Χαιρετισμός του Δημήτρη Γάκη στην εκδήλωση της Πανελλήνιας Ένωσης Λερίων

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης, με επι­στολή του, απέ­στειλε χαι­ρε­τι­σμό στην εκδή­λωση της Πανελ­λή­νιας Ένωσης Λερίων και του Δήμου Λέρου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Κυριακή 11 Φεβρουα­ρίου στο Δημο­τικό Θέατρο Πειραιά, με αφορμή την καθιε­ρω­μένη κοπή της πρω­το­χρο­νιά­τι­κης πίτας του Συλ­λό­γου. Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου στον χαι­ρε­τι­σμό του, αφού ευχα­ρί­στησε τους διορ­γα­νω­τές για την πρό­σκληση, ευχή­θηκε σε όλους τους συμπα­τριώ­τες μας καλή και δημιουρ­γική χρονιά, με υγεία και ειρήνη και συνε­χάρη όλους τους βρα­βευ­θέ­ντες και τους συντε­λε­στές της εκδή­λω­σης που παρου­σί­α­σαν χορούς με τρα­γού­δια της Λέρου και των νησιών μας, μιας εκδή­λω­σης που συμ­βά­λει στην προβολή του πολι­τι­σμού της Λέρου.

Στο χαι­ρε­τι­σμό του ο Δημή­τρης Γάκης σημεί­ωσε: «Η Λέρος της αλλη­λεγ­γύης και του πολι­τι­σμού, που με τις καθη­με­ρι­νές δράσεις των κατοί­κων της στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα αλλη­λεγ­γύης, πολι­τι­σμού και ουμα­νι­σμού σ’ όλο τον πλανήτη, ανα­δει­κνύ­ε­ται σταθερά σε ένα σημα­ντικό πολι­τι­σμικό πόλο στη Δωδε­κά­νησο. Οι κάτοι­κοι της Λέρου, με σεβασμό στην ιστορία και στην πλούσια πολι­τι­σμική παρά­δοση του νησιού, συν­δυά­ζουν αρμο­νικά δράσεις και έργα που επι­βε­βαιώ­νουν καθη­με­ρινά το αυθε­ντικό πρόσωπο της Δωδε­κα­νή­σου – αυτό του πολι­τι­σμού, της αλλη­λεγ­γύης, της προ­κο­πής και της ειρήνης. Στο πλαίσιο αυτό, όπως συζή­τησα και με φορείς του νησιού στην πρό­σφατη επί­σκεψή μου στη Λέρο για την ημερίδα οδικής ασφά­λειας, φιλο­δο­ξούμε να εντά­ξουμε τη Λέρο στο δίκτυο χώρων/πόλεων – «τόπων εξορίας», ως κέντρο ενός δικτύου νησιών που φιλο­ξέ­νη­σαν πολι­τι­κούς πρό­σφυ­γες. Με την πρω­το­βου­λία αυτή, γίνεται μια σημα­ντική προ­σπά­θεια διεύ­ρυν­σης του δικτύου και ταυ­τό­χρονα, απο­δί­δε­ται η δέουσα τιμή στους συμπο­λί­τες μας που στά­θη­καν με Δημο­κρα­τικό σθένος απέ­να­ντι σε πράξεις και καθε­στώτα ολο­κλη­ρω­τι­σμού. Η Λέρος αξίζει αυτή την προβολή, ιδιαί­τερα σήμερα, γιατί από την αρχή της προ­σφυ­γι­κής κρίσης ήταν παρούσα, στην πρώτη γραμμή, συμ­βάλ­λο­ντας καθο­ρι­στικά με έργα αλλη­λεγ­γύης των κατοί­κων της στην αντι­με­τώ­πιση της».