Επικήδειος του Γ. Νικητιάδη για τον Μπάμπη Παλογιαννίδη

Αγα­πη­μέ­νε μας Μπά­μπη, εί­μα­στε σή­με­ρα όλοι εδώ.  Σύ­μπας ο Του­ρι­σμός της Ρόδου. Η Ένωση Ξε­νο­δό­χων, ο ΟΠΡΟ­ΤΟΥΡ στον οποίο αφιέ­ρω­σες χι­λιά­δες ώρες από τη ζωή σου, οι Πρά­κτο­ρες, οι Tour operators,οι κα­τα­στη­μα­τάρ­χες, οι ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, το επι­με­λη­τή­ριο. Δεν εί­μα­στε όμως μόνο εμείς. Νοερά με τη σκέψη τους, είναι εδώ σή­με­ρα και οι εκα­το­ντά­δες γνω­στοί σου από τον του­ρι­στι­κό χώρο σε ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη, τη Ρωσία, τις ΗΠΑ και πολ­λές άλλες χώρες.

Είναι εδώ με τη σκέψη τους όλοι οι Διευ­θυ­ντές των Ελ­λη­νι­κών γρα­φεί­ων του­ρι­σμού ανά τον κόσμο, οι δε­κά­δες γνω­στοί σου δη­μο­σιο­γρά­φοι των του­ρι­στι­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης, της Ευ­ρώ­πης. Είναι εδώ νοερά εκα­το­ντά­δες στε­λέ­χη του του­ρι­σμού απ’ ολό­κλη­ρη τη χώρα που είχαν τη χαρά να συ­νερ­γα­στούν μαζί σου. Και εί­μα­στε εδώ όλοι, όχι απλώς για να σου απευ­θύ­νου­με το τε­λευ­ταίο αντίο, αλλά κυ­ρί­ως για να δεί­ξου­με την ου­σια­στι­κή ανα­γνώ­ρι­ση των όσων πρό­σφε­ρες στην του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη της Ρόδου και των υπο­λοί­πων νη­σιών μας.

Είχα την τύχη προ­σω­πι­κώς, να σε γνω­ρί­σω για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρό­νια όταν άρ­χι­σα να ασχο­λού­μαι με τα κοινά των νη­σιών μας. Χωρίς καμία διά­θε­ση ιδιο­τέ­λειας από την πλευ­ρά σου κέρ­δι­σες αμέ­σως την εκτί­μη­σή μου με την προ­θυ­μία σου να απα­ντάς στα δε­κά­δες ερω­τή­μα­τα και απο­ρί­ες μου. Από τότε, μέχρι και το χρο­νι­κό διά­στη­μα που ήμου­να στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, ήξερα ότι μπο­ρού­σα να βα­σί­ζο­μαι πάνω σου. Να σε θεωρώ συ­νερ­γά­τη. Να σου θέτω ερω­τή­μα­τα και να βρί­σκεις λύ­σεις. Να ανα­λαμ­βά­νεις πρω­το­βου­λί­ες και να κά­νεις έξυ­πνες και οι­κο­νο­μι­κές προ­τά­σεις για την προ­βο­λή του του­ρι­σμού μας.

Και ήσου­να διαρ­κώς παρών. Ήσου­να παρών όταν το 2010 , μέσα στην οι­κο­νο­μι­κή κρίση που ακου­μπού­σε ση­μα­ντι­κά τον του­ρι­σμό μας, χρεια­ζό­μα­σταν προ­βο­λή και δεν εί­χα­με χρή­μα­τα. Έδω­σες ιδέες και έτρε­ξες μαζί με το γρα­φείο του ΕΟΤ στον Λον­δί­νο για να κά­νου­με τότε δίπλα στον Τά­με­ση την Ελ­λη­νι­κή πα­ρα­λία. Ήσου­να εκεί και βοη­θού­σες νυ­χθη­με­ρόν για να κα­τα­φέ­ρου­με με μόλις 9.500 ευρώ δα­πά­νες, να κερ­δί­σου­με προ­βο­λή που αντι­στοι­χού­σε σε εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ευρώ. Την εποχή εκεί­νη, Ελ­λη­νι­κή πα­ρα­λία στη καρ­διά του Λον­δί­νου δίπλα στον Τά­με­ση!!!    Το πί­στευ­ες και το κά­να­με.

Ήσου­να παρών ξανά στο Βε­ρο­λί­νο, όταν σχε­δόν μόνος ανα­λάμ­βα­νες να προ­βά­λεις τον αθλη­τι­κό του­ρι­σμό της Ρόδου στο Στά­διο που έγι­ναν οι Ολυ­μπια­κοί Αγώ­νες της Γερ­μα­νί­ας. Δική σου ιδέα οι αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις της Ρόδου να προ­βάλ­λο­νται και να δια­φη­μί­ζο­νται στο χώρο που ανα­πτύ­χθη­κε το Ολυ­μπια­κό ιδε­ώ­δες. Μπρο­στά σε εκα­το­ντά­δες αθλη­τι­κο­γρά­φους και δη­μο­σιο­γρά­φους των αθλη­τι­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης.

Ήσου­να ξανά παρών στο Πα­ρί­σι όταν , μέσα στη Μη­τρό­πο­λη της γα­στρο­νο­μί­ας, ορ­γά­νω­νες γα­στρο­νο­μι­κό φε­στι­βάλ για να φέ­ρεις Γάλ­λους του­ρί­στες στην Ελ­λά­δα. Ξανά εκεί , μαζί με τον φίλο σου διευ­θυ­ντή του ΕΟΤ στο Πα­ρί­σι Θε­ό­δω­ρο Χαρ­το­μα­τσί­δη , φέρ­νο­ντας και τον υπουρ­γό να κάνει τα εγκαί­νια από τη χώρα σου. Είχες προ­σκα­λε­σμέ­νους πάνω από 150 δη­μο­σιο­γρά­φους. Είχες κα­λε­σμέ­νο και τον Νίκο Αλιά­γα για να προ­σελ­κύ­σεις πε­ρισ­σό­τε­ρο κόσμο και να τρα­βή­ξεις πε­ρισ­σό­τε­ρο τη προ­σο­χή. Δεν άφη­νες τί­πο­τα να πάει χα­μέ­νο.

Ποιος στα αλή­θεια δεν θυ­μά­ται τις πε­ρί­φη­μες πλω­τές εκ­θέ­σεις με τα πο­τα­μό­πλοια; Ήσου­να εκεί πρω­τερ­γά­της μαζί με τον αεί­μνη­στο φίλο σου διευ­θυ­ντή ΕΟΤ Ολ­λαν­δί­ας Σάκη Ιω­αν­νί­δη και με τον εξί­σου καλό σου φίλο διευ­θυ­ντή του ΕΟΤ Βιέν­νης Πα­να­γιώ­τη Σκορ­δά με την εκ­πλη­κτι­κή ιδέα την οποία ασπά­στη­κες και υπη­ρέ­τη­σες αμέ­σως. Να επι­σκε­πτό­μα­στε εμείς τις χώρες και μέσα στο πο­τα­μό­πλοιο, ο κάθε προ­ο­ρι­σμός μας με τους εκ­προ­σώ­πους του να πραγ­μα­το­ποιεί το πρωί συ­να­ντή­σεις με τους του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες , το από­γευ­μα να ακο­λου­θεί συ­νέ­ντευ­ξη τύπου με όλους τους δη­μο­σιο­γρά­φους και να κλεί­νει η βρα­διά με Ελ­λη­νι­κό γλέ­ντι και Ελ­λη­νι­κά φα­γη­τά που με­τα­φέ­ρα­τε μαζί σας.

Ήσα­σταν πρω­το­πό­ροι σε αυτό το είδος προ­βο­λής,  με τα τα­ξί­δια του πο­τα­μό­πλοιου που πλέ­ο­ντας τον Δού­να­βη , ξε­κι­νού­σε από την Αυ­στρία συ­νέ­χι­ζε Σλο­βα­κία και Γερ­μα­νία και ολο­κλή­ρω­νε με Γαλ­λία Ολ­λαν­δία Βέλ­γιο. Σε λίγες μέρες κα­τα­φέρ­να­τε να προ­βά­λε­τε τα νησιά μας σε πολλά εκα­τομ­μύ­ρια υπο­ψή­φιους του­ρί­στες και σε πολ­λές εκα­το­ντά­δες του­ρι­στι­κούς πρά­κτο­ρες και δη­μο­σιο­γρά­φους. Σε όλα αυτά ήσου­να εσύ Μπά­μπη ο κα­πε­τά­νιος για τη Ρόδο.

Θα ήταν αδύ­να­τον και θα χρειά­ζο­νταν ίσως τόμοι για να κα­τα­γρά­ψει κα­νείς τις του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες πίσω από τις οποί­ες βρι­σκό­σου­να εσύ. Φι­λαν­δία, Σου­η­δία, Δανία, Ρωσία, ήσου­να πάντα εκεί παρών για τη Ρόδο.

Υπο το σοφό πνεύ­μα του Βάσου Μη­ναϊ­δη κα­τα­φέ­ρα­τε να δη­μιουρ­γή­σε­τε τον πιο υπο­δειγ­μα­τι­κό ορ­γα­νι­σμό του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και δια­χεί­ρι­σης ενός προ­ο­ρι­σμού. Ο ΟΠΡΟ­ΤΟΥΡ υπήρ­ξε πρό­τυ­πο ενός τέ­τοιου φορέα. Αι­σθα­νό­μου­να υπε­ρή­φα­νος επι­σκε­πτό­με­νος υπο την ιδιό­τη­τα του Υφυ­πουρ­γού του­ρι­σμού πολ­λούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας, να ανα­φέ­ρο­μαι στον ΟΠΡΟ­ΤΟΥΡ και να πα­ρο­τρύ­νω ενώ­σεις ξε­νο­δό­χων και του­ρι­στι­κούς πα­ρά­γο­ντες άλλων πε­ριο­χών της χώρας μας να ακο­λου­θή­σουν το πα­ρά­δειγ­μα του ΟΠΡΟ­ΤΟΥΡ. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μου ζη­τή­θη­κε και ρύθ­μι­σα να επι­σκε­φθείς φίλε μας διά­φο­ρους προ­ο­ρι­σμούς και σχε­δόν να κά­νεις σε­μι­νά­ριο στους άλ­λους για το πώς θα πρέ­πει να ορ­γα­νώ­σουν τον του­ρι­σμό τους.

Όπως είπα και πριν είναι αμέ­τρη­τες οι δρά­σεις που ξε­κί­νη­σες και ολο­κλή­ρω­σες για τον του­ρι­σμό της Ρόδου. Αν θα ανα­ζη­τή­σου­με σε ολό­κλη­ρη τη χώρα μας έναν άν­θρω­πο που να αφή­νει πίσω του ένα τόσο με­γά­λο έργο, είναι βέ­βαιο ότι δεν θα βρί­σκα­με ένα αντί­στοι­χο πα­ρά­δειγ­μα αγα­πη­μέ­νε μας Μπά­μπη. Ήσου­να μο­να­δι­κός. Γι’ αυτό άλ­λω­στε έγινε για σένα στην Κω από την εκεί Του­ρι­στι­κή Επι­τρο­πή του Δήμου, ει­δι­κή εκ­δή­λω­ση για να σε τι­μή­σουν.

Αφή­νεις πίσω σου μια με­γά­λη κλη­ρο­νο­μιά. Ταυ­το­χρό­νως δη­μιούρ­γη­σες μια υπο­δειγ­μα­τι­κή οι­κο­γέ­νεια , με μια εξαί­ρε­τη σύ­ζυ­γο και με έναν πρω­το­πό­ρο και ευ­ρη­μα­τι­κό γιό , πε­τυ­χη­μέ­νο σή­με­ρα επαγ­γελ­μα­τία.

Στη προ­σω­πι­κή σου ζωή καλέ μου φίλε υπήρ­ξες πάντα αγα­πη­τός και πε­ρι­ζή­τη­τος. Οι σχέ­σεις σου, δια­κρί­νο­νταν από ει­λι­κρί­νεια και μό­νι­μη διά­θε­ση για χιού­μορ. Το χιού­μορ, το χρη­σι­μο­ποιού­σες τόσο συχνά σαν ηρε­μι­στι­κό  για να ξε­φύ­γεις από την πίεση της συ­νε­χούς δου­λειάς και του άγ­χους. Οι πολ­λοί φίλοι σου , όλοι οι πα­λιοί συμ­μα­θη­τές σου θα σε θυ­μού­νται πάντα με νο­σταλ­γία. Προ­σω­πι­κώς, με τι­μού­σες με τη παρέα σου και δεν ήταν λίγες οι φορές, όπου βρι­σκό­μα­σταν σε διά­φο­ρα στέ­κια της Ρόδου και με­τα­ξύ τυρού και αχλα­διού θα μας έλε­γες ένα ανέκ­δο­το για να γε­λά­σου­με και για να σπά­σεις το βαρύ κλίμα των ατέ­λειω­των συ­ζη­τή­σε­ων για τον του­ρι­σμό μας. Ήσουν πολύ αγα­πη­τός αγα­πη­μέ­νε φίλε και γι’ αυτό θα μας λεί­ψεις πολύ.

Στάση και Γιάν­νη, είναι γνω­ρί­ζω δύ­σκο­λο να ξε­πε­ρά­σει κα­νείς εύ­κο­λα τον τε­λι­κό απο­χω­ρι­σμό από έναν τόσο καλό σύ­ζυ­γο και πα­τέ­ρα. Κρα­τεί­στε για πάντα στη μνήμη σας το με­γά­λο έργο του Μπά­μπη για τον του­ρι­σμό και δια­τη­ρή­στε την υπε­ρη­φά­νεια σας για τον εξαι­ρε­τι­κό άν­θρω­πο που απο­χω­ρί­ζε­στε σή­με­ρα. Αυτό θα είναι η πιο ου­σια­στι­κή πα­ρη­γο­ριά σας. Εμείς όλοι, οι νη­σιώ­τες, ο κό­σμος του του­ρι­σμού θα προ­σπα­θή­σου­με να ακο­λου­θή­σου­με το πα­ρά­δειγ­μα του και να σε­βα­στού­με τις πα­ρα­κα­τα­θή­κες που άφησε.    Ας είναι αιω­νία του η μνήμη.