με αυτό. Οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες, από τις 11 Σεπτεμ­βρίου 2001, έχουν μετα­τρα­πεί σε μια μόνιμη οικο­νο­μία του πολέμου. Η οικο­νο­μία μας μπορεί να ανα­πτυ­χθεί μόνο όταν βρι­σκό­μα­στε σε πόλεμο. Ξοδεύ­ουμε περισ­σό­τερα χρήματα για την άμυνα από τις επό­με­νες οκτώ μεγα­λύ­τε­ρες χώρες. Αυτό δεν γίνεται για την άμυνα. Είναι για τα αδι­κή­ματα. Δεν πιστεύω λοιπόν ότι οι μεγα­λύ­τε­ρες απειλές για την παγκό­σμια ειρήνη είναι οι Ιρανοί, οι Βορειο­κο­ρε­ά­τες, η τρο­μο­κρα­τία κ.λπ. Πιστεύω ότι η μεγα­λύ­τερη απειλή είναι η ηγε­μο­νία των ΗΠΑ.

Πως βλέπετε τις εξε­λί­ξεις στην περιοχή μας με δεδο­μένη την ένταση στη Συρία αλλά και τον ρόλο του Ερντο­γάν; Πιστεύ­ετε  πως η Ελλάδα έχει λόγους να ανη­συ­χεί;

Είμαι πολύ, πολύ ανή­συ­χος για τον Ερντο­γάν, όχι μόνο ως Αμε­ρι­κα­νός, αλλά και ως Έλληνας. Κοι­τάξτε πρώτα την εξω­τε­ρική πολι­τική του Ερντο­γάν. Έχει τρο­με­ρές σχέσεις με την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν. Είναι τρο­με­ρός. Είναι στρα­τιω­τική απειλή για την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ιράκ και τη Συρία. Προ­βαί­νει σε προ­κλη­τι­κές ενέρ­γειες κατά της Ελλάδας στο Αιγαίο και κατά της Κύπρου στην Οικο­νο­μική Ζώνη. Ο στρατός του αγω­νί­ζε­ται στη Συρία και δια­σχί­ζει τα σύνορα για την κατα­πο­λέ­μηση των Κούρδων στο Ιράκ. Έχει απο­δει­χθεί ότι απο­τε­λεί στρα­τιω­τική απειλή για ολό­κληρη την περιοχή. Δεύ­τε­ρον, οι πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του ότι τα Ίμια ανήκουν στην Τουρκία. Αυτό είναι σχεδόν πράξη πολέμου. Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι πολύ σαφής – και γρά­φτηκε από μια θέση τουρ­κι­κής υπε­ρο­χής. Τα νησιά είναι ελλη­νικά. Δεν μπορεί να υπάρξει δια­πραγ­μά­τευση. Τρίτον, οι παρα­βιά­σεις του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου, κυριο­λε­κτικά κάθε μέρα απο­τε­λούν στρα­τιω­τική παρα­βί­αση και πρό­κληση. Τέταρ­τον, η μετα­χεί­ριση του δικού του λαού – κυρίως αθώων ανθρώ­πων – μετά το πρα­ξι­κό­πημα είναι μια διεθνής παρα­βί­αση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των. Πιστεύω ότι ο Ερντο­γάν είναι ασταθής, είναι επι­κίν­δυ­νος, δεν μπορεί να τον εμπι­στευ­τεί  κανείς και πρέπει να κατα­ψη­φι­στεί εάν θέλουμε να υπάρχει ειρήνη στην περιοχή.

Υπάρχει έντονη δια­πλοκή στην Ελλάδα κατά τη γνώμη σας;

Σίγουρα ναι. Υπάρχει δωρο­δο­κία όπως σε κάθε χώρα του πλανήτη. Υπάρ­χουν μελέτες που λένε ότι ένα πολύ χαμηλό επίπεδο δια­φθο­ράς είναι καλό για την οικο­νο­μία μιας χώρας. Αλλά η μεγάλη δια­φθορά, και κυρίως η δια­φθορά στην κυβέρ­νηση, είναι κακή για όλους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα χρειά­ζε­ται ένα νόμο προ­στα­σίας των μαρ­τύ­ρων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Ασχο­λη­θή­κατε με την υπόθεση της 17Ν κατά τη θητεία σας στην Ελλάδα και πρό­σφατα δηλώ­σατε ότι η κυβέρ­νηση δεν θα έπρεπε να δώσει άδεια στον Δημήτρη Κου­φο­ντίνα.  Δεν είναι κάπως αντι­φα­τικό αυτό, με δεδο­μένο ότι εσείς υπε­ρα­σπι­στή­κατε τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα με τη στάση σας; 

Δεν νομίζω ότι αυτό που είπα είναι αντι­φα­τικό σε σχέση με τις πράξεις μου. Ο Κου­φο­ντί­νας δεν έπρεπε ποτέ να απε­λευ­θε­ρω­θεί σε καμία περί­πτωση. Όταν ένας άνθρω­πος δια­πράτ­τει ψυχρό φόνο, όταν τρο­μο­κρα­τεί το λαό, χάνει το δικαί­ωμα στην ελευ­θε­ρία του. Το να πάτε στην ταβέρνα και να πιείτε καφέ με τους φίλους σας δεν είναι ανθρώ­πινο δικαί­ωμα. Είναι ένα προ­νό­μιο. Ο Κου­φο­ντί­νας έχασε αυτό το προ­νό­μιο όταν απο­φά­σισε να γίνει τρο­μο­κρά­της και παρά­νο­μος.

Έχετε δηλώσει πως χάσατε φίλους, οικο­γέ­νεια και μείνατε με 800 χιλιά­δες δολάρια χρέη σε δικη­γό­ρους. Πως βιο­πο­ρί­ζε­στε σήμερα;

Όταν περάσει κανείς από μια εμπει­ρία όπως η δική μου, μαθαί­νει πραγ­μα­τικά ποιοι είναι οι πραγ­μα­τι­κοί φίλοι του. Ναι, έχασα φίλους και μερικά μέλη της οικο­γέ­νειας. Αλλά έχω κερ­δί­σει πολύ περισ­σό­τε­ρους νέους φίλους που εκτι­μούν τι έκανα για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Εν τω μεταξύ, οι δικη­γό­ροι μου έχουν δια­γρά­ψει το χρέος μου ύψους 880.000 δολάρια και δεν χρειά­ζε­ται να τους το επι­στρέψω. Σήμερα κερδίζω τα προς το ζην με μια καθη­με­ρινή ραδιο­φω­νική εκπομπή διάρ­κειας δύο ωρών στην Ουά­σιγ­κτον, έχω εβδο­μα­διαία στήλη σε εφη­με­ρίδα, γράφω βιβλία και μιλώ σε πανε­πι­στή­μια και κολέγια γύρω από τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη. Κάνω επίσης κάποια συμ­βου­λευ­τικά σεμι­νά­ρια  για τις ομάδες που υπε­ρα­σπί­ζο­νται τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες.

Από την Ελλη­νική κατα­γωγή σας, τι σας έχει καθο­ρί­σει περισ­σό­τερο; 

Για μένα, νομίζω ότι η πιο σημα­ντική πτυχή του ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού είναι η μουσική. Ο πατέρας μου έπαιξε σε ελλη­νικά συγκρο­τή­ματα για 55 χρόνια. Έγραψε τρία άλμπουμ ελλη­νι­κής μου­σι­κής και έκανε περιο­δεία στην Αμερική με τον Νίκο Γούναρη. Η συλλογή του  είναι τώρα στο Ελλη­νικό Μουσείο στο Σικάγο. Ακού­γαμε μόνο την ελλη­νική μουσική στο σπίτι μας, πηγαί­ναμε στους ελλη­νι­κούς χορούς και στα πανη­γύ­ρια και ο αδερφός μου και εγώ παίζαμε κιθάρα και κλαρίνο στο συγκρό­τημα του πατέρα μας εδώ και χρόνια. Έτσι μπήκα στο κολέγιο.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνατε όταν ήρθατε στην Ελλάδα;

Κάθε φορά που επι­στρέφω στην Ελλάδα τρέχω στο Μονα­στη­ράκι και στον Παρ­θε­νώνα. Ξέρω ότι αυτό κάνει κάθε του­ρί­στας, αλλά απλά βλέ­πο­ντας την Ακρό­πολη με γεμίζει με χαρά. Είμαι πάντα ευγνώ­μων όταν επι­στρέφω.

Πηγή: tvxs.gr