Μίκης Θεοδωράκης για σούβλισμα αρνιού: Να σταματήσει αυτό το βάρβαρο έθιμο

Το δικό του μή­νυ­μα ενό­ψει των ημε­ρών του Πάσχα και στον από­η­χο της από­συρ­σης του νο­μο­σχε­δί­ου για τα αδέ­σπο­τα αλλά και των απο­κα­λύ­ψε­ων για βά­ναυ­σες κα­κο­ποι­ή­σεις ζώων στέλ­νει ο Μίκης Θε­ο­δω­ρά­κης.

Ει­δι­κό­τε­ρα ανα­φέ­ρε­ται στο έθιμο του σου­βλί­σμα­τος του αρ­νιού, το οποίο χα­ρα­κτη­ρί­ζει ως «βάρ­βα­ρο» ενώ ση­μειώ­νει ότι «θα έπρε­πε να έχει εκλεί­ψει προ πολ­λού».

Πα­ράλ­λη­λα μι­λά­ει για τους αφα­νείς ζω­ό­φι­λους που αφιε­ρώ­νουν όλο τον ελεύ­θε­ρο χρόνο τους και από το υστέ­ρη­μά τους κά­νουν ό,τι μπο­ρούν για να εξα­λει­φθεί η κα­κο­ποί­η­σή τους.

«Ας αρ­χί­σου­με αλ­λά­ζο­ντας τον εαυτό μας και ας αγω­νι­στού­με πα­ράλ­λη­λα για να αλ­λά­ξει η απα­ρά­δε­κτη αυτή κα­τά­στα­ση γύρω μας. Είναι και­ρός να κά­νου­με κάτι. Είναι και­ρός να πά­ψου­με να ντρε­πό­μα­στε που εί­μα­στε άν­θρω­ποι!», κα­τα­λή­γει το άρθρο του Μίκη Θε­ο­δω­ρά­κη.

Ανα­λυ­τι­κά το κεί­με­νο:

«Πλη­σιά­ζει και πάλι το Πάσχα. Πλη­σιά­ζουν οι μέρες της αθρό­ας σφα­γής αθώων ζώων χάριν ενός βάρ­βα­ρου “εθί­μου” που θα έπρε­πε να έχει προ πολ­λού εκλεί­ψει. Βε­βαί­ως αυτή είναι απλά μια πτυχή του όλου θέ­μα­τος. Κάθε μέρα δια­βά­ζου­με όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρα πε­ρι­στα­τι­κά κα­κο­ποί­η­σης ζώων, πε­ρι­στα­τι­κά φρι­χτά που «λο­γι­κά» δεν μπο­ρεί να δια­πράτ­το­νται από αν­θρώ­πους και μά­λι­στα -πολ­λές φορές- από νέους αν­θρώ­πους. Τι δεί­χνει άραγε αυτό για την κοι­νω­νία μας; Τι άλλο παρά την γε­νι­κευ­μέ­νη σε όλους τους το­μείς σήψη!

Η Πο­λι­τεία είναι ανε­παρ­κής έως εντε­λώς απού­σα. Ενώ θα ΄πρε­πε να είναι πα­ρού­σα όχι μόνο κα­τα­σταλ­τι­κά αλλά πρώτα απ’ όλα πα­ρέ­χο­ντας την ανά­λο­γη ΠΑΙ­ΔΕΙΑ από την νη­πια­κή ακόμα ηλι­κία. Αν βε­βαί­ως θέ­λου­με πραγ­μα­τι­κά να απαλ­λα­γού­με κά­πο­τε ορι­στι­κά από αυτή την «εθνι­κή μας ντρο­πή». Έτσι, όλο το βάρος πέ­φτει όπως πάντα στον «πα­τριω­τι­σμό των Ελ­λή­νων».

Στους αφα­νείς ζω­ό­φι­λους που αφιε­ρώ­νουν όλο τον ελεύ­θε­ρο χρόνο τους και από το υστέ­ρη­μά τους κά­νουν ό,τι μπο­ρούν. Και φυ­σι­κά κα­νείς υπεύ­θυ­νος δεν μιλά για τα σφα­γεία (που ίσως θα έπρε­πε να είναι το πρώτο θέμα), για τα πει­ρά­μα­τα, για την κα­τα­στρο­φή που έχει προ­κα­λέ­σει ο άν­θρω­πος σε όλο το πε­ρι­βάλ­λον του. Δεν ωφε­λεί να κά­νου­με ότι δεν ξέ­ρου­με. Ας αρ­χί­σου­με αλ­λά­ζο­ντας τον εαυτό μας και ας αγω­νι­στού­με πα­ράλ­λη­λα για να αλ­λά­ξει η απα­ρά­δε­κτη αυτή κα­τά­στα­ση γύρω μας. Είναι και­ρός να κά­νου­με κάτι. Είναι και­ρός να πά­ψου­με να ντρε­πό­μα­στε που εί­μα­στε άν­θρω­ποι!»

Κα­θη­με­ρι­νή