Απεβίωσε ο Βασίλης Φίλιας

Σε ηλικία 91 ετώνέφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Φίλιας, μία μεγάλη προ­σω­πι­κό­τητα του πνευ­μα­τι­κού κόσμου. Ο καθη­γη­τής Kοινωνιολογίας και τέως πρύ­τα­νης του Παντείου Πανε­πι­στη­μίου αντι­με­τώ­πιζε σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας τους τελευ­ταί­ους μήνες.

Ο Βασίλης Φίλιας γεν­νή­θηκε στις 22 Οκτω­βρίου 1927 και τις γυμνα­σια­κές σπουδές του ολο­κλή­ρωσε στο 5ο Γυμνά­σιο Αρρένων Αθηνών. Ως νεαρός μαθητής έλαβε μέρος στην Αντί­σταση. Τον Οκτώ­βριο του 1944 συνε­λή­φθη από τον ΕΛΑΣ αλλά σύντομα απε­λευ­θε­ρώ­θηκε. Το 1946 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών.

Το καλο­καίρι του 1949 επι­στρα­τεύ­θηκε και επι­λέ­χθηκε ως Έφεδρος Αξιω­μα­τι­κός. Στις αρχές του 1953 πήρε το πτυχίο της Νομικής και μετέβη στο Βερο­λίνο όπου φοίτησε στη Σχολή Θεω­ρη­τι­κών Οικο­νο­μι­κών. Το 1961 έλαβε το Διδα­κτο­ρικό του δίπλωμα και επέ­στρεψε στην Αθήνα όπου εργά­στηκε αρχικά στον Οργα­νι­σμό Βιο­μη­χα­νι­κής Ανα­πτύ­ξεως στο τμήμα Βιο­μη­χα­νι­κών έργων. Συνερ­γά­στηκε με τα περιο­δικά «Εποχές», «Τεχνικά χρονικά» και «Αρχι­τε­κτο­νικά θέματα», ενώ συμ­με­τείχε στην οικο­νο­μική στήλη της εφη­με­ρί­δας «Εβδο­μάδα». Από το 1964 έως το 1967 ήταν Γενικός Γραμ­μα­τέας στην Εται­ρεία Προ­γραμ­μα­τι­σμού, ενώ είχε ανα­λά­βει την Έρευνα Μετα­νά­στευ­σης στο Κέντρο Κοι­νω­νι­κών Ερευνών. Μετά το πρα­ξι­κό­πημα του 1967 ο Βασίλης Φίλιας οργα­νώ­θηκε μαζί με άλλους δια­νο­ου­μέ­νους την αντι­στα­σιακή οργά­νωση «Δημο­κρα­τική Άμυνα». Τον Ιούνιο του 1968 συνε­λή­φθη από την Ασφά­λεια και οδη­γή­θηκε στις Φυλακές Αβέρωφ. Τον Μάιο του 1969 κατα­δι­κά­στηκε από το Έκτακτο Στρα­το­δι­κείο σε 18,5 χρόνια φυλακή. Με την αμνη­στία του 1973 αφέθηκε ελεύ­θε­ρος.

Το 1974 διο­ρί­στηκε Γενικός Διευ­θυ­ντής στο Εθνικό Κέντρο Κοι­νω­νι­κών Ερευνών και υπήρξε επι­κε­φα­λής του κέντρου μέχρι το 1981. Το 1975 διο­ρί­ζε­ται εντε­ταλ­μέ­νος υφη­γη­τής Κοι­νω­νιο­λο­γίας στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολι­τι­κών Επι­στη­μών και το 1977 εκλέ­χθηκε καθη­γη­τής. Τον Ιούνιο του 1975 δια­γρά­φτηκε από μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΠΑΣΟΚ. Το 1975 άρχισε να συνερ­γά­ζε­ται με την Ελευ­θε­ρο­τυ­πία (μέχρι το 1986) και υπήρξε συνεκ­δό­της του περιο­δι­κού «Οικο­νο­μία και Κοι­νω­νία». Από το 1977 και για σειρά ετών δίδαξε στη Σχολή Ελευ­θέ­ρων Σπουδών «Εργα­στήρι Δημο­σιο­γρα­φίας». Από το 1978 έως το 1987 έδωσε δια­λέ­ξεις σε όλη την Ελλάδα στο πλαίσιο του Ελεύ­θε­ρου Ανοι­χτού Πανε­πι­στη­μίου – θεσμού που σύστησε το Υπουρ­γείο Παι­δείας. Το 1980 – 1981 δια­τέ­λεσε Πρύ­τα­νης στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο, ενώ το διά­στημα 1985-1989 δια­τέ­λεσε πρό­ε­δρος του Τμή­μα­τος Κοι­νω­νιο­λο­γίας στο ίδιο πανε­πι­στή­μιο. Υπήρξε επί σειρά ετών καθη­γη­τής στην Σχολή Εθνικής Άμυνας και τη Σχολή Πολέμου της Πολε­μι­κής Αερο­πο­ρίας καθώς και διευ­θυ­ντής σύντα­ξης στην «Αερο­πο­ρική Επι­θε­ώ­ρηση» του Γενικού Επι­τε­λείου Αερο­πο­ρίας. Ο Βασίλης Φίλιας συνέ­γραψε 22 βιβλία. Το βιβλίο του «Κοι­νω­νία και Εξουσία στην Ελλάδα», το οποίο συνέ­γραψε εξ ολο­κλή­ρου στην φυλακή, απο­τε­λεί ευαγ­γέ­λιο για πολλούς επι­στή­μο­νες, ενώ το βιβλίο του «Από τα αξέ­χα­στα και λησμο­νη­μένα» για τον αντι­στα­σιακό αγώνα ενάντια στην χούντα του 1967, περι­γρά­φει γλαφυρά την εποχή της Αντί­στα­σης.

Στις εκλογές του 1985 συμ­με­τείχε ως υπο­ψή­φιος συνερ­γα­ζό­με­νος με το ΚΚΕ, σε μη εκλό­γιμη θέση. Το φθι­νό­πωρο του 1985 ήταν συνι­δρυ­τής του φορέα Λαϊκή Αγω­νι­στική Ενότητα. Το 1986 δια­φο­ρο­ποι­ή­θηκε από την φιλο­κυ­βερ­νη­τική γραμμή της Ελευ­θε­ρο­τυ­πίας, απο­χώ­ρησε και άρχισε συνερ­γα­σία ως σχο­λιο­γρά­φος με την εφη­με­ρίδα Πρώτη έως το 1988, οπότε διέκοψε και συνερ­γά­στηκε με την εφη­με­ρίδα Έθνος. Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 συμ­με­τείχε ως υπο­ψή­φιος του Συνα­σπι­σμού στη Β’ Αθηνών. Τον Ιούλιο του 1989 διο­ρί­στηκε πρό­ε­δρος του Δ.Σ. της Ολυ­μπια­κής Αερο­πο­ρίας μέχρι το τέλος του 1992. Από το 1991 υπήρξε υπεύ­θυ­νος της ελλη­νι­κής έκδοσης του διε­θνούς περιο­δι­κού «Ο Σοσια­λι­σμός του Μέλ­λο­ντος».

Πηγή: wikipedia