Foreign Policy: Ελλάδα και Τουρκία κινούνται αργά προς τον πόλεμο

«Οι σχέ­σεις με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας δεν ήρταν ποτέ εύ­κο­λες», γρά­φει το αμε­ρι­κα­νι­κό πε­ριο­δι­κό «Foreign Policy» σε δη­μο­σί­ευ­μα με τίτλο, «Ελ­λά­δα και Τουρ­κία κι­νού­νται αργά προς τον πό­λε­μο», το οποίο επι­ση­μαί­νει με­τα­ξύ άλλων ότι υπάρ­χει ρι­ψο­κίν­δυ­νη ρη­το­ρι­κή τόσο από την Αθήνα όσο και από την Αγκυ­ρα.

Πα­ράλ­λη­λα, το πε­ριο­δι­κό χα­ρα­κτη­ρί­ζει «επι­κίν­δυ­νο το κλίμα που έχει δια­μορ­φω­θεί στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, προει­δο­ποιώ­ντας ότι ίσως τε­λι­κά η σύ­γκρου­ση να κα­τα­στεί ανα­πό­φευ­κτη». Οι δύο χώρες έχουν βρε­θεί «σε εμπό­λε­μη κα­τά­στα­ση» αρ­κε­τές φορές μέσα στον 20ο αιώνα ενώ έχουν φτά­σει και στα πρό­θυ­ρα στρα­τιω­τι­κής δια­μά­χης πάνω από το ελ­λη­νι­κό νησί των Ιμίων το 1996, με τις ΗΠΑ να επεμ­βαί­νουν για να απο­φευ­χθεί η κα­τα­στρο­φή.

Το αμε­ρι­κα­νι­κό πε­ριο­δι­κό επι­ση­μαί­νει σε αυτό το πλαί­σιο ότι «οι δύο σύμ­μα­χοι στο ΝΑΤΟ είναι στην “κόψη” και πάλι, κάτι που έχει προ­κλη­θεί από λαϊ­κι­στές και από τις δύο πλευ­ρές. Και αυτή τη φορά, η Ουά­σινγ­κτον δεν είναι που­θε­νά», ανα­φέ­ρει το δη­μο­σί­ευ­μα.

Οπως επι­ση­μαί­νει το πε­ριο­δι­κό, τη Δευ­τέ­ρα η ελ­λη­νο-τουρ­κι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση θύ­μι­σε κάτι από τον παλιό καιρό, κά­νο­ντας ανα­φο­ρά στις δη­λώ­σεις του Τούρ­κου πρω­θυ­πουρ­γού Μπι­να­λί Γιλ­ντι­ρίμ, ο οποί­ος υπο­στή­ρι­ξε ότι η τουρ­κι­κή ακτο­φυ­λα­κή κα­τέ­βα­σε ελ­λη­νι­κή ση­μαία από τη βρα­χο­νη­σί­δα Μι­κρός Αν­θρω­πο­φάς, η οποία το­πο­θε­τή­θη­κε νω­ρί­τε­ρα από τρεις Ελ­λη­νες. Το Foreign Policy υπο­γραμ­μί­ζει ότι την εν λόγω εί­δη­ση της αφαί­ρε­σης της ση­μαί­ας διέ­ψευ­σε η Αθήνα. Η Ελ­λά­δα ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νη να απα­ντή­σει στους ισχυ­ρι­σμούς του Γιλ­ντι­ρίμ με τη μέ­γι­στη σο­βα­ρό­τη­τα, γρά­φει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά το αμε­ρι­κα­νι­κό πε­ριο­δι­κό.

Σε αυτό το ση­μείο, το άρθρο ση­μειώ­νει ότι το πε­ρι­στα­τι­κό αυτό ήρθε μετά την τρα­γω­δία με τη συ­ντρι­βή του Mirage 2000-5 και τον θά­να­το του Γιώρ­γου Μπαλ­τα­δώ­ρου. «Ούτε αυτό ήταν ένα απο­μο­νω­μέ­νο γε­γο­νός. Τα τουρ­κι­κά μα­χη­τι­κά έχουν πα­ρα­βιά­σει τον ελ­λη­νι­κό ενα­έ­ριο χώρο πάνω από 30 φορές μόνο τον Απρί­λιο», ση­μειώ­νει το δη­μο­σί­ευ­μα στο οποίο ο αρ­θρο­γρά­φος συ­μπλη­ρώ­νει:  «Ενόσω ο Γιλ­ντι­ρίμ και ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος, Ρε­τζεπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν προ­χώ­ρη­σαν σε τα­χεί­ες δι­πλω­μα­τι­κές κι­νή­σεις για να στεί­λουν συλ­λυ­πη­τή­ρια στον Έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό, η ελ­λη­νι­κή κοινή γνώμη κα­τη­γο­ρεί για τον θά­να­το του 34χρο­νου πι­λό­του την Τουρ­κία».

«Ακόμη και μέσα σε αυτό το επι­κίν­δυ­νο κλίμα και οι δύο πλευ­ρές εν­δί­δουν στη ρι­ψο­κίν­δυ­νη ρη­το­ρι­κή. Στην Τουρ­κία, ο Ερ­ντο­γάν και το κόμμα του έχουν ξε­κι­νή­σει μία ακόμη πιο επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή ενα­ντί­ον της Ελ­λά­δας και στο με­γα­λύ­τε­ρο κόμμα της αντι­πο­λί­τευ­σης επι­κε­φα­λής είναι ο Κεμάλ Κι­λιτσ­ντά­ρο­γλου, ένας άν­θρω­πος που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η Τουρ­κία πρέ­πει να ανα­κτή­σει 18 τουρ­κι­κά νησιά που κα­τέ­χει η Ελ­λά­δα αυτή τη στιγ­μή», ανα­φέ­ρε­ται στο πε­ριο­δι­κό αφιε­ρω­μέ­νο σε ζη­τή­μα­τα δι­πλω­μα­τί­ας.

Πα­ράλ­λη­λα το­νί­ζε­ται ότι η σύλ­λη­ψη δύο Ελ­λή­νων αξιω­μα­τι­κών τον πε­ρα­σμέ­νο μήνα και η φυ­λά­κι­σή τους στην Αν­δρια­νού­πο­λη τρο­φο­δο­τεί πε­ραι­τέ­ρω την οργή με­τα­ξύ των Ελ­λή­νων.

Η αξιο­λό­γη­ση της  συ­μπε­ρι­φο­ράς της Τουρ­κί­ας ίσως είναι το μόνο ση­μείο σύ­γκλι­σης της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης με την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, γρά­φει το πε­ριο­δι­κό λέ­γο­ντας πως ο κ. Αλ. Τσί­πρας υπο­νο­εί ότι ο Ερ­ντο­γάν συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται «σαν σουλ­τά­νος» και τον Το­με­άρ­χη Εξω­τε­ρι­κών της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας,  κ. Γιώρ­γος Κου­μου­τσά­κος να δη­λώ­νει ότι «η Τουρ­κία είναι μια απο­λυ­ταρ­χι­κή χώρας που δη­μιουρ­γεί αστά­θεια και έντα­ση στην πε­ριο­χή».

Ιδιαί­τε­ρη είναι η ανα­φο­ρά του δη­μο­σιεύ­μα­τος στον Ελ­λη­να υπουρ­γό Αμυ­νας, Πάνο Καμ­μέ­νο, το οποίο σχο­λιά­ζει ότι με τη στάση του φέρ­νει διαρ­κώς σε αμή­χα­νη θέση τον πρω­θυ­πουρ­γό της χώρας, Αλέξη Τσί­πρα. Εκτι­μά, δε,  ότι δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει η προ­κλη­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο και επι­ση­μαί­νει ότι θα χρεια­στούν πολύ προ­σε­κτι­κοί χει­ρι­σμοί, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξει κλι­μά­κω­ση.

«Τώρα, ο Καμ­μέ­νος φέ­ρε­ται να έχει σχέ­σεις τόσο με τον πρώην σύμ­βου­λο του Ντό­ναλντ Τραμπ, Τζορτζ Πα­πα­δό­που­λο, όσο και με τον Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν μέσω του Ιβάν Σαβ­βί­δη. Αν και βο­ή­θη­σε τον Τσί­πρα με τις δια­συν­δέ­σεις του και τις γνώ­σεις του για τη λει­τουρ­γία του κρά­τους (ιδιαί­τε­ρα αυτό που θα μπο­ρού­σα­με να πούμε βαθύ κρά­τος) είναι ένας επί­μο­νος πο­νο­κέ­φα­λος στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή» ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και προ­σθέ­τει: «Ο Καμ­μέ­νος και το κόμμα του επα­νει­λημ­μέ­να έχουν φέρει τον Τσί­πρα σε αμή­χα­νη θέση, με επι­θε­τι­κές δη­λώ­σεις για την Τουρ­κία ή απλά επει­δή είναι μπερ­δε­μέ­νος με την πο­λι­τι­κή της ίδιας της κυ­βέρ­νη­σής του. Ο Καμ­μέ­νος, ως υπουρ­γός Αμυ­νας, επα­νει­λημ­μέ­να έχει χλευά­σει τους Τούρ­κους».

«Ο κ. Καμ­μέ­νος έχει υπάρ­ξει πρό­βλη­μα για τον Ελ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό και στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με την ΠΓΔΜ, θέμα στο οποίο «απαι­τεί η ονο­μα­σία να μην πε­ρι­λαμ­βά­νει τον όρο Μα­κε­δο­νία παρά το γε­γο­νός ότι εδώ και καιρό χρη­σι­μο­ποιεί­ται».

Πηγή: Κα­θη­με­ρι­νή