Νικόλ Κυριακοπούλου: «Να επιστρέψω σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο»

Η Νικόλ Κυρια­κο­πού­λου του ΑΓΕΣ Κάμει­ρος είναι μια εξαι­ρε­τική αθλή­τρια του στίβου, όπως επίσης, μια στορ­γική μητέρα, μα πάνω απ’ όλα ένας εξαι­ρε­τι­κός άνθρω­πος, με σοβα­ρό­τητα, σεμνό­τητα, με πολλή αγάπη, προ­σή­λωση και σεβασμό σε αυτό που κάνει.

Παρά τις ανει­λημ­μέ­νες επαγ­γελ­μα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, κατα­φέ­ραμε να παρα­χω­ρή­σει μια πάρα πολύ ενδια­φέ­ρουσα συνέ­ντευξη στην ιστο­σε­λίδα Penypeny.gr. Ανα­λυ­τικά:

-Πότε και πώς απο­φα­σί­σατε να ασχο­λη­θείτε με τον αθλη­τι­σμό;

«Από μικρό κορι­τσάκι πάντα ήμουν στον αθλη­τι­σμό, με παρό­τρυ­ναν οι γονείς μου και περισ­σό­τερο η μητέρα μου. Ξεκί­νησα από την ενόρ­γανη γυμνα­στική όταν ήμουν 7 χρονών, αλλά ο στίβος με κέρδισε στα 15. Πρότυπα δεν είχα, ήθελα να κερδίζω εγώ οπότε δε θαύμαζα άλλες αθλή­τριες!».

-Τι σημαί­νουν για εσάς οι λέξεις αθλη­τι­σμός και στίβος;

«Αθλη­τι­σμός σημαί­νει για μένα τρόπος ζωής, υγεία, κοι­νω­νι­κό­τητα και ευγενή άμιλλα. Ο στίβος είναι η αγάπη μου…Συναρ­πα­στι­κές στιγμές…Αγώνες και το κυνήγι του δικού μου αθλη­τι­κού ονείρου».

-Πώς αισθά­νε­στε που τώρα είστε μητέρα και επι­στρέ­ψατε με μια πάρα πολύ σπου­δαία και όμορφη διά­κριση;

«Δεν μπορώ να φαντα­στώ για εμένα μεγα­λύ­τερη ολο­κλή­ρωση ως γυναίκα, σκε­πτό­μενη την ιδιό­τητά μου ως μητέρα. Όταν κρατάω την κορούλα μου αγκαλιά και με κοι­τά­ζει στα μάτια… Η ψυχή μου γιορ­τά­ζει!».

-Από ποιον άνθρωπο του κοντι­νού σας περι­βάλ­λον αντλείτε δύναμη;

«Η κόρη μου και ο άντρας μου είναι στην “πρώτη γραμμή”, αλλά θα ήμουν άδικη αν δεν ανα­φε­ρό­μουν στην μητέρα μου, τη γιαγιά και τον παππού μου».

-Ποια ήταν τα πρότυπα σας, όταν ξεκι­νού­σατε;

«Ξεκί­νησα επειδή μου άρεσε η ενα­σχό­ληση με τον αθλη­τι­σμό. Η καθη­με­ρινή προ­πό­νηση με εκτό­νωνε. Κάποιο πρότυπο όμως δεν είχα ποτέ. Ίσως επειδή ήθελα να κερδίζω εγώ, οπότε δεν γίνεται να θαύμαζα άλλες αθλή­τριες».

-Πώς αισθά­νε­στε όταν αγω­νί­ζε­στε σε διε­θνείς και μη, διορ­γα­νώ­σεις με τα Εθνικά μας χρώματα;

«Υπε­ρή­φανη! Το εθνό­σημο στο στήθος έχει τερά­στιο βάρος! Είναι μέγιστη τιμή και ευθύνη το δικαί­ωμα να αγω­νί­ζο­μαι αντι­προ­σω­πεύ­ο­ντας την πατρίδα μου. Θεωρώ ότι είναι ή αν θέλετε πρέπει να είναι, η σημα­ντι­κό­τερη στιγμή για κάθε αθλητή».

-Μετράτε πολλές δια­κρί­σεις και σίγουρα συγκα­τα­λέ­γε­στε στις κορυ­φαίες αθλή­τριες. Ποιους θεω­ρείτε σταθ­μούς της καριέ­ρας σας και πως νιώθετε για την κάθε σας διά­κριση;

«Η κάθε νίκη, το κάθε ρεκόρ, είτε Πανελ­λή­νιο είτε ατομικό, είναι στιγμές που μένουν ανε­ξί­τηλα χαραγ­μέ­νες στο μυαλό και την ψυχή μου. Το 3ο μετάλ­λιο στο Παγκό­σμιο Πρω­τά­θλημα του Πεκίνου και η κατά­κτηση του Diamond League τις ξεχω­ρίζω».

-Τι θα λέγατε σε κάποιον/α που θέλει να ασχο­λη­θεί με τον αθλη­τι­σμό ή τον στίβο;

«Ότι θα πρέπει να έχει υπομονή, επιμονή, συνέ­πεια και πολύ κέφι και διάθεση στη προ­πό­νηση. Να μην τα παρα­τή­σει αν τα απο­τε­λέ­σματα σε αγώνες δεν είναι τα επι­θυ­μητά γιατί η αντα­μοιβή που θα νοιώσει όταν τελικά πετύχει τους στόχους του είναι ένα συγκλο­νι­στικό συναί­σθημα που απο­ζη­μιώ­νει για όλες τις δύσκο­λες στιγμές. Θέλω να επι­στρέψω αγω­νι­στικά σε υψηλό επίπεδο μετά την εγκυ­μο­σύνη μου και να καταρ­ρίψω τις ατο­μι­κές μου επι­δό­σεις!».

-Ποια η πολυ­τι­μό­τερη συμ­βουλή που ακού­σατε και την κρατάτε μέχρι σήμερα;

«Η παρό­τρυνση να αγω­νί­ζο­μαι όσο πιο συχνά γίνεται σε αγώνες στο εξω­τε­ρικό με όσο το δυνατόν καλύ­τε­ρες αθλή­τριες. Αυτές οι εμπει­ρίες και ο συνα­γω­νι­σμός είναι που με βελ­τί­ω­σαν σημα­ντικά σαν αθλή­τρια».

-Πώς θα περι­γρά­φατε τον εαυτό σας με 5 λέξεις;

«Χαρού­μενη, δυνα­μική, πει­σμα­τάρα, συνεπής, ειλι­κρι­νής»

-Ποια είναι τα μυστικά σας για να κρα­τιέ­στε σε φόρμα;

«Στη καθη­με­ρι­νό­τητά μου έχω κανόνες και τους τηρώ. Προσέχω πολύ τη δια­τροφή μου και δεν υπάρχει περί­πτωση να “παρα­στρα­τήσω”. Εξίσου συνέ­πεια δείχνω και στην προ­πό­νηση, οπότε το να κρα­τιέ­μαι σε φόρμα είναι μια φυσιο­λο­γική κατά­σταση».

-Τι στόχους έχετε θέσει για το άμεσο μέλλον;

«Να επι­στρέψω αγω­νι­στικά σε υψηλό αγω­νι­στικό επίπεδο μετά την εγκυ­μο­σύνη μου και να καταρ­ρίψω τις ατο­μι­κές μου επι­δό­σεις. Συμ­με­τοχή στις μεγάλες διορ­γα­νώ­σεις και βέβαια δια­κρί­σεις και μετάλ­λια».

-Οι λέξεις πάθος και σεβα­σμός πόσο σημα­ντικό ρόλο έχουν παίξει στην ζωή σας;

«Ο σεβα­σμός είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζω τη ζωή μου. Το πάθος το ελέγχω και το κατευ­θύνω με σκοπό να είναι η κινη­τή­ρια δύναμή μου για να πετυ­χαίνω τους στόχους μου».

-Τι θα θέλατε να πείτε κλεί­νο­ντας;

«Ότι η ζωή μας είναι μια συγκλο­νι­στική περι­πέ­τεια, ένα βιβλίο που η κάθε σελίδα γράφει και μια ιστορία. Άλλοτε ευχά­ρι­στη και άλλοτε όχι. Έχουμε χρέος να αντι­με­τω­πί­ζουμε τις δυσκο­λίες με ψυχραι­μία, πείσμα και συνέ­πεια. Έχω κατα­λή­ξει στο ότι, όσο περισ­σό­τερο φως ρουφάς όταν ζεις στο φως… Τόσο περισ­σό­τερο θα φεγ­γο­βο­λάς άμα βρεθείς στο σκοτάδι».