Γ. Μαραγκός: «Εμείς οι νησιώτες που φυλάμε Θερμοπύλες πρέπει να βρισκόμαστε σε υψηλή επαγρύπνηση»

Κύριε Μαραγκέ, όντας νησιώ­της δήμαρ­χος πώς βλέπετε την αυξη­μένη τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα στο Αιγαίο;

Είναι γεγονός πως το τελευ­ταίο διά­στημα η κινη­τι­κό­τητα είναι έντονη από την πλευρά της γεί­το­νος αλλά όχι φίλης, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται, χώρας. Πραγ­μα­τικά δεν ξέρω, σε γεω­πο­λι­τικό επίπεδο πώς επι­θυ­μούν ορι­σμέ­νοι να δια­μορ­φω­θούν οι συν­θή­κες διότι εδώ, οι κατα­στά­σεις εκφεύ­γουν των σχέσεων και μεταξύ των δύο χωρών. Δεν ξέρω τι μπορεί να υπο­κρύ­πτε­ται πίσω από τέτοιες συμπε­ρι­φο­ρές τις οποίες παρα­κο­λου­θούμε. Ωστόσο εμείς οφεί­λουμε να είμαστε σε κεντρικό επίπεδο αλλά και η Τοπική Αυτο­διοί­κηση των νησιών μας που φυλάμε ‘Θερμοπύλες’ σε μια υψηλή επα­γρύ­πνηση προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γουμε ή να προ­λά­βουμε κατα­στά­σεις, οι οποίες πιθανόν να είναι δυσά­ρε­στες.

Είναι αλήθεια ότι οι νησιώ­τες έχουν «ταλαι­πω­ρη­θεί» αρκετά τα τελευ­ταία χρόνια. Από το προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό ζήτημα, από τις οικο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις κι ένα σωρό προ­βλή­ματα που χρο­νί­ζουν κι εσείς ως αιρετοί τα γνω­ρί­ζετε καλά.

Βεβαίως και με αυτά τα γεγο­νότα, απο­δει­κνύ­ε­ται πως εμείς οι νησιώ­τες ζούμε καθη­με­ρινά, στην «κόκκινη γραμμή». Δεν σας κρύβω πως τα ζητή­ματα των νησιω­τών είναι πολλά, είναι σοβαρά και δια­χρο­νικά. Το γεγονός πως η νησιω­τι­κό­τητα –διαχρονικά- δεν έχει ληφθεί ποτέ σοβαρά υπόψη, από καμία κυβέρ­νηση μέχρι σήμερα, μάς δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα στην καθη­με­ρι­νό­τητα, στην ποιό­τητα ζωής, στην δια­βί­ωση και φυσικά εάν προ­στε­θεί η αύξηση των συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά μας, του­λά­χι­στον κατά ομάδες όπως τις βιώ­νουμε το τελευ­ταίο διά­στημα, όλα αυτά δημιουρ­γούν ένα μείγμα τέτοιο, που δυσχε­ραί­νει την καθη­με­ρι­νό­τητα του νησιώτη.

Οι νησιώ­τες κατα­λα­βαί­νουν αλλιώς τα προ­βλή­ματα διότι τα βιώνουν όπως οι μετα­κι­νή­σεις, οι ελλεί­ψεις σε δομές Υγείας, Κοι­νω­νι­κής Μέρι­μνας κ.λπ.

Εμείς ως αιρετοί, οφεί­λουμε να επι­δει­κνύ­ουμε εμπρά­κτως την αλλη­λεγ­γύη μας σε νησιά που είναι μικρό­τερα και έχουν σε δυσχε­ρέ­στερη θέση. Κι αυτό γιατί ακόμη και μεταξύ των νησιών, υπάρ­χουν ταχύ­τη­τες. Δεν μπο­ρούμε να εξο­μοιώ­σουμε νησιά όπως η Σύρος, η Σαντο­ρίνη κ.ά. με μικρά νησιά που δεν δια­θέ­τουν ούτε υπο­τυ­πω­δώς τις απα­ραί­τη­τες υπο­δο­μές σε διά­φο­ρους τομείς. Π.χ. υπάρ­χουν νησιά που δεν έχουν αερο­δρό­μια ή επαρ­κείς και ασφα­λείς λιμε­νι­κές υπο­δο­μές όπου δεν μπορεί να δέσει το πλοίο. Γι αυτό κι εμείς ως εκπρό­σω­ποι των νησιών, στα συλ­λο­γικά μας όργανα όπως η ΠΕΔ να μερι­μνούμε ακόμη περισ­σό­τερο και να υψώ­νουμε την φωνή μας προς το κεντρικό κράτος ώστε να ενσκύ­ψει ακόμη περισ­σό­τερο, ιδιαι­τέ­ρως γι αυτές τις περιο­χές.

Με αφορμή τους συντε­λε­στές ΦΠΑ, ξέρετε ο «λογα­ρια­σμός» ανε­βαί­νει συνεχώς και συγκε­ντρω­τικά.

Είναι η άμεση και έμμεση φορο­λο­γία, η οποία σωρευ­τικά δημιουρ­γεί ένα ασφυ­κτικό περι­βάλ­λον όσον αφορά την καθη­με­ρινή μας δια­βί­ωση αλλά και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των νησιών μας ιδιαι­τέ­ρως στο κομμάτι του Του­ρι­σμού. Ο Του­ρι­σμός, είναι η «βαριά βιο­μη­χα­νία» της χώρας μας. Ουσια­στικά, το Νότιο Αιγαίο συνει­σφέ­ρει με την του­ρι­στική ανά­πτυξη την οποία έχει παρου­σιά­σει τα τελευ­ταία χρόνια, στο 40% και πλέον στο του­ρι­στικό ΑΕΠ. Όταν λοιπόν βλέ­πουμε ότι κάθε νησί καλεί­ται να αντα­γω­νι­στεί άλλους προ­ο­ρι­σμούς μέσα σε ένα παγκο­σμιο­ποι­η­μένο περι­βάλ­λον, ενώ σε άλλες χώρες δεν υπάρ­χουν τέτοιες βαριές φορο­λο­γίες, κατα­λα­βαί­νουμε πόσο δυσχε­ραί­νε­ται η προ­σπά­θεια που κατα­βάλ­λουν οι επι­χει­ρή­σεις στον συγκε­κρι­μένο τομέα, να αντε­πε­ξέλ­θουν και να δώσουν ένα του­ρι­στικό προϊόν που θα είναι ελκυ­στικό και αντα­γω­νι­στικό σε σχέση με το κόστος και την ποιό­τητα των παρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών. Νομίζω ότι με αυτή την τακτική της υπερ-φορολόγησης, δυσκο­λεύει ακόμη περισ­σό­τερο η προ­σπά­θεια την οποία κατα­βάλ­λουν οι νησιώ­τες και οι επι­χει­ρη­μα­τίες. Τελικά, δεν είναι φιλικό το οικο­νο­μικό – φορο­λο­γικό περι­βάλ­λον για τις επι­χει­ρή­σεις και βεβαίως, ούτε για τις επεν­δύ­σεις.

Να περά­σουμε στα θεσμικά πράγ­ματα και στην ΠΕΔ. Είχατε πρό­σφατα την συνε­δρί­αση στην Αθήνα. Τελικά, «ακού­γε­ται» η φωνή των νησιω­τών στην ΚΕΔΕ;

Νομίζω ότι όχι μόνον ακού­γε­ται αλλά έχουν γίνει πολλές φορές παρεμ­βά­σεις από την ΠΕΔ Ν.Αιγαίου προς την ΚΕΔΕ και γίνο­νται προ­τά­σεις οι οποίες υιο­θε­τού­νται. Η παρου­σία και του κ. Πατούλη στην κοπή της πίτας μας, είχε και ουσια­στικό χαρα­κτήρα αφού πάντα είναι στο πλευρό μας ενσκύ­πτο­ντας πάνω στα προ­βλή­ματα της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Δεν μπο­ρούμε να πούμε ότι έχουμε παρά­πονα από την ΚΕΔΕ.

Πάντως τα προ­βλή­ματα είναι κοινά ανάμεσα σε 34 νησιώ­τες δημάρ­χους…

Όχι μόνον είναι κοινά, αλλά οι περισ­σό­τε­ρες απο­φά­σεις είναι και ομό­φω­νες. Άλλωστε υπάρχει μια καλή συνερ­γα­σία, αλλη­λεγ­γύη, ομο­θυ­μία και ενότητα με εποι­κο­δο­μη­τικό διάλογο επί τη βάσει επι­χει­ρη­μά­των σοβαρών. Λει­τουρ­γούμε με θετικό τρόπο ως και υπο­δειγ­μα­τικό.

Όσον αφορά το ζήτημα των αρμο­διο­τή­των, οι αιρετοί της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης του α’ βαθμού, εκφρά­ζουν δυσα­ρέ­σκεια λόγω της συνε­χούς απώ­λειας και αντί­στοι­χων πόρων. Συνε­χί­ζε­ται δηλαδή, η «αφαί­μαξη» των Δήμων;

Κοι­τάξτε, από την μία υπάρχει το παρά­πονο ότι έχουμε πολλές αρμο­διό­τη­τες που μας μετα­βι­βά­ζο­νται από το κεντρικό κράτος, χωρίς να μας παρέχει ανάλογη υπο­στή­ριξη σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό αλλά και σε πόρους, κι από την άλλη, με ανε­ξή­γητο τρόπο, χωρίς καμία προει­δο­ποί­ηση χάνουμε αρμο­διό­τη­τες, οι οποίες πρέπει να ασκού­νται από τον α’ βαθμό –διότι είμαστε η πλέον απο­κε­ντρω­μένη δομή προς την κοι­νω­νία και σε πάρα πολλές περι­πτώ­σεις, έχουμε εμείς την εικόνα των προ­βλη­μά­των. Είναι γεγονός πως το κεντρικό κράτος θα έπρεπε να συνερ­γά­ζε­ται και να δια­βου­λεύ­ε­ται με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση του α’ και β’ βαθμού με έναν τρόπο πιο ουσια­στικό.

Όλα αυτά τα προη­γού­μενα χρόνια πάντως, οι αιρετοί πάλεψαν για «απο­κέ­ντρωση» και σήμερα, επα­νέρ­χε­ται το μοντέλο της συγκε­ντρω­τι­κό­τη­τας.

Υπάρχει πράγ­ματι μια συγκε­ντρω­τι­κό­τητα και πολλές φορές υπάρχει και μια επι­κα­λυ­ψι­μό­τητα –εμείς το συνα­ντάμε στον α’ βαθμό, γεγονός που είναι εξίσου αρνη­τικό ανάμεσα στους δύο βαθμούς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Άρα εδώ πρέπει να υπάρχει δια­κρι­τό­τητα και συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τητα των ρόλων ανάμεσα στους δύο βαθμούς. Πολλές φορές δημιουρ­γού­νται και προ­στρι­βές μεταξύ μας ή και μεταξύ της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης και του κεντρι­κού κράτους. Ελπίζω όλα αυτά τα ζητή­ματα, στο πλαίσιο του σχε­δια­σμού που προ­σπα­θεί να κάνει το ΥΠΕΣ για τις αλλαγές στον «Καλ­λι­κράτη» να τεθούν.

Και η τελευ­ταία ερώτηση, φυσικά είναι ακριβώς γι αυτό. Ποια είναι η γνώμη σας για τις αλλαγές που προωθεί το ΥΠΕΣ στον «Καλ­λι­κράτη»;

Το σχέδιο νόμου δεν το έχουμε δει ακόμη στο σύνολο του, αν και έχουμε δηλώσει ότι επι­θυ­μούμε να συμ­με­τέ­χουμε ουσια­στικά σε αυτή την δια­βού­λευση. Πιστεύ­ουμε ότι θα τα λύνει όλα αυτά. Κανείς δεν ξέρει τελικά τι θα γίνει αλλά εμείς, δεν προ­τάσ­σουμε το ζήτημα της αλλαγής της νομο­θε­σίας σχετικά με τους ΟΤΑ, εξει­δι­κεύ­ο­ντας το θέμα των εκλογών. Άλλα είναι τα σοβαρά ζητή­ματα που πρέπει να τεθούν όπως η οικο­νο­μική αυτο­τέ­λεια π.χ. του πραγ­μα­τι­κού «αυτο­διοί­κη­του» κ.λπ. Οι εκλογές μας ενδια­φέ­ρουν, αλλά πρέπει να ξέρουμε και σε ποιο περι­βάλ­λον θα μπο­ρούμε να λει­τουρ­γή­σουμε: πώς θα είναι οι νέες δομές διοί­κη­σης των δήμων, πώς θα είναι στε­λε­χω­μένα τα ψηφο­δέλ­τια και μια σειρά από άλλα ζητή­ματα για να γνω­ρί­ζουμε κι εμείς πώς θα προ­χω­ρή­σουμε πάνω στη βάση ενός στέρεου σχε­δια­σμού για την διοί­κηση ενός Δήμου.