H τύχη των βραβευμένων έργων της Διεθνούς Έκθεσης Γελοιογραφίας της Ρόδου

Πριν μερικές ημέρες με αφορμή την επώδυνη για την τοπική κοι­νω­νία απώλεια του άξιου τέκνου της Ρόδου, του πασί­γνω­στου ρηξι­κέ­λευ­θου στυ­λο­βάτη της νεω­τε­ρι­κής γελοιο­γρα­φίας Βαγγέλη Παυλίδη, η γνωστή σε όλους μας καλ­λι­τέ­χνης Ίρις Μαυράκη, θέλο­ντας προ­φα­νώς και δικαίως να τιμήσει τη μνήμη του, απέ­στειλε στην εφη­με­ρίδα «Ροδιακή» επι­στολή, στην οποία ανα­φέ­ρει το ιστο­ρικό της οργά­νω­σης της Διε­θνούς Έκθεσης Γελοιο­γρα­φίας που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην πόλη μας το 2002, 2004 και  2006, εμπνευ­στής και καθο­δη­γη­τής της οποίας υπήρξε πράγ­ματι ο πρό­σφατα εκλιπών.

Η διεθνής αυτή έκθεση υπό μορφή biennale συν­διορ­γα­νώ­θηκε και χρη­μα­το­δο­τή­θηκε από την τότε Νομαρ­χιακή αυτο­διοί­κηση και Δημο­τική αρχή.

Η συντά­κτρια της επι­στο­λής, υπεύ­θυνη τότε του γρα­φείου της Διε­θνούς Έκθεσης  Γελοιο­γρα­φίας της  Ρόδου, εκφρά­ζει τη δικαιο­λο­γη­μένη λύπη της για το άδοξο τέλος αυτής της μέχρι τότε επι­τυ­χη­μέ­νης και με άριστες προ­ο­πτι­κές πολι­τι­στι­κής εκδή­λω­σης ενώ παράλ­ληλα  ανα­φέ­ρε­ται στην απώλεια μέρους των βρα­βευ­μέ­νων έργων. Στο σημείο αυτό, προς ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης θα ήθελα να επι­ση­μάνω τα εξής:

Τρείς περίπου μήνες μετά την ανάληψη των καθη­κό­ντων μου (Οκτώ­βριος του  2011) ως Πρό­ε­δρος του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου Ρόδου, η κα Ιρις  Μαυράκη με ενη­μέ­ρωσε ότι αγνο­ού­νται τα βρα­βευ­μένα έργα των τριών εκθέ­σεων Γελοιο­γρα­φίας, τα οποία η ίδια φύλαγε σε ξεχω­ρι­στούς φακέ­λους ανά διετία σε ντου­λάπι του τότε γρα­φείου της Διε­θνούς Έκθεσης, που δια­τη­ρούσε στον τελευ­ταίο όροφο πάνω από την Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου. Εξέ­φρασε την αγωνία της για την τύχη των έργων και την απο­γο­ή­τευσή της στη δυνα­τό­τητα να εντο­πι­σθούν και να ανα­κτη­θούν.

Μετά από προ­σω­πι­κές διε­ρευ­νη­τι­κές συζη­τή­σεις και ανα­ζη­τή­σεις, παράλ­ληλα  με τη σημα­ντική βοήθεια της  κας. Τζένης Φάκα,  τότε Περι­φε­ρεια­κής  Συμ­βού­λου  Νοτίου Αιγαίου, αρμόδια στον τομέα του Πολι­τι­σμού της Δωδε­κα­νή­σου, εντο­πί­σθη­καν στο κτίριο της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου, στο γραφείο του τμή­μα­τος Πολι­τι­σμού 22 από τα 36 βρα­βευ­μένα έργα.

Μετά από σχετικό αίτημα στον τότε Περι­φε­ρειάρχη κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη τα έργα αυτά με πρω­τό­κολλο παρά­δο­σης – παρα­λα­βής παρα­λή­φθη­καν και εντά­χθη­καν στην  πλούσια συλλογή της πινα­κο­θή­κης μας, αφού προη­γου­μέ­νως τοπο­θε­τή­θη­καν σε καλαί­σθη­τες κορ­νί­ζες.

Στις 7 Απρι­λίου του 2012 στο πλαίσιο των εορ­τα­στι­κών εκδη­λώ­σεων για τα 50 χρόνια  από την ίδρυση της Δημο­τι­κής Πινα­κο­θή­κης Ρόδου, διορ­γα­νώ­σαμε μεγάλη ανα­δρο­μική έκθεση με 123 εξαι­ρε­τικά έργα του αεί­μνη­στου Βαγγέλη Παυλίδη, από τα πιο αντι­προ­σω­πευ­τικά της σαρα­ντά­χρο­νης μέχρι τότε καλ­λι­τε­χνι­κής του πορείας.

Η έκθεση η οποία διήρ­κησε μέχρι τις 27 Μαΐου,  προ­ξέ­νησε μεγάλη χαρά και παρέσχε ηθική ικα­νο­ποί­ηση στον αεί­μνη­στο Βαγγέλη, γιατί αισθάν­θηκε ότι τον τίμησε και τον κατα­ξί­ωσε ο τόπος τον οποίο αγάπησε και δεν εγκα­τέ­λειψε ποτέ, ακόμη και τα χρόνια της προ­σω­πι­κής επαγ­γελ­μα­τι­κής του εκτό­ξευ­σης στα μεγα­λύ­τερα δημο­σιο­γρα­φικά έντυπα της χώρας μας.

Η επι­τυ­χία της έκθεσης αυτής υπήρξε τερά­στια και την απή­λαυ­σαν χιλιά­δες ενή­λι­κες ημε­δα­ποί, μαθητές και αλλο­δα­ποί  επι­σκέ­πτες. Μάλιστα με την ευκαι­ρία εκείνη και επι­θυ­μώ­ντας να τιμή­σουμε τον εμπνευ­στή και δημιουργό της Διε­θνούς Έκθεσης Γελοιο­γρα­φίας της Ρόδου, παράλ­ληλα εξε­τέ­θη­σαν σε δύο αίθου­σες και τα 22 βρα­βευ­μένα έργα μαζί με τις αφίσες των τότε εκθέ­σεων γελοιο­γρα­φίας.

Έτσι λοιπόν μετά την έγκαιρη ενη­μέ­ρωση και  επιμονή που επέ­δειξε η Ίρις Μαυράκη, τη δια­θε­σι­μό­τητα της τότε Περι­φε­ρεια­κής Αρχής, την προ­σω­πική προ­σπά­θεια και  το ζωηρό  ενδια­φέ­ρον του υπο­φαι­νό­με­νου, δια­σώ­θη­καν 22 βρα­βευ­μέ­νες γελοιο­γρα­φίες κατα­ξιω­μέ­νων και παγκο­σμίως γνωστών γελοιο­γρά­φων, οι οποίες απο­τε­λούν μέρος του καλ­λι­τε­χνι­κού θησαυ­ρού του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου Ρόδου. Σίγουρα μετά από χρόνια θα θυμί­ζουν στις επό­με­νες γενιές πόσο αισιό­δοξα  ξεκί­νησε  μια σημα­ντική πολι­τι­στική δράση στο τόπο μας που για μία ακόμη φορά άδοξα  εγκα­τα­λεί­φθηκε, με απο­τέ­λε­σμα να χαθεί μια σημα­ντική ευκαι­ρία προ­ώ­θη­σης του ονό­μα­τος της Ρόδου στο διεθνή πολι­τι­στικό χώρο.

Δρ. Νικό­λαος Τσ. Φρόνας
Πρό­ε­δρος του Μου­σείου
Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Δήμου. Ρόδου