Η όμορφη και συγκινητική ιστορία της Αμ που άλλαξε ήπειρο λόγω έρωτα …!

Αμ, πριν από πόσα χρόνια ήρθες στη Ρόδο;

Πριν από εννέα χρόνια

Με ποια αφορμή;

Παντρεύ­τηκα Ροδίτη!

Πώς γνώ­ρι­σες τον άνδρα σου;

Βρι­σκό­ταν για δια­κο­πές στην Ταϊ­λάνδη. Είχε έρθει στο κομ­μω­τή­ριο όπου εργα­ζό­μουν κι εκεί γνω­ρι­στή­καμε. Μου ζήτησε να βγούμε έξω, να πάμε για καφέ, για φαγητό και κάπως έτσι ξεκί­νησε η σχέση μας.

Πόσα χρόνια πριν πάρεις την απόφαση να παντρευ­τείς και να μετα­κο­μί­σεις στη Ρόδο, είχατε σχέση;

Περίπου για τέσσερα χρόνια.

Και δια­τη­ρή­σατε σχέση τέσσερα χρόνια από από­σταση;

Ναι. Ερχόταν τον χειμώνα στην Ταϊ­λάνδη και το καλο­καίρι που επέ­στρεφε στη Ρόδο, επι­κοι­νω­νού­σαμε τηλε­φω­νικά. Και μετά από τέσσερα χρόνια σχέσης, μου ζήτησε να τον παντρευτώ.

Και είπες αμέσως ναι;

Όχι αμέσως! Τον ρώτησα «είσαι σίγου­ρος;». Του είπα «είμαστε τόσο δια­φο­ρε­τι­κοί, το σκέ­φτη­κες καλά; Το συζή­τη­σες με την οικο­γέ­νειά σου;». Εγώ του είπα ότι θα πρέπει να είναι σύμφωνη η οικο­γέ­νειά του για να γίνει αυτός ο γάμος, διότι η προ­ο­πτική ήταν να έρθω να ζήσω στη Ρόδο. Οπότε αν δεν ήταν σύμφωνη η οικο­γέ­νειά του, τι θα έκανα εγώ μόνη μου σε έναν τόσο μακρινό και ξένο τόπο. Όμως με δια­βε­βαί­ωσε ότι πριν πάρει την απόφαση να παντρευ­τούμε το είχε συζη­τή­σει με την οικο­γέ­νειά του και όλοι ήταν σύμ­φω­νοι.

Η δική σου οικο­γέ­νεια, τι είπε;

Ρώτησα κι εγώ την δική μου οικο­γέ­νεια. Δεν έχω γονείς, έχω μόνο τα αδέλφια μου με τα οποία και το συζή­τησα. Η αδελφή μου, μου είπε ότι θα πρέπει να πάρω την απόφαση μόνη μου με συμ­βού­λευσε όμως να ακο­λου­θήσω την καρδιά μου. Μου είπε αν πιστεύ­εις ότι με αυτόν τον άνθρωπο θα είσαι ευτυ­χι­σμένη, να τον ακο­λου­θή­σεις στην Ελλάδα.

Και;

Μέσα σε έναν μήνα έγινε ο γάμος στην Ταϊ­λάνδη! Ηρθε με την μητέρα του, την αδελφή του και την ανιψιά του και παντρευ­τή­καμε και μετά επέ­στρεψα μαζί τους στην Ελλάδα το 2009.

Εύκολη ή δύσκολη απόφαση;

Το πρώτο που ρώτησα είναι αν έχει χιόνι στη Ρόδο, αν κάνει κρύο, γιατί εμείς δεν είμαστε συνη­θι­σμέ­νοι στο κρύο! Όταν πηγαίνω στην πατρίδα μου για δια­κο­πές πια, όλοι με ρωτάνε αν έχω δει χιόνι στην Ελλάδα, για εμάς είναι κάτι εξω­πραγ­μα­τικό και οι περισ­σό­τε­ροι δεν το έχουν δει ποτέ στη ζωή τους! Όταν ήρθα εδώ δεν είχα ούτε χει­με­ρινά ρούχα, έπρεπε να αγοράσω.

Είχες επι­σκε­φθεί την Ευρώπη ξανά;

Όχι, ποτέ. Ηταν μεγάλη απόφαση για μενα να ζήσω σε έναν τόπο που δεν γνώριζα.

Τι ήξερες μέχρι τότε για την Ελλάδα;

Την Ακρό­πολη! Ηξερα ότι έχει ωραίες παρα­λίες, και είχα δει φωτο­γρα­φίες για την Μύκονο και την Σαντο­ρίνη. Τη Ρόδο δεν την γνώριζα. Όμως όσους ρώτησα για τη Ρόδο, μου είπαν ότι ο καιρός είναι σχεδόν ίδιος με την Ταϊ­λάνδη. Είχα γνω­στούς που είχαν έρθει στην Ελλάδα για δια­κο­πές και τους ρωτούσα για να μάθω πλη­ρο­φο­ρίες, πώς ήταν η κατά­σταση, ο καιρός, οι άνθρω­ποι, το φαγητό… Ακουσα πολύ καλά λόγια κι αυτό κάπως με καθη­σύ­χασε.

Οπότε ήρθες στη Ρόδο. Ηταν τα πράγ­ματα όπως τα περί­με­νες;

Μόλις έφτασα στην Αθήνα και κοίταξα γύρω μου, μου φάνηκε πως έβλεπα την Μπαν­γκόκ με όλα αυτά τα ψηλά κτήρια γύρω μου. Μετά ήρθα στη Ρόδο και είδα δια­φο­ρε­τικό τοπίο! Μου άρεσε αυτό που είδα. Ενιωσα στη Ρόδο σαν να είμαι στο σπίτι μου, στην Ταϊ­λάνδη.

Ηταν δύσκολα φαντά­ζο­μαι στην αρχή.

Ναι, με δυσκό­λεψε η γλώσσα, ο καιρός και η μαγει­ρική! Δυσκο­λεύ­ο­μαι να βρω υλικά για την ταϊ­λαν­δέ­ζικη κουζίνα.

Πόσα κορί­τσια από την Ταϊ­λάνδη είστε στη Ρόδο;

Πρέπει να είμαστε περίπου 40 κορί­τσια σε όλο το νησί. Οι περισ­σό­τε­ρες μένουμε στην πόλη.

Και όλες βρε­θή­κατε εδώ λόγω έρωτα;

Ναι!

Πώς ήρθες σε επαφή μαζί τους;

Πριν έρθω καν στη Ρόδο, ο σύζυγός μου είχε φρο­ντί­σει να ενη­με­ρω­θεί και να έρθει σε επαφή με Ρόδιους που είχαν παντρευ­τεί Ταϊ­λαν­δές. Μου είχε πει μάλιστα να μην ανησυχώ, γιατί στη Ρόδο υπάρ­χουν κι άλλες κοπέλες από την Ταϊ­λάνδη που παντρεύ­τη­καν Ρόδιους και δεν ήμουν η μονα­δική!

Αυτό θα σε καθη­σύ­χασε φαντά­ζο­μαι.

Αρκετά.

Τι κάνετε όταν συνα­ντιέ­στε;

Μαγει­ρεύ­ουμε ταϊ­λαν­δέ­ζικο φαγητό, που είναι αρκετά πικά­ντικο και φτιά­χνουμε γλυκά της πατρί­δας μας. Λέμε τα νέα μας, τα νέα της πατρίδα μας… Αν κάποια από εμάς έχει πρό­βλημα το συζη­τάμε και προ­σπα­θούμε να βοη­θή­σουμε η μία την άλλη. Όταν συνα­ντιό­μα­στε είναι σαν να είμαστε στην Ταϊ­λάνδη.

Ελλη­νικά φαγητά τρως, έμαθες να μαγει­ρεύ­εις;

Ναι! Μου αρέσει πολύ το ελλη­νικό φαγητό. Εμαθα να φτιάχνω παστί­τσιο, ντολ­μα­δά­κια, γεμιστά, μουσακά…

• Ποιο φαγητό σου αρέσει πιο πολύ;Θυμάμαι την πρώτη φορά που δοκί­μασα σου­βλάκι, εντυ­πω­σιά­στηκα! Μου άρεσε πάρα πολύ!

Τα αδέλφια σου έχουν έλθει ποτέ να σε δουν;

Όχι, έχουν υπο­χρε­ώ­σεις, έχουν τη δική τους οικο­γέ­νεια, είναι δύσκολο. Μιλάμε όμως μέσω του fb και του skype.

Σου λείπει η πατρίδα σου;

Όχι και τόσο. Πηγαί­νουμε σχεδόν κάθε χρόνο ή κάθε δύο χρόνια.

Με τη θρη­σκεία τι κάνεις;

Είμαστε βου­δι­στές, αλλά ο βου­δι­σμός σημαί­νει ελευ­θε­ρία, δεν μας απα­γο­ρεύ­ε­ται να πάμε στην εκκλη­σία για παρά­δειγμα. Εγώ πηγαίνω στην εκκλη­σία, προ­σεύ­χο­μαι, ανάβω το κεράκι μου κάνω ό,τι κάνουν και οι Ελληνες στις μεγάλες γιορτές.

Τα κορί­τσια από την Ταϊ­λάνδη γιορ­τά­ζετε παράλ­ληλα και τις δικές σας γιορτές;

Ναι. Τώρα τον Απρίλιο έχουμε την δική μας Πρω­το­χρο­νιά και θα γιορ­τά­σουμε και φέτος. Μαζευό­μα­στε και κάνουμε πάρτι. Η Πρω­το­χρο­νιά στην Ταϊ­λάνδη γιορ­τά­ζε­ται στις 13 Απρι­λίου. Οι εορ­τα­σμοί κρατούν ένα διήμερο και περι­λαμ­βά­νουν κατά βάση μπου­γέ­λωμα με αρω­μα­τι­σμένο νερό. Αυτό θεω­ρεί­ται πως φέρνει καλή τύχη ενώ παράλ­ληλα είναι και επί­δειξη σεβα­σμού στους γηραιό­τε­ρους και φυσικά στο Βούδα.

Τι χρονιά έχετε τώρα στην Ταϊ­λάνδη;

2561, είμαστε 543 χρόνια μπροστά!

Αντι­με­τώ­πι­σες προ­βλή­ματα συμπε­ρι­φο­ράς απέ­να­ντί σου στη Ρόδο;

Όχι, ποτέ. Αισθά­νο­μαι πολύ καλά εδώ και ποτέ κανένας δεν με έκανε να νιώσω άβολα.

Ηρθες στη Ρόδο σχεδόν ταυ­τό­χρονα με την οικο­νο­μική κρίση στη χώρα μας, αυτό πώς το βίωσες;

Και στην Ταϊ­λάνδη, είχαμε παλαιό­τερα τα ίδια προ­βλή­ματα. Το έχω ξανα­ζή­σει όλο αυτό, δεν μου είναι άγνωστο. Όμως στην Ταϊ­λάνδη πολύ σύντομα κατα­φέ­ραμε να επα­να­κάμ­ψουμε. Εδώ φαί­νε­ται ότι έχουμε ακόμα δρόμο. Πιστεύω όμως ότι στη Ρόδο όποιος θέλει να βρει δουλειά βρίσκει. Και λόγω του του­ρι­σμού είναι κάπως καλύ­τερα τα πράγ­ματα. Πρέπει να έχουμε υπομονή για να ξεπε­ρά­σουμε τα προ­βλή­ματα της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Με τα κορί­τσια κάθε πότε συνα­ντιέ­στε;

Σχεδόν κάθε εβδο­μάδα. Πηγαί­νουμε για καφέ, για φαγητό. Άλλες φορές συγκε­ντρω­νό­μα­στε σε σπίτια όπου μαγει­ρεύ­ουμε όλες μαζί και συνα­ντιό­μα­στε και στις ελλη­νι­κές γιορτές, το Πάσχα, τα Χρι­στού­γεννα αλλά και στις δικές μας μεγάλες γιορτές.

Πάντως, μιλάς αρκετά καλά και τα ελλη­νικά.

Κατα­λα­βαίνω περισ­σό­τερα αλλά μου είναι πιο δύσκολο να μιλήσω. Πήγα μερικές εβδο­μά­δες σε σχολείο για να μάθω ελλη­νικά! Μετά συνέ­χισα να μαθαίνω στο σπίτι με τη βοήθεια της οικο­γέ­νειάς μου. Από τις φίλες μου πάντως, λίγες μιλάμε ελλη­νικά. Πιστεύω πως όταν μετα­κο­μί­ζεις σε μια άλλη χώρα πρέπει να προ­σπα­θή­σεις να γίνεις μέρος της, μέρος της κοι­νω­νίας. Να μάθεις την κουλ­τούρα, τις συνή­θειες των ανθρώ­πων… Δεν γίνεται δια­φο­ρε­τικά. Αυτό βέβαια δεν σημαί­νει ότι ξεχνάμε τον ταϊ­λαν­δέ­ζικο τρόπο ζωής. Κατά κάποιο τρόπο, τα συν­δυά­ζουμε παρά το γεγονός ότι μιλάμε για δύο δια­φο­ρε­τι­κές ηπεί­ρους! Κάποιες κοπέλες δεν ήθελαν, δεν τους άρεσε ή δεν μπο­ρού­σαν να το κάνουν αυτό. Και γύρισαν πίσω.

Τι σου λείπει περισ­σό­τερο από την πατρίδα σου;

Η οικο­γέ­νειά μου, τίποτα άλλο.